Συμφέρει στον Χριστόφια να προκαλέσει τη ρήξη!

Αφορμή μου έδωσε η προτροπή της Λεμέσιας στη συζήτηση που αναπτύχθηκε στο μπλογκ του Τρίμη.

Αν ο Χριστόφιας επικοινωνιακά εξακολουθήσει να ακροβατεί μεταξύ του "θέλουμε λύση" αλλά να μεν κακοφανίσουμε τζιαι τους απορριπτικούς συμμάχους μας, ΖΗΤΩ που καήκαμε!

Ευχής έργο θα ήταν η συνεπατζιά να κάμει ένα νέο κόμμα όπως είναι η βούληση πολλών στελεχών της. Τότε το τοπίο θα ξεκαθαρίσει και τα χέρια (και τα χείλη και η γλώσσα) του προέδρου θα λυθούν. Αν όμως όχι, τότε θα πρέπει να στραφεί προς καθαρές λύσεις (αφού και το σύνθημα είναι επίκαιρο). Να βγει με θάρρος τζιαι να πει ότι "Εγώ προχωρώ και όστις θέλει οπίσω μου ελθείν"

Άκου να τον κατηγορούν ότι δεν ακολουθεί το πρόγραμμα του ΔΗΚΟ τζιαι να μεν μιλά. Εννεν για τούτο που στις μετρήσεις η πολιτική του στο κυπριακό δεν εγκρίνεται από την πλειοψηφία των πολιτών; Όση σύγχυση προκαλεί το ΔΗΚΟ με τη στάση του έναντι στη κυβέρνηση άλλη τόση προκαλεί και η ανοχή του προεδρικού και η προσπάθεια του να ρίχνει το θέμα στα μαλακά πολλές φορές μάλιστα προσπαθώντας να μας πείσουν ότι δεν είναι καν θέμα.

Σαν πολίτης που εψήφισα τον Δημήτρη Χριστόφια με βάση το πρόγραμμα και τις θέσεις που παρουσίασε στο λαό, απαιτώ την αταλάντευτη προσήλωση του στις υποσχέσεις που μου έδωσε. Να παρετήσει τούτα τα κλώσματα τζιαι τα πουττέματα τζιαι να φκει δυναμικά να δόκει το μήνυμα ότι τζείνον εψήφισεν ο λαός τζιαι θα σταθεί στο ύψος που τον θέλουν οι πολίτες ειδεμή το παιγνίδι εχάθηκεν που σιέριν.

Μια τέτοια αντιμετώπιση του απορριπτικού μετώπου θα επιφέρει σαρωτικές αλλαγές στο χώρο των λεγόμενων σκληρών του κυπριακού. Θα επιταχύνει τις διεργασίες ίδρυσης ενός νέου κόμματος με καθαρή και πολύ σκληρότερη γραμμή ενάντια στις προσπάθειες λύσης, πολύ πιο ακραία από εκείνη που σήμερα υψώνουν κρατώντας ίσως κάποια προσχήματα. Σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο οι θέσεις θα είναι διακριτές και θα μπει ένα τέρμα στο «παίζω – δεν παίζω».

Ο Χριστόφιας δεν πρέπει να ανησυχεί ότι μια τέτοια κίνηση θα συμπαρασύρει σύσσωμο το ΔΗΚΟ και την ΕΔΕΚ στην αντίπερα όχθη. Και οι πιθανότητες ο Κάρογιαν με το Μάρκο να κρατήσουν το ΔΗΚΟ σε μια πιο μετριοπαθή γραμμή αν απαλλαγούν από τα Παπαδοπουλοκενεβεζούθκια είναι σχεδόν σίγουρες. Μια τέτοια εξέλιξη θα είναι ίσως και η χρυσή ευκαιρία για τον Ομήρου να απογαλακτιστεί από τον Λυσσαρίδη. Ίσως και η ευκαιρία που περιμένει ο Λιλλήκκας...

Και ένα τελευταίο. Δεν θα ήθελε ο Χριστόφιας η κρίση να φτάσει στη κορύφωση της πριν και κατά το δημοψήφισμα (αν έρθει). Ας την προκαλέσει τώρα για να δοθεί ο χρόνος να εκτονωθούν τα πάθη και να ξεκαθαρίσει η σύγχυση που αναπόφευκτα θα προκαλέσει.

Άμα οι φαιδροί αντιμετωπιστούν με τον ανάλογο δυναμισμό, τίποτε δεν μπορούν να κάμουν. Αλλά βρίσκουν τζιαι κάμνουν. Αν είχαμε ούλλον τον χρόνο στη διάθεση μας ίσως να δικαιολογούσα τη τακτική του Προέδρου. Αλλά ο χρόνος λείφκει....

Άρνηση και θέση

''Αποδίδουμε σήμερα την πρέπουσα τιμή προς ένα άξιο βλαστάρι της κυπριακής γης. Προς μια από τις πιο μεγάλες μορφές όχι μόνο της σύγχρονης αλλά και ολόκληρης της κυπριακής ιστορίας. Υποκλινόμαστε μπροστά στο μεγαλείο της θυσίας του. Με θαυμασμό κλίνουμε ευλαβικά το γόνυ μπροστά στον ηρωισμό και την αυταπάρνηση ενός νέου είκοσι εννιά χρονών που με την ίδια του τη ζωή πότισε το δέντρο της ελευθερίας της πατρίδας μας. Υπήρξε φάρος φωτεινός για τους συντρόφους του αλλά και πηγή έμπνευσης για όλους τους Κυπρίους στον αγώνα για ελευθερία από τον αποικιακό ζυγό''.

''Υπάρχουν στην ιστορία στιγμές που χαράσσονται ανεξίτηλα στη συλλογική μνήμη, προσδιορίζουν την πορεία και το μέλλον ενός λαού και καθοδηγούν τα βήματα των γενιών που θα έρθουν''.

"Η εκδήλωση προς τιμήν του Γρηγόρη Αυξεντίου υπενθυμίζει σε όλους το καθήκον και την ιστορική ευθύνη να ανατρέψουμε τα τετελεσμένα που δημιούργησε στον τόπο μας η εισβολή και η κατοχή. Αυτές οι στιγμές είναι μια ευκαιρία να αναλογιστούμε τις δικές μας ευθύνες και υποχρεώσεις, να αντλήσουμε διδάγματα και να αφυπνιστούμε, καταθέτοντας και την ψυχή μας στον αγώνα που διεξάγουμε''.

"Σε αυτό τον αγώνα για επιβίωση και δικαίωση δεν χωρούν τα μίση και οι διαφωνίες του παρελθόντος, είναι η ώρα για κοινή δράση και ενότητα, ώστε να πετύχουμε την επανένωση της πατρίδας μας''.

Αυτά μεταξύ άλλων ανέφερε σήμερα ο Δ. Χριστόφιας σε εκδήλωση τιμής στον ήρωα Γρηγόρη Αυξεντίου. Συγκρίνατε παρακάλω τα πιο πάνω με το βαθιά εθνικιστικό και διχαστικό λόγο του Β. Λυσσαρίδη στο μνημόσυνο του ήρωα στο Μαχαιρά. Επιμένει σαν γνήσιος πατριάρχης της απόρριψης να διχάζει το λαό σε πατριώτες και προδότες. Και να βγαίνει και η ΕΔΕΚ αγκρισμένη που ο Υπουργός Παιδείας στηλίτευσε το λόγο του σαν διχαστικό. Και να καλύπτει τόσο το πολιτικό απολίθωμα στη προσπάθεια του να βαθύνει τον πολιτικό διχασμό, όσο και τον Κουλία της ΕΔΕΚ, τον Γιώργο Βαρνάβα στο ρόλο του χωροφύλακα στο Γυμνάσιο Ριζοκαρπάσου.

Σαν συνέχεια της προηγούμενης ανάρτησης επιμένω ότι τα πράγματα μεταξύ της κυβέρνησης και ειδικά της ΕΔΕΚ αλλά και του ΔΗΚΟ πρέπει να ξεκαθαρίσουν. Ο Δημήτρης Χριστόφιας πρέπει να κάνει τη μεγάλη υπέρβαση. Να τους διώξει. Αποτελούν πέμπτη φάλαγγα. Θα συνεχίσουν να του σκάβουν το λάκκο. Αντί να σπαταλά φαιά ουσία για να βρει τρόπο εξισορρόπησης ανόμιων πολιτικών, ας προσπαθήσει τουλάχιστον στο Κυπριακό να δημιουργήσει γέφυρες καλύτερης συνεννόησης με το ΔΗΣΥ που φαίνεται ότι δεν έχει άλλη επιλογή από την υποστήριξη της προσπάθειας για επανένωση.

Δυστυχώς δεν βρήκα το λόγο του Λυσσαρίδη στο Μαχαιρά. Βασίζομαι στα όσα άκουσα από τα δελτία.

Ποια τα όρια του κου Χριστόφια έναντι στη συμμορία;

Ανταγωνίζονται σε αντιπολιτευτικές δηλώσεις. Κολοκασίδης, Κουλίας, Βαρνάβας, Νικόλας Παπαδόπουλος, Λυσσαρίδης, έτσι για να αναφέρω μόνο τους "σκληρούς" της απορριπτικής συμμορίας και ειδικά αυτούς που είναι στελέχη των κομμάτων της συμπολίτευσης. Ή αν προτιμάτε, η εμπροσθοφυλακή μιας καλοστημένης οργανωμένης κλίκας με μακροπρόθεσμο στόχο το τορπίλισμα της όποιας λύσης ήθελε συμφωνηθεί. Ποιοι άλλοι συμμετέχουν δε χρειάζεται πολύ μυαλό κάποιος για να το καταλάβει.

Δεν χρειάζεται να αναφερθώ με λεπτομέρειες στις εθνικιστικές κορώνες και εξάρσεις τους ούτε να ιδρώσω για να αποδείξω ότι ακόμα και η υποψία ότι μπορεί οι συνομιλίες να φέρουν αποτέλεσμα τους προκαλεί αναφυλαξία.

Αυτοανακηρύχτηκαν προστάτες των ιερών και οσίων του Έθνους των Ελλήνων, κατακεραυνώνουν οτιδήποτε δεν έχει εμβαπτιστεί στη δική τους γεμάτη θολούρα γαλανόλευκη κολυμβήθρα, και έφτασαν στο σημείο να υποδείχνουν στο κο Χριστόφια να παύει υπουργούς. Το νέο βλαστάρι του εθνικοσοσιαλισμού, βουλευτής της Σοσιαλ-ΚΙΣΟΣ-ΕΔΕΚ κος Βαρνάβας ζήτησε από τον Πρόεδρο να διώξει τον Υπουργό Παιδείας επειδή η πολιτική του απεμπόλησε την αγωνιστικότητα της φακής από τα σχολεία. Άκου να μολύνουν τα παιδιά μας με ιούς της ειρήνης, της συναδέλφωσης, της ισότητας, της ειρηνικής συμβίωσης.

Τα αποτελέσματα της παιδείας των Βαρνάβηδων.

Το ερώτημα είναι για πόσο ο κος Χριστόφιας είναι διατεθειμένος να ανεχτεί τη πέμπτη φάλαγγα, να μποϋκοτάρει μια επίπονη προσπάθεια και μια ευαίσθητη διαδικασία προκειμένου να φτάσουμε στο μόνο στόχο που μπορεί να διασφαλίσει το ειρηνικό μέλλον όλων των κατοίκων του νησιού;

Άποψη μου είναι ότι πρέπει να τους τρίξει τα δόντια. Άρχισε να δημιουργείται στο κόσμο η εικόνα μιας κυβέρνησης που δεν έχει νεύρο και πολλοί να αναρωτιούνται πως θα αντιμετωπίσει τη λαίλαπα της καφροεθνικοφροσύνης αν έρθει η ώρα της λύσης. Κάποια προληπτικά "χτυπήματα" έτσι για να αντιληφθούν το στάτους τους, δεν θα έβλαπταν. Η πλήρης αδράνεια απέναντι σε μια οργανωμένη συνωμοσία νομίζω δίνει λάθος μηνύματα.

Η συμμορία έδωσε στη δημοσιότητα και το απόρρητο έγγραφο του Εθνικού Συμβουλίου. Ανοικτό σαμποτάζ! Πιστεύω ότι ο Πρόεδρος πρέπει να δείξει την αποφασιστικότητα του βρίσκοντας τρόπους πιο αποτελεσματικής συνεργασίας με τον ΔΗΣΥ και να καταγγείλει ανοικτά στο λαό αυτούς που φανερά είναι αντίθετοι με την διαδικασία των συνομιλιών.

Πρόεδρε, σιχτίρισέ τους και προχώρα μαζί με το λαό!

Ο τέως μάζεψε και οργανώνει τα τσιράκια του. Ο σύγχρονος εφιάλτης της Κύπρου, ο άνθρωπος που με νύχια και με δόντια προσπαθεί να μας σπρώξει στη διχοτόμηση, ξαναδείχνει τα δόντια του. Αξιοποιώντας τα πιο εθνικιστικά στελέχη του ΔΗΚΟ, απεργάζεται την αποχώρηση του ΔΗΚΟ από τη κυβέρνηση με ταυτόχρονη καταγγελία του προέδρου Χριστόφια ότι προχωρεί σε συνομιλίες χωρίς ουσιαστική πρόοδο στις ομάδες εργασίας και τις τεχνικές επιτροπές.

Πως αλλιώς από Εφιάλτη θα μπορούσα να χαρακτηρίσω τον πολιτικό ηγέτη που επιχειρεί τη μέγιστη διάσπαση του εσωτερικού μετώπου τη στιγμή που ο πρόεδρος θα δίνει τη μάχη για τη σωτηρία και την επανένωση της Κύπρου; Πως αλλιώς θα μπορούσα να χαρακτηρίσω τον αδιόρθωτο εθνικιστή, τουρκοφάγο πολιτικό που ακόμα και στη δύση της πολιτικής του καριέρας απεργάζεται ουτοπικά σχέδια που θα δώσουν στη Τουρκία το πρόσχημα να συνεχίσει ανενόχλητη και δικαιωμένη τη κατοχή και ίσως τη πλήρη τουρκοποίηση της νήσου;

Κατά τη άποψη μου, ο κ. Τάσσος Παπαδόπουλος είναι ο πιο επικίνδυνος εχθρός της πατρίδας μας σήμερα. Όλων των κατοίκων της, Ε/Κ και Τ/Κ. Και για να μην ακούγομαι υπερβολικός, θα συμβιβαζόμουν με τη θέση ότι είναι το ίδιο επικίνδυνος με τους εθνικιστές του Ντενκτάς, της ΤΜΤ και της Βολκάν.

Η συνεδρία του εκτελεστικού του ΔΗΚΟ αποτέλεσε την αφετηρία για την κατά μέτωπο επίθεση που ετοιμαζόταν από καιρό από τον Τάσσο, τον Αρχιεπίσκοπο, τον Λυσσαρίδη και τους λοιπούς του στρατοπέδου της οριστικής και μη ανατρέψιμης διχοτόμησης. Μετά την "ηττα" του Κάρογιαν και των μετριοπαθών του κόμματος στη χτεσινή συνεδρία, δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία ότι η επίθεση θα γίνεται όλο και πιο λυσσαλέα με σκοπό να αφαιρέσει το έδαφος κάτω από τα πόδια του προέδρου Χριστόφια και να τον στείλει αποδυναμωμένο στις απευθείας συνομιλίες. Ο στόχος είναι η αποτυχία της οποιασδήποτε προσπάθειας αφού ο τέως και τα τσογλάνια του γνωρίζουν πολύ καλά, ότι ούτε οι ίδιοι αλλά ούτε οι ιδεολογίες τους έχουν μέλλον σε μια ενωμένη, σύγχρονή και Ευρωπαϊκή Κύπρο. Μόνο συγκρατώντας την ιστορία σε στασιμότητα μπορούν να επεκτείνουν χρονικά το πολιτικό τους βίο.

Η δική μου άποψη μετά από την αναμενόμενη ανάκρουση πρύμνης από το επίσημο ΔΗΚΟ αλλά και τη διαφαινόμενη παρόμοια στάση των ψευδοσοσιαλιστών της ΕΔΕΚ, είναι ότι ο πρόεδρος Χριστόφιας πρέπει να τους ρίξει το γάντι. Να μην τους αφήσει να φύγουν χωρίς να τους αποκαλύψει και να τους εκθέσει στα μάτια του λαού. Και τότε να τους σιχτιρίσει. Πριν προλάβουν να φύγουν. Εεεε, ας το διάολο πια μαζί τους. Θα τους ανεχτεί να παίζουν την πέμπτη φάλαγγα; Μα είναι δυνατόν; Αυτός να δίνει τη μάχη και αυτή να του κρύβουν τα πολεμοφόδια;

Πρόεδρε, η συγκυρία ίσως είναι μοναδική και πιθανόν η τελευταία. Ίσως ήρθε η ώρα της ιστορικής υπέρβασης. Η ξεπερασμένη από τη ζωή και στραγγαλισμένη από τα γεγονότα της τελευταίας τετραετίας ούτω καλούμενη συμμαχία των δημοκρατικών προοδευτικών δυνάμεων πρέπει να σταλεί στο πυρ το εξώτερο. Κυρίως αλλά όχι μόνο, επειδή κάποιοι ούτε δημοκράτες είναι, ούτε προοδευτικοί αλλά ούτε σύμμαχοι σου είναι εκεί μέσα Πρόεδρε! Αντίθετα είναι ότι πιο μαύρο και βρώμικο έχει να επιδείξει η πατρίδα μας στην πολιτική αλλά και ορκισμένοι εχθροί σου!

Πρόεδρε είναι απλό θέμα ορθολογικής προσέγγισης. Προτιμάς να τους αφήσεις να σε αλώσουν από μέσα παίζοντας υποκριτικά το ρόλο του Ιούδα, ή να τους στήσεις απέναντι σου και αν είναι μάγκες να σε πολεμήσουν και να σε αποδυναμώσουν ενώ δίνεις τη μάχη, φανερά μπροστά στα μάτια του λαού; Σε ποια περίπτωση θα μπορέσουν να σου κάνουν περισσότερη ζημιά; Πιστεύω ότι ανεχόμενος τα τερτίπια τους, την υποκρισία τους και τον πεμπτοφαλαγγίτικο ρόλο τους θα χάσεις την αξιοπιστία σου και το έρεισμα που απολαμβάνεις ανάμεσα στο 80%+ του λαού σήμερα.

Ανάμεσα στους ανθρώπους που προσβλέπουν στη σταθερή προσπάθεια που ανέλαβες είναι πολλοί που βλέπουν με σκεπτικισμό την ανοχή που επιδεικνύεις απέναντι στα καραγκιοζλίκια των φοβικών, των κομπλεξικών αλλά και των συνειδητών υπέρμαχων της διχοτόμησης. Αν ο λαός σε έστειλε στη καρέκλα με 53%, στη συνέχεια σου έδωσε την εντολή να το λύσεις το .......μένο με πολύ ψηλότερο ποσοστό. Αυτό το μοναδικό ποσοστό εμπιστοσύνης το απολαμβάνεις με την προϋπόθεση να αντιταχθείς σθεναρά ενάντια στα σχέδια συνέχισης της κατοχής και της διχοτόμησης είτε αυτά προέρχονται από το βορρά είτε από το νότο.

Συγκράτησε τα λυκόσκυλα του κόμματος σου και κατεύθυνε τα ενάντια σε αυτούς που πραγματικά αποτελούν την απειλή στη προσπάθεια σου. Ο Λευτεράκης και ο Φούλης όταν σου κάνουν πόλεμο για το νερό και την οικονομία φαντάζουν αρνάκια μπροστά στις ύαινες που ετοιμάζονται εδώ και καιρό να βρουν ευκαιρία να σε κατασπαράξουν. Η πλειοψηφία των ΔΗΚΟικών αλλά και των ΕΔΕΚιτών σήμερα είναι στο πλευρό σου. Μην τους αφήσεις να σε αποδυναμώσουν. Άντε και ο λαός μαζί σου!

Τι διαφορετικό κάνεις από τους προηγούμενους Δημήτρη;

Το να δίνεις προτεραιότητα στο κυπριακό σαν το υπ' αριθμό ένα πρόβλημα που άπτεται της ίδιας της επιβίωσης μας, είναι ένα πράγμα, και να το χρησιμοποιείς σαν άλλοθι για να κρατάς την κοινωνία δέσμια πρακτικών του παρελθόντος αλλά και άλλοθι για την ανυπαρξία μακρόχρονης πολιτικής με όραμα σε όλους τους υπόλοιπους τομείς είναι άλλο.

Πόσα χρόνια ακούμε για εκπαιδευτική μεταρρύθμιση; Ποιοι την πολεμούν; Εκτός από το Ττόμη Ββου μήπως πρέπει να ψάξουμε και άλλους; Πιστεύω είναι πολλοί που θέλουν τα παιδιά μας έρμαια και θύματα της ημιμάθειας τους.

Πόσα χρόνια ακούμε για σχέδιο υγείας; Ποιοι μεγαλογιατροί, ποια κυκλώματα και ποια συμφέροντα θα θιγούν αν εφαρμοστεί; Αν απαντήσεις την ερώτηση, ξέρεις και ποιοι στέκουν τροχοπέδη.

Πόσα χρόνια ακούμε για αφαλατώσεις που θα λύσουν οριστικά το πρόβλημα της λειψυδρίας; Εδώ έχουμε ζήτημα ανυπαρξίας πολιτικής, ανικανότητας, απουσίας προγραμματισμού και οργάνωσης, που παρόλο ότι αποτελεί κανόνα πρώτη φορά έφτασε στο σημείο να ξεπεράσει τα σύνορα μας και να μας κατάντησει διεθνείς επαίτες.

Πόσα χρόνια ακούμε ότι θα λυθεί το πρόβλημα των μεταναστών που κρατούνται στις φυλακές χωρίς να έχουν εγκληματήσει; Πολλοί ψήφισαν Χριστόφια με την ελπίδα να είναι ο Νεοκλής υπουργός για να εφαρμόσει αυτά που δεν πρόλαβε με τον Τάσσο. Οι άνθρωποι ακόμα είναι μέσα.

Πόσοι πολιτικοί παρέλασαν με το λάβαρο της αξιοκρατίας και της ισοπολιτείας και ΚΑΝΕΝΑΣ δεν έκανε τίποτε προς τη σωστή κατεύθυνση. Αντίθετα οι ίδιοι οι βουλευτές, οι υπουργοί και οι κρατικοί αξιωματούχοι συντηρούν το νοσηρό φαινόμενο που κατάντησε ολόκληρο περήφανο λαό (στραβάρα μας!) να παρακαλά και να λαδώνει για μια θεσούλα κλητήρα για το παιδί του, για μια χαλάρωση 5-6 τ.μ. στην άδεια οικοδομής, για να πάρει προτεραιότητα στην εγχείρηση, για να κανονίσει το στρατιώτη του κοντά στο σπίτι του κλπ, κλπ.

Ποιος άγγιξε τους 4-5 κοντρακτόρους που μοιράζονται τα κοντράτα του δημοσίου εναλλάξ και με προσυμφωνημένες τιμές. Πόσοι και ποιοι τα μασάνε μέσα στις αρμόδιες υπηρεσίες;

Ποιος τόλμησε να θίξει τα κατεστημένα που τρώνε με δεκαοκτώ μασέλλες από την απάτη που ονομάζουμε στρατό;

Πότε οι βουλευτές μας θα ψηφίσουν νόμο που θα καταργεί τις βίζες "καλλιτέχνιδας" με τις οποίες το κράτος διευκολύνει τους μαστροπούς να τροφοδοτούν με φρέσκο "κρέας" τη βιομηχανία της πορνείας στην οποία έχουμε τη πρωτιά; Τα παίρνετε σε cash ή σε είδος κύριοι;

Πότε θα πάψει αυτό το κράτος να αποφεύγει την φροντίδα των πολιτών του με ειδικές ανάγκες και των αναξιοπαθούντων αφήνοντας την στην (λυτρωτική των τύψεων τους) αλτρουιστική διάθεση των Κυπρίων.

Πόσα χρόνια θα πρέπει να περιμένουμε για να πάψουν οι ποϊνάες, οι νταήδες, οι ανίκανοι και οι καλοπερασάκηδες να αποτελούν την πλειοψηφία αλλά και να επιβάλλουν το πνεύμα του αστυνομικού σώματος;

Σκέφτηκα να γράψω και κάτι για τη προστασία των τετράποδων και των φτερωτών που μοιράζονται το νησί μαζί μας (τόση γη, εδώ ξέμειναν τα έρμα), αλλά το αποφεύγω επειδή θα είμαι εκτός θέματος.

Πότε τέλος πάντων οι άρχοντες του τόπου θα πάψουν να δίνουν το κακό παράδειγμα της διαφθοράς, της αναξιοκρατίας, του εύκολου (παράνομου) πλουτισμού στον υπόλοιπο λαό; Πως περιμένουμε να εκλείψει η αμπαλατοσύνη σε μια χώρα που ο μετρημένος, ο λογικός και ο αξιοπρεπής δεν έχουν υπόθεση;

Αφήσαμε κανένα υπουργείο πίσω; Η ανικανότητα, η ανοργανωσιά, η διαφθορά, η αναξιοκρατία και όλα τα κακώς έχοντα διαπερνούν το κράτος μας απ' άκρου σ' άκρον.

Αν τα γράφω όλα αυτά δεν είναι για να προσθέσω ακόμα ένα ποστ με μουρμουρητά για τα κακώς έχοντα. Ούτε αναμένω ότι κάποτε θα απαλλαγούμε παντελώς από αυτά και τα άλλα που μας ταλαιπωρούν. Απλά οι ελπίδες ότι η κυβέρνηση της αριστεράς θα έδειχνε την απαιτούμενη ευαισθησία, εξανεμίζονται. Είδατε εσείς όραμα; Ακούσατε τίποτα που δεν το άκουσα εγώ; Οι καλές προθέσεις δυστυχώς δεν φτάνουν.

Τι διαφορετικό κάνεις από τους προηγούμενους Δημήτρη για να περιμένεις άλλο αποτέλεσμα; Ή μήπως βολεύεσαι με την σκέψη ότι αυτό το κάτι τις περισσότερο που θα κάνεις (και πιστεύω θα το κάνεις), είναι αρκετό για τον μη απαιτητικό Κυπραίο να διατηρήσει το κόμμα σου στην εξουσία; Μάλλον αυτό είναι.

Το πρώτο ολίσθημα Χριστόφια.

Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί ξαφνικά ο πρόεδρος Χριστόφιας αλλά και το ΑΚΕΛ έγιναν περίπου απολογητικοί και κρατούν αμυντική στάση απέναντι στις επελάσεις του Αρχιεπισκόπου αλλά και τις προτροπές των εκπροσώπων του απορριπτικού μετώπου. Δεν είχα σκοπό να γράψω κάτι σε σχέση με το εσωτερικό μέτωπο, μέχρι που άκουσα τις χτεσινές δηλώσεις του Β. Λυσσαρίδη στο ραδιόφωνο του ΑΝΤ1.

Από τη μια ο παπάς σε ρόλο αρχιδιχαστή του λαού, από την άλλη το πολιτικό απολίθωμα που ακόμα ποδηγετεί την ΕΔΕΚ, σέρνουν το χορό σε ένα πλάνο που φαίνεται εμπνευστής να είναι ο εκδιωχθείς κακήν κακώς από το λαό, Τάσσος. Δεν είναι τυχαίο ότι τις πρώτες δηλώσεις για μέλη των επιτροπών που συμφωνούν με τις θέσεις των Τούρκων, δηλαδή με βάση τη δική του αντίληψη είναι προδότες, τις έκανε μετά που συναντήθηκε με τον τέως στην Αρχιεπισκοπή. Και ενώ πριν μερικές μέρες βγαίνοντας από το προεδρικό επικροτούσε τις κινήσεις Χριστόφια.

Αυτό που με ενοχλεί περισσότερο είναι ότι, ενώ ο Χριστόφιας πήρε καθαρή εντολή στη βάση του προγράμματος του, και ενώ σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις πάνω από τα 3/4 του λαού στηρίζουν τις επιλογές του στο εθνικό, δεν βάζει στη θέση τους τους ανθρώπους που είναι πεντακάθαρο ότι είναι ενάντια στη λύση και προωθούν τη διχοτόμηση. Δεν γνωρίζω αν με τις δηλώσεις του που ακολουθούν τις αρνητικές δηλώσεις Ταλάτ, και την επανειλημμένη επαναπόρριψη του σχεδίου Ανάν περιμένει να μαλακώσουν οι θέσεις της Τουρκίας, ή απλώς δίνει εξετάσεις "πατριωτισμού" σε αυτούς που είναι έτοιμοι να πανηγυρίσουν πάνω στο πτώμα ακόμα μιας αποτυχημένης προσπάθειας.

Ο Πρόεδρος Χριστόφιας γνωρίζει πολύ καλά ότι οι συνομιλίες δεν επηρεάζονται από δημόσιες δηλώσεις. Γνωρίζει επίσης ότι ο λαός που τον εξέλεξε στην εξουσία απαιτεί σεβασμό στις επιλογές του που δεν ήταν άλλες από την εγκατάλειψη της διχαστικής πολιτικής του προκατόχου του και την αποθάρρυνση των νοσταλγών της. Κάτι που δεν επιτυγχάνεται με δηλώσεις που περίπου δίνουν την εντύπωση ότι προσπαθούν να ικανοποιήσουν τις ανησυχίες του απορριπτικού συρφετού. Αλλιώς δεν μπορώ να αντιληφθώ την παράλειψη του να καταδικάσει ευθέως τις κατηγορίες κατά μελών των επιτροπών, που εκστόμισαν ο παπάς και ο γεροπαραλημένος.

Και κάτι τελευταίο. Κάποτε ο Δ. Χριστόφιας θα πρέπει να αρχίσει την υλοποίηση της απόφασης για ενημέρωση του λαού. Και η ενημέρωση πρέπει να εξηγεί με απλό και κατανοητό τρόπο ότι πολλές από τις πρόνοιες του σχεδίου Ανάν οι οποίες ήταν αποδεκτές από την πλευρά μας θα περιλαμβάνονται σε όποιο επόμενο σχέδιο λύσης. Μόνο έτσι θα μπει τέρμα στη δαιμονοποίηση ενός σχεδίου το οποίο υπό προϋποθέσεις και αν το διαπραγματευόταν σωστά ο τέως μπορούσε να αποτελέσει τη λύση του Κυπριακού. Μόνο έτσι θα μπει φραγμός στη καπήλευση του ΟΧΙ το οποίο μεθόδευσε ο τέως σαν γνήσιος απόγονος του Δούντα. Γιατί το Ανάν και όλα τα προηγούμενα σχέδια θα δώσουν το μεγαλύτερο μέρος του επόμενου. Είτε μας αρέσει είτε όχι. Και ο λαός έχει δικαίωμα να γνωρίζει.

Οι καιροί είναι πονηροί. Οι εχθροί της λύσης μετά το σοκ της πανωλεθρίας στις εκλογές ανασυντάσσονται. Αν ο Πρόεδρος θέλει να διατηρήσει την υποστήριξη που απολαμβάνει αυτή τη στιγμή, καλείτε να μη δώσει χώρο για αναβίωση του εφιάλτη του 2004, με περιρρέουσες, νενέκους και προδότες. Μπορεί και πρέπει να τους αποκαλύψει και να τους αφήνει κάθε στιγμή εκτεθειμένους. Η ενότητα δεν θα κτιστεί με εικονική στήριξη από ηγεσίες που βρίσκονται δίπλα του για το φίτσιο της εξουσίας στη καλύτερη περίπτωση, και ίσως για να φρενάρουν τη λύση στη χειρότερη. Ο Πρόεδρος Χριστόφιας πρέπει να κάνει καθαρές τις προθέσεις του.

Ο πίνακας είναι της πρέσβειρας της ειρήνης μέσω της τέχνης, Alexandra Nechita και τιτλοφορείται "Sprinkle the joy of peace"

Μάθημα πολιτικής συμπεριφοράς

Ο Χριστόφιας σε μια βαθιά ενωτική κίνηση παρέστη στο μνημόσυνο του Αυξεντίου και κατέθεσε στεφάνι. Νεαροί "Σούπερ Έλληνες", η αν προτιμάτε, τα κωλόπαιδα της ΕΦΕΝ αμάυρωσαν τη μνημη του ήρωα, αποδοκιμάζοντας το πρόεδρο και φωνάζοντας εθνικιστικά συνθήματα.

Έδειξε σε όλους πως να αντιπαρέρχονται τους μικρούς και ποταπούς. Έδειξε πως να εκμηδενίζεις τους κοκορόμυαλους. Τους έκανε να φαίνονται ανύπαρκτοι στα μάτια του λαού. Απόδειξε με τη ανωτερότητα του και τρεις απλές κουβέντες, ότι οι έξαλλοι κλακαδόροι μόνο καταστροφή μπορούν να φέρουν στο τόπο. Δίδαξε τον πολιτικό πολιτισμό έμπρακτα.

Η πρώτη επίσημη πολιτική πράξη του προέδρου μετά την ανάληψη των καθηκόντων του ήταν βαθιά ενωτική. Έδωσε το στίγμα της πολιτικής του στο ΜΕΓΙΣΤΟ θέμα της ενότητας του λαού. Πέρασε αυτό το καινούριο τεστ με ΑΡΙΣΤΑ!

Βέβαια, θα μου πεις τη τύχη σου πρόεδρε; Οι ηλίθιοι σωβινιστές της ΕΦΕΝ και της Χρυσής Αυγής σου πρόσφεραν ανέλπιστη βοήθεια. Έδωσαν την ευκαιρία σε όλο το λαό να δει πόσο μακρυά από τους πόθους του βρίσκονται τα συνθήματα τους, και έδωσαν σε σένα ανέλπιστη ευκαιρία να κερδίσεις ακόμα περισσότερους πόντους στη συνείδηση του κόσμου.

Αναμένω ότι οι πολιτικές ηγεσίες θα καταδικάσουν το φαινόμενο και θα αποδείξουν ότι συμμετέχουν ειλικρινά και με πάθος στην επιχείρηση ενότητας που εγκαινίασε ο νέος πρόεδρος. Αναμένω ο λαός να ακολουθήσει το παράδειγμα και να αρχίσει να βλέπει το διπλανό του σαν δυνητικό σύμμαχο στο κοινό αγώνα για επανένωση της πατρίδα μας. Χωρίς να σημαίνει ότι θα πρέπει να σκεφτόμαστε όλοι το ίδιο ή ότι όλοι πρέπει να γίνουμε αριστεροί, πρέπει να δείξουμε πολιτική ωριμότητα και να θάψουμε αναχρονιστικές αντιπαλότητες που μόνο ζημιά προκαλούν. Η ιστορία είναι για να μας διδάσκει και όχι για να την αναπαράγουμε. Τουλάχιστον τις τραγικές στιγμές της.

Έχω την υποψία ότι τα κωλόπαιδα τα "εθνικώς" διαπαιδαγωγηθέντα νομίζουν ότι βρήκαν πρόσφορο έδαφος για να αναβιώσουν αντικομουνιστικά σύνδρομα. Έχουν τη τιμή να έχουν τον ίδιο τον πρόεδρο σαν στόχο και όχι μικρο-ομάδες. Άνοιξεν η τύχη τους με λίγα λόγια. Αναμένω από τις χιλιάδες σώφρονες δεξιούς συμπολίτες μας, που κυρίως έχουν πρόσβαση σε αυτούς, να τους κόψουν τη φόρα και να προσπαθήσουν να περιμαζέψουν όσους από αυτούς είναι παρασυρμένοι. Δεν πρέπει να υποτιμάται ο κίνδυνος από τη δράση τους, αλλά η ψύχραιμη και σταθερή αντιμετώπιση τους, και η ανάδειξη της προδοσίας που επιτελούν με τις πράξεις τους, θα τους απομονώσει εντελώς.

Για να προλάβω όποιους άρχισαν να σκέφτονται ότι έγινα χειροκροτητής του Χριστόφια, δηλώνω ότι θα χειροκροτώ κάθε σωστή κατά την άποψη μου κίνηση και θα κριτικάρω ότι νομίζω λανθασμένο.

Κάτι κινείται

Τάσσος φεύγει, Δημήτρης έρχεται. Παρακολουθήσαμε οικογενειακώς την τελετή εγκαθίδρυσης του νέου προέδρου. Με μια περίεργη προσμονή. Ανυπομονησία μπορώ να πω, λες και τα θέλαμε όλα να γίνουν τώρα. Όλα αυτά που νιώθουμε ότι άργησαν. Με τη γκρίζα σκιά της προηγούμενης διακυβέρνησης να αραιώνει σιγά σιγά και να φέγγει δειλά το φως πίσω από βαριά σύννεφα που όμως δεν λέγαν να φύγουν. Μέχρι που συνειδητοποιήσαμε ότι τα σύννεφα θα εξακολουθούν να βρίσκονται εκεί μέχρι που να αρχίσει να διαφαίνεται ρήγμα στο τείχος της διαίρεσης της πατρίδας μας.

Τα σημάδια που ξεχωρίσαμε μέσα από το τελετουργικό, τη σύνθεση του υπουργικού και τις πληροφορίες που συνόδευαν το παρασκήνιο, αλλά και τις εν γένει συμπεριφορές των πρωταγωνιστών, μας έδοσαν ελπίδες ότι ξεκινάμε καλά.

Τι ξεχωρίσαμε:

1. Την αποφασιστικότητα του Δημήτρη να περιορίσει όσο το δυνατό την επιρροή του ΔΗΚΟ και της ΕΔΕΚ στη νέα κυβέρνηση. Επέμεινε σθεναρά να στέλλει τον Κάρογιαν πίσω μέχρι που να φέρει το γραπτό του αλάνθαστο. Μέχρι να αντιληφτεί ότι ΔΕΝ μπορεί να γίνει το δικό του. Τα σημαντικά υπουργεία που για μένα είναι τα παιδείας, δημόσιας τάξης, άμυνας και εσωτερικών πήγαν σε άτομα που προέρχονται ή πρόσκεινται στο ΑΚΕΛ. Επίσης έκανε φανερή τη πρόθεση του να κόψει τον αέρα στο Κάρογιαν και να καταστήσει σαφές ότι γνώμονας του είναι το πρόγραμμα του και δεν θα ανεχτεί καμιά κηδεμόνευση. Προσωπικά ένιωσα αρκετή ανακούφιση!

2. Εμπεδώσαμε την φυσιογνωμία του λαφυραγωγού που χαρακτηρίζει το ΔΗΚΟ το οποίο φρόντισε να μας την υπενθυμίσει ακόμα μια φορά. Αποδείκτηκε περίτρανα τόσο από το πήγαινε έλα και την επιμονή να επιβάλει στο Δημήτρη το ποια υπουργεία θα πάρει και με ποιους, όσο και από τη προσπάθεια να δόσει το μήνυμα ότι με τη παρουσία του στη κυβέρνηση θα φρόντιζε τη συνέχιση της πολιτικής Τάσσου (μη κακό).

3. Τους χαμηλούς τόνους εκατέρωθεν από το ΔΗΣΥ και το ΑΚΕΛ! Επιβεβαιώνεται ακόμα περισσότερο ότι η αξιωματική αντιπολίτευση είναι αποφασισμένη να στηρίξει το Δημήτρη στη τεράστια προσπάθεια που ανάλαβε να λύσει το κυπριακό. Από την άλλη φαίνεται ότι και το ΑΚΕΛ ανταποδίδει την ετοιμότητα να συμβάλει σε μια πλατύτερη ενότητα. Το κλίμα που φαίνεται να εμπεδώνεται δεν αφήνει περιθώρια στο ΔΗΚΟ και την ΕΔΕΚ να εκφέρουν διχαστικό λόγο. Γιατί θα δούν πόρτα και δεν το αντέχουν.

4. Οι προγραμματικές δηλώσεις του Δημήτρη στη βουλή αν και γενικόλογες καθρέφτιζαν το πρόγραμμα του και δεν αφήνουν περιθώρια παρερμηνίας όσον αφορά τη ετοιμότητα του να το εφαρμόσει. Το γεγονός ότι και από το επίσημο βήμα έκανε ιεράρχηση των ευχαριστιών σε αυτούς που τον στήριξαν, αφήνοντας ΔΗΚΟ, ΕΔΕΚ και Οικολόγους τελευταίους δεν είναι τυχαίο. Αν δεν αντιλήφθηκαν αυτοί οι κύριοι το ρόλο που τους επιφυλάσσει (και που πολύς τους είναι), θα τους τον πω εγώ. Γνωρίζοντας ότι για τα πόστα είναι έτοιμοι για όλα, τους πρόσφερε το απόλυτα ελάχιστο υπό τις περιστάσεις, καθόρισε το στάτους τους και δείχνει πως μάλλον αυτός θα τους ποδηγετήσει.

5. Σημαντικό μέρος της ανακούφισης οφείλεται στο ότι στο υπουργικό δεν υπάρχουν όνοματα όπως Κουταλιανός, Σοφοκλέους, Φωτίου, Πάλμας, Μαυρονικόλας, Κενεβέζος και άλλα. Αμάν ρε θράσος μερικοί!

Το πρώτο τεστ ο Δημητράκης το πέρασε με ψηλό βαθμό. Πάντα τέτοια! Άντε με το καλό για τη πρώτη μικρή χαραμάδα στο τοίχο. Κι' αν είναι η Λήδρας η χαραμάδα, ακόμα καλύτερα.

Νίκησε η Δημοκρατία! Ο λαός αναμένει.

Με όλες μου τις δυνάμεις υποστήριξα το Δημήτρη Χριστόφια σαν τον υποψήφιο που θα μπορούσε να ενσαρκώσει καλύτερα τους πόθους του λαού για λύση και επανένωση. Σαν τον άνθρωπο που θα ακολουθήσει μια εσωτερική πολιτική που θα έχει στο επίκεντρο της τον απλό άνθρωπο και τις ανάγκες του. Χαίρομαι για την εκλογή του και αναμένω την επόμενη μέρα. Για μένα οι πανυγηρισμοί τελειωσαν τη περασμένη Κυριακή. Τώρα αναμένω έργα!

Το μπλογκ αυτό δεν έχει κομματικές βάσεις. Έχει βάση την αριστερή ιδεολογία, την ιδεολογία του ανθρωπισμού και της κοινωνικής δικαιοσύνης. Ο κύριος Χριστόφιας προέρχεται από την ίδια φουρνιά. Ζημώθηκε με τα ίδια ιδανικά. Το ολίσθημα του με την στήριξη του Τάσσου στη προεδρία για 4.5 χρόνια, μου δίνει το δικαίωμα να παρακολουθήσω με μια δόση επιφυλακτικότητας τη πορεία του. Θα είμαι εδώ για να χειροκροτώ τα βήματα που κατά την άποψη μου θα είναι θετικά και να κακίζω και το παραμικρό πισωγύρισμα.

Μια και μοναδική συμβουλή μου στο νέο πρόεδρο. Φοβού τους Δαναούς και δώρα φέροντες!

Δυο ερωτήματα σε σχέση με τον Χριστόφια που πρέπει να απαντήσεις

ΕΡΩΤΗΜΑ 1
Αν σας ρωτούσε κάποιος πριν ένα χρόνο, ποιές είναι οι επιλογές του Δημήτρη Χριστόφια τι θα απαντούσατε; Να σας πω εγώ. Αν είσασταν οπαδός ου ΔΗΚΟ, της ΕΔΕΚ ή της Παπαδοπουλικής φράξιας του ΑΚΕΛ θα λέγατε με έπαρση και σιγουριά Τάσσο. Αν είσασταν οπαδός του ΔΗΣΥ, του ΑΚΕΛ με πίστη στη λύση και επανένωση ή της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς θα λέγατε να κατεβάσει το ΑΚΕΛ τον Γ.Γ. ή άλλο αριστερό υποψήφιο. Αυτό που όλοι εμείς που υποστηρίξαμε ΝΑΙ (και πιέσαμε για να γίνει), αλλά και μια μεγάλη μερίδα πολιτών που ψήφισε μεν ΟΧΙ αλλά απηύδησε με την διακυβέρνηση Τάσσου, έγινε πραγματικότητα.

Όλοι μιλήσαμε για αναβίωση της ελπίδας. Στο πολιτικό σκηνικό έγιναν ανατροπές άνευ προηγουμένου. Η Αριστερά αποφάσισε να αναλάβει το ρόλο του μπροστάρη και όχι του κομπάρσου στον αγώνα για μια ενωμένη Κύπρο. Ηταν φυσιολογικό και λόγω της καθυστέρησης να ληφθεί η απόφαση αλλά και του ανηλεή πολέμου που δέχτηκε από το στρατόπεδο του Τάσσου, τα πυρά του Χριστόφια κατα τη διάρκεια της προεκλογικής να ήταν περισσότερο εναντίον του Τασσικού συνασπισμού. Αλλά κυρίως επειδή το ΑΚΕΛ και ο Χριστόφιας συνειδητοποίησαν ότι ο Τάσσος και ο σκληρός πυρήνας που τον περιβάλλει δεν δούλευαν για τη λύση.

Ο Χριστόφιας κατάφερε αυτό που τον Ιούνη φαινόταν ακατόρθωτο. Η αφαίμαξη που είχε προκαλέσει στο ΑΚΕΛ η παράμονή του στη συγκυβέρνηση για 4.5 χρόνια δεν ήταν μη αναστρέψιμη. Με την πειθώ που τον διακρίνει ο Χριστόφιας ανανέωσε το αίσθημα ελπίδας του λαού αναδεικνύωντας τις ευθύνες του Τασσου για τα αδιέξοδα. Και φτάσαμε στις 17 του Φερβάρη που έγινε και η μεγάλη ανατροπή και ο Τάσσος έμεινε έξω από το χορό του 2ου γύρου.

ΕΡΩΤΗΜΑ 2
Το νέο ερώτημα είναι: Τι έπρεπε να κάνει τώρα; Να περιφρονήσει τους ηττημένους (όπως τους άξιζε) και να τους αφήσει να πάνε στο Κασουλίδη, ή να προσπαθήσει να τους προσεταιριστεί. Εγω απαντώ το 2ο, επειδή ο ρομαντισμός δεν είναι ο καλύτερος σύμβουλος στη πολιτική. Και αυτό έκανε. ΕΚΑΝΕ ΑΚΡΙΒΩΣ ΟΤΙ ΘΑ ΕΚΑΝΕ ΟΠΟΙΟΣΔΗΠΟΤΕ ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ. Ότι ακριβώς έκανε και ο Κασουλίδης και δεν του βγήκε. Και τώρα ορύεται και κανει ότι θα έκανε και ο Χριστόφιας αν το ΔΗΚΟ ακολουθούσε τον Κασουλίδη.

Αυτοί που τάχα τρομάζουν για δήθεν αναβίωση της τριμερούς και σκίζουν τα ιμάτια τους, στη πλειοψηφία τους το κάνουν εκ του πονηρού. Οι διαφορές της τριμερούς από τη σημερινή κατάσταση είναι πολλές. Οι πιο σοβαρές για μένα είναι:

1. Όποιοι και να στηρίζουν τον πρόεδρο, συνταγματικά δεν μπορούν να του αφαιρέσουν ούτε κομματάκι από τις υπερεξουσίες που το προσφέρει το συνταγμα.

2. Η τριμερής καταρτίστικε μήνες πριν τις εκλογές και πρόβαλε πρόγραμμα που συμπεριλάμβανε θέσεις αποδεκτές και από τα τρία κόμματα. Η στήριξη του Χριστόφια από τους υπόλοιπους σήμερα γίνεται με βάση το πρόγραμμα του.

3. Τα πιο εθνικιστικά στοιχεία του ΔΗΚΟ και της ΕΔΕΚ και όσοι πάσχουν από κομμουνιστοαλλεργεία, ήδη βρίσκονται στο πλευρό του Κασουλίδη.

Το ζήτημα είναι ο Δημήτρης Χριστόφιας να προχωρήσει αταλάντευτα στην υλοποίηση του προγράμματος του, ιδιαίτερα στο Κυπριακό, χωρίς να επηρεαστεί από τις σειρήνες του ΔΗΚΟ και της ΕΔΕΚ. Να υπουργοποιήσει μετριοπαθή στελέχη από τα δυο κόμματα που να στηρίζουν και να εμπλουτίζουν το κυβερνητικό έργο. Να πλησιάσει το ΔΗΣΥ και να εμπεδώσει κλίμα εθνικής ενότητας. Επειδή τον πιστώνω με πραγματική βούληση για λύση αλλά και με το μυαλό που χρειάζεται για να υλοποιήσει μια τέτοια λογική του δίνω τον ψήφο μου και αναμένω.

Καλή ψήφο σε όλους!

Ψηφίζω Χριστόφια. Με προσδοκίες και επιφυλάξεις

Το είχα αναφέρει από καιρό σε κάποιο μου σχόλιο. Για μένα οι πανηγυρισμοί θα περιορίζονταν μόνο σε περίπτωση ήττας του Τάσσου. Το πανηγύρισα με τη ψυχή μου. Δεν παύω όμως σαν άνθρωπος που μπολιάστηκε με τις πανανθρώπινες ιδέες του ανθρωπισμού, της ισότητας, της δικαιοσύνης και του αγώνα για μια πιο δίκαια κοινωνία, να μην βλέπω και να μην αναδεικνύω τα σημεία υπεροχής του υποψήφιου της Αριστεράς σε σχέση με τον ανθυποψήφιο του. Για τους σκοπούς αυτού του κομματιού θα περιοριστώ μόνο στις διαφορές σε σχέση με το κυπριακό.

Τώρα που και το ΔΗΚΟ αποφάσισε να στηρίξει την υποψηφιότητα Χριστόφια, πολλοί φίλοι φοβήθηκαν ανασύσταση της τριμερούς με το Χριστόφια πρόεδρο. Διαφωνώ! Για δύο λόγους: Πρώτον, η τριμερής της περασμένης πενταετίας στηριζόταν σε κοινό πρόγραμμα λύσης που αθέτησε ο Τάσσος κοροϊδεύοντας το ΑΚΕΛ και τον λαό. Η νέα κυβέρνηση θα στηρίζεται στο πρόγραμμα του Χριστόφια. Η δεύτερη και πιο σημαντική διαφορά είναι το ίδιο το πρόσωπο του Προέδρου. Με τις ενισχυμένες εξουσίες που του δίνει το σύνταγμα είναι σε θέση να εφαρμόσει το πρόγραμμα του χωρίς να υποκύπτει σε πιέσεις. Και δεν υπάρχει καμιά σύγκριση όσον αφορά την αξιοπιστία μεταξύ Χριστόφια και Τάσσου.

Να είστε σίγουροι ότι σε ενδεχόμενο ενός νέου σχεδίου λύσης (που παρεπιπτόντως δεν μπορεί να διαφέρει και πολύ από το ΑΝΑΝ, τα υπόλοιπα είναι για τους ονειροπόλους) ο Χριστόφιας θα βρει αντιμέτωπους και πάλι τους ίδιους ανθρώπους. Αυτούς που θα έβρισκε και ο Κασουλίδης. Το θέμα είναι να μην βρουν ο ένας τον άλλο. Είμαι πεισμένος ότι μια άτυπη συνεννόηση μεταξύ ΑΚΕΛ και ΔΗΣΥ για αλληλουϋποστήριξη σε περίπτωση διλημμάτων λύσης είναι όσο τίποτε άλλο αναγκαία. Έτσι κι' αλλιώς είναι γνωστές οι διαφορετικές τους αντιλήψεις στα κοινωνικά και οικονομικά ζητήματα και τις οποίες για τους σκοπούς αυτής της ανάλυσης και μόνο τους αφήσαμε έξω. Μη ξεχνούμε όμως ότι η μη λύση είναι το αγκάθι για απρόσκοπτη πρόοδο και ευημερία σε όλους τους υπόλοιπους τομείς. Η οποιαδήποτε ευημερία θα βρίσκεται υπο αίρεση. Χωρίς λύση, η σημερινή φαινομενική ασφάλεια και ευημερία που νιώθει ο μέσος Κύπριος έχει ημερομηνία λήξης.

Οι δυνάμεις που στηρίζουν τον Χριστόφια (και εννοώ τη βάση και όχι τις ηγεσίες) διαφέρουν κατά παρασάγγας από εκείνες που στηρίζουν Κασουλίδη. Από τη μια (Κασουλίδης) έχουμε φιλελεύθερους αστούς, μικροαστούς και εργαζόμενους που πραγματικά επιθυμούν λύση. Έχουμε όμως και τους πιο σκληρούς εθνικιστές και απορριπτικούς, τους πολέμιους της όποιας λύσης που δεν θα είναι εθνικά καθαρή. Από την άλλη (Χριστόφιας) έχουμε τη τεράστια μάζα των εργαζομένων και των μικροαστών που προσβλέπει σε λύση και επανένωση έστω και με αβαρίες προκειμένου να επικρατήσει η διαρκής ειρήνη και να ανοίξει ο δρόμος για ευημερία σε μια δικοινοτική διζωνική πατρίδα. Έχουμε όλους τους ακτιβιστές που τόσο προπηλακίστηκαν από τον Τάσσο και τις δυνάμεις του ΟΧΙ.

Δηλαδή πέρα από μια συμπαγή μάζα που είναι πλειοψηφία και στα δύο στρατόπεδα και επιθυμεί λύση, το υπόλοιπα των δυνάμεων που στηρίζουν τον καθένα από τους δύο χρωματίζει τα δύο άκρα του πολιτικού στερεωματος. Του Χριστόφια οι υπέρμαχοι του ΝΑΙ, του Κασουλίδη οι υπέρμαχοι του ΟΧΙ.

Δεν μπορεί να αφήνει κανένα αδιάφορο ούτε η εσπευσμένη επίσκεψη του Κασουλίδη στον Αρχιεπίσκοπο και η υποστήριξη που πέτυχε, αλλά ούτε και η υποστήριξη που έσπευσαν να του προσφέρουν οι σύνδεσμοι αγωνιστών, η ΣΕΚ, τα "αθλητικά" σωματεία ΑΠΟΕΛ, Απόλλων, Ανόρθωση, ΑΕΚ, ο Μάτσης, η ΜΑΧΗ και σίγουρα το πιο απορριπτικό κομμάτι του ΔΗΚΟ, Αγγελίδης, Κολοκασιδης κλπ. Η επιρροή που θα έχουν αυτοί μαζί με το σκληρό απορριπτικό και αρρωστημένα εθνικιστικό κομμάτι του ΔΗΣΥ στο νέο πρόεδρο είναι καταλυτική. Στον μόνο υποψήφιο που αυτές οι δυνάμεις ΔΕΝ έχουν πρόσβαση είναι ο Δημήτρης Χριστόφιας!

Οι ντηβέλοπερς και όλο το κομμάτι του μεγάλου κεφαλαίου που για καθαρά ιδιοτελείς σκοπούς αντιδρά στη προοπτική λύσης, είτε βρίσκεται κοντά στο Κασουλίδη από την αρχή είτε προσχώρησε μετά το πρώτο γύρο. Ο Χριστόφιας δίνει περισσότερα εχέγγυα αντίδρασης στις επιταγές των οικονομικών παραγόντων από τον Κασουλίδη που λόγω ιδεολογικών και πολιτικών καταβολών θα είναι μαζί τους σαν το νύσhι με το κρέας.

Ευχή όλων είναι να κρατηθούν οι υποσχέσεις. Αν ο Χριστόφιας εκλεγεί θα ήθελα να υπουργοποιήσει (αφού θα είναι υποχρεωμένος) νούσιμους ανθρώπους από το ΔΗΚΟ και την ΕΔΕΚ. Ο Μάρκος Κυπριανού στο εξωτερικών είναι ένα καλό παράδειγμα. Τέτοιοι υπάρχουν και άλλοι. Επίσης ΔΕΝ θα πρέπει να περιφρονήσει το μέρος του λαού που θα ταχτεί με τον αντίπαλο του. Δεν θέλουμε να σπρωχτούν μάζες σε ένα νέο ΟΧΙ μόνο και μόνο από αντιπολιτευτική διάθεση. Ας θυμηθούμε το 93. Αλλά είναι πάνω απ' όλα δείγμα πολιτικού πολιτισμού ο σεβασμός στον αντίπαλο και επειδή η αξιοποίηση εκείνων των δυνάμεων που ψηφίζουν Κασουλίδη και θέλουν λύση, θα δώσει πολύ περισσότερο δυναμισμό και κάλυψη στο Χριστόφια να αντιμετωπίσει και να συρρικνώσει το απορριπτικό μέτωπο.

Κάπου αλλού έγραψα ότι θα είμαι στην αντιπολίτευση όποιος και να εκλεγεί. Και το εννοώ. Όπως ο κόσμος της Αριστεράς έσπρωξε το ΑΚΕΛ να παρατήσει τον Τάσσο έτσι πρέπει να σπρώξει να γίνει το όραμα πραγματικότητα. Και τώρα θα έχει πολλούς να σπρώχνουν και πέραν της Αριστεράς. Η δική μας πίεση πρέπει να είναι πολλαπλάσια της πίεσης των απορριπτικών. Να βοηθήσουμε (όποιος και να είναι ο νέος πρόεδρος) να υλοποιήσει τα υπεσχεμένα.

Γιατί το ΑΚΕΛ παράτησε τον Τάσσο σύξυλο;

Twisted trees by Rustee Russ

Οι αλλαγές στο πολιτικό σκηνικό είναι ραγδαίες. Το ΑΚΕΛ επιτέλους, για τον ένα ή για τον άλλο λόγο αποφάσισε να απαλλαγεί από τον ασφυκτικό εναγκαλισμό του με τον Παπαδόπουλο. Από το επίσημο ΑΚΕΛ έχουν ακουστεί διάφοροι λόγοι για την ιστορική απόφαση να προχωρήσει για πρώτη φορά σε αυτόνομη διεκδίκηση της προεδρίας. Μίλησαν χλιαρά περί διαφωνιών με τον πρόεδρο στο κυπριακό και την οικονομική κυρίως πολιτική ως επίσης και τον κακοφανισμό τους μετά που το ΔΗΚΟ και η ΕΔΕΚ προσπάθησαν να τους φέρουν προ τετελεσμένων με την πρόωρη στήριξη του Τάσσου πριν διαβουλευτούν καν. Τι να πουν οι άνθρωποι, όταν για 5 χρόνια έβαλαν την πλάτη τους για να πατήσει και να καλοκάτσει ο Τάσσος στη δική μας πλάτη.

Αντιλαμβάνομαι την δυσκολία τους να βγουν και να πουν ξεκάθαρα την αλήθεια. Περιμένουν να ανάψει για καλά ο καυγάς έτσι που όταν νοιώσουν ότι το κλίμα τους ευνοεί θα ξεστομίσουν όσα τώρα επιμελώς κρύβουν. Και τα κρύβουν επειδή ήδη η ερώτηση, γιατί δεν μας τα λέγατε τόσο καιρό, ακούγεται από φίλους και εχθρούς. Μέσα στην αναμπουμπούλα και τον φανατισμό που θα επικρατήσει πιστεύω ότι θα βγουν πολλά στη φόρα. Τον πραγματικό λόγο όμως δεν θα τον παραδεχτούν ποτέ δημόσια. Και είναι πολύ απλός: Ο φόος φέρνει κόλαση, λέει μια παροιμία. Αν τα πράγματα δεν οδηγούνταν με μαθηματική ακρίβεια στην αποδυνάμωση του ΑΚΕΛ, λόγω κυρίως της δράσης της ομάδας του προεδρικού μέσα στο κόμμα, αλλά και της πλήρους αποστασιοποίησης μεγάλης μερίδας στελεχών σε σημείο που το κόμμα να παραλύει οργανωτικά, πιστεύω ότι δεν θα υπήρχε αλλαγή πλεύσης.

Ο Χριστόφιας είχε δύο επιλογές: α) Να προχωρήσει με τον Τάσσο και να αφήσει το ΑΚΕΛ ανοχύρωτο στις ορέξεις του, και έτσι να διώξει οριστικά από το κόμμα μια μερίδα στελεχών που δεν θα άντεχαν την κατρακύλα και από τα οποία είχε προειδοποιηθεί έγκαιρα, και β) Να αποτάξει τον Τάσσο και να συσπειρώσει το κόμμα φέρνοντας κοντά το ποιο ζωντανό κομμάτι του, που κινδύνευε να χάσει οριστικά και παράλληλα να εξουδετερώσει και τη φράξια του προεδρικού στο κόμμα.

Γνωρίζοντας τον κομματικό πατριωτισμό του ανθρώπου ενδόμυχα πίστευα από αρκετά νωρίς ότι θα επέλεγε το δεύτερο. Δεν θα μπορούσε να αντέξει τη ρετσινιά του να γίνει ο άνθρωπος που συνέτεινε όσο κανείς στην αποδυνάμωση και τελικά την περιθωριοποίηση του ΑΚΕΛ ακόμα και αν αντάλλαγμα θα ήταν η σίγουρη παραμονή του στο δεύτερο αξίωμα του κράτους για πολλά χρόνια ακόμα.

Η παρέμβαση πολλών στελεχών του ΑΚΕΛ αλλά και πολλών ανέντακτων αριστερών προς την κατεύθυνση της διόρθωσης της πορείας του κόμματος ήταν καταλυτική. Τα πράγματα οδηγούνταν στη προβολή εναλλακτικής επιλογής για τους αριστερούς σε περίπτωση που το ΑΚΕΛ θα υποστήριζε Παπαδόπουλο. Αυτό θα σήμαινε ουσιαστικά διάσπαση στο ΑΚΕΛ. Και ο Χριστόφιας ουσιαστικά έμεινε με την μία και μοναδική επιλογή που θα του εξασφάλιζε όχι μόνο την ύπαρξη αλλά και την συσπείρωση του κόμματος του. Για εκείνους που έχουν αμφιβολίες για την αποτελεσματικότητα της παρέμβασης της λαϊκής βάσης νομίζω ότι είναι ένα καλό μάθημα. Όχι μόνο η νύχτα έγινε μέρα στο ΑΚΕΛ, αλλά οι δυνάμεις της λύσεις και της επανένωσης μέσα στο κόμμα απόκτησαν το πάνω χέρι, παροπλίζοντας ουσιαστικά τους εγκάθετους του προέδρου, οι οποίοι είτε λούφαξαν και μερικοί θα το παίξουν βασιλικότεροι του βασιλέως στην υποστήριξη Χριστόφια, είτε τραβήχτηκαν πίσω για να αποφύγουν τον μπάτσο.

Λοιπόν, αυτή είναι η αλήθεια φίλοι και παρόλη την πικρή γεύση που μου αφήνει το πεντάχρονο παραστράτημα και η περιπλάνηση του κόμματος της αριστεράς στους δρόμους του εθνικισμού και του απορριπτισμού δεν κρύβω ότι βλέπω ότι υπάρχει ξανά μια ελπίδα, έστω μικρή να αντιστραφεί η καταστροφική πορεία που έχει πάρει το κυπριακό πρόβλημα. Γιατί όπως έλεγα πριν κάποιους μήνες με τον Τάσσο για ακόμα πέντε χρόνια τα ΠΑΝΤΑ θα έχουν τελειώσει.

Υπάρχουν πολλές προεκλογικές παράμετροι που θα αποπειραθώ να αναπτύξω. Ελπίζω με τις δικές σας παρεμβάσεις να ανεβάσουμε το πολιτικό θερμόμετρο στη κυπριακή μπλογκοσφαιρα όμορφα και πολιτισμένα.

Έχει επιλογή ο Χριστόφιας;

Αν φτάσει αυτό το κείμενο στο Δημήτρη Χριστόφια θα πει ότι όποιος εγκαταλείπει το ΑΚΕΛ καταντά φανατικός αντικομουνιστής. Περνά με το μέρος της αντίδρασης και το αντιακελικό του μένος δεν τον αφήνει να σκέφτεται αντικειμενικά. Εξάλλου αυτό ήταν το πρώτο επιχείρημα που πάντα χρησιμοποιούσαν για την πολιτική εξόντωση όσων για οποιονδήποτε λόγο αποστασιοποιούνταν από το κόμμα.

Ας δούμε πως είναι η πραγματικότητα σήμερα για χιλιάδες αριστερούς που διαχωρίζουν τη θέση τους από την κατρακύλα του ΑΚΕΛ στο κατόπιν των πιο μαύρων δυνάμεων του τόπου. Μιλάμε για ανθρώπους που στο πρόσφατο η λίγο πιο μακρινό παρελθόν ψήφιζαν το ΑΚΕΛ ή ακόμα ήταν μέλη του. Ακόμα και κάποιους που παρά την διαφωνία τους με την πολιτική του κόμματος τους στο πλευρό του απορριπτικού Τάσσου ψήφισαν το ΑΚΕΛ και στις μετά το δημοψήφισμα εκλογικές αναμετρήσεις.

Επειδή είμαι και εγώ ένας αριστερός που πέρασα από τις γραμμές του ΑΚΕΛ σε άλλες δεκαετίες και παρέμεινα μέχρι πρόσφατα ψηφοφόρος συγκεκριμένων στελεχών του ΑΚΕΛ, τυγχάνει να γνωρίζομαι και να συναναστρέφομαι με πολλούς από αυτούς που θεωρούν ότι οι αριστεροί αυτού του τόπου πρέπει να φράξουν το δρόμο στην επανάληψη του κακουργήματος της ανάδειξης του Τάσσου στην προεδρία για δεύτερη φορά.

Πιστεύω ότι οι άνθρωποι με αριστερές καταβολές, παρ’ όλες τις πιθανές ιδεολογικές διαφορές τους που πηγάζουν από την σύγχυση των αριστερών κινημάτων παγκόσμια, κατανοούν το καταλυτικό ρόλο που θα πρέπει να διαδραματίσει το ΑΚΕΛ και οι αριστεροί προκειμένου να βρεθεί λύση στο Κυπριακό. Η λύση και η επανένωση δεν μπορεί να στηριχτεί μόνο σε φωτισμένες μειοψηφίες.Έχει ανάγκη τη λαϊκή στήριξη και σίγουρα η βάση για αυτή τη στήριξη είναι η αριστερά. Μια αριστερά απαλλαγμένη από φαντάσματα και προκαταλήψεις του παρελθόντος της και μέσα σε πνεύμα συναίνεσης με ΟΛΟΥΣ όσους επιθυμούν λύση στο πρόβλημα, να απομονώσουν τις εθνικιστικές φωνές της διαίρεσης και να ανοίξουν δρόμους που θα ισοπεδώσουν τα οδοφράγματα και τις γέφυρες του διαχωρισμού, τόσο στο έδαφος όσο και στις καρδιές των ανθρώπων.

Άρχισε να φαίνεται ήδη η αρχή της προσπάθειας του Χριστόφια να μεταθέσει το στόχο της λύσης του Κυπριακού μετά τις προεδρικές του 2008 με το πρόσχημα των εκλογικών αναμετρήσεων στη Τουρκία κατά το 2007. Έχει μπροστά του ολόκληρο χρόνο έτσι που μεθοδικά να περάσει την υποψηφιότητα Παπαδόπουλου με τις λιγότερες δυνατές απώλειες για το κόμμα του. ΜΟΝΟ Η ΣΙΓΟΥΡΗ ΔΡΑΣΤΙΚΗ ΜΕΙΩΣΗ ΤΩΝ ΠΟΣΟΣΤΩΝ ΤΟΥ ΑΚΕΛ ΣΑΝ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΟ ΕΝΔΕΧΟΜΕΝΟ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗΣ ΤΟΥ ΤΑΣΣΟΥ ΜΠΡΟΡΕΙ ΝΑ ΑΠΟΤΡΕΨΕΙ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΕΞΕΛΙΞΗ. Αυτό μπορεί να επιτευχθεί με συντονισμένη αποτρεπτική δράση όλων των αριστερών. Ακελικών, πρώην Ακελικών, αντιακελικών, ανέντακτων, περιθωριακών και μη. Κανείς δεν περισσεύει σ΄ αυτή τη μάχη. Η προεκλογική εκστρατεία για μας αρχίζει τώρα. ΤΗΝ ΗΜΕΡΑ ΠΟΥ Ο ΧΡΙΣΤΟΦΙΑΣ ΘΑ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕΙ ΤΗΝ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗ ΤΟΥ ΣΤΟΝ ΤΑΣΣΟ ΟΛΑ ΘΑ ΕΧΟΥΝ ΤΕΛΕΙΩΣΕΙ. Θα βρισκόμαστε μπροστα σε δυο δεξιούς υποψήφιους και το λευκό μας θα μας αφήσει την γνωστή γλυκόπικρη γευση στο στόμα.

Υποστήριξη από το ΑΚΕΛ και επανεκλογή του Τάσσου ισοδυναμεί με υπογραφή από την πλειοψηφία των Ελληνοκυπρίων της διχοτόμησης της πατρίδας τους. Ισοδυναμεί με εκχώρηση της διαχείρισης του μέλλοντος μας στις πιο μαύρες αντιδραστικές δυνάμεις του τόπου χωρίς καν τον χλιαρό ελεγκτικό ρόλο που παίζει το ΑΚΕΛ στη πρώτη πενταετία. Γιατί ο Τάσσος θα βρει την ευκαιρία που περιμένει από τον καιρό του Δευκαλίωνα. Θα αλώσει μια και καλή το ΑΚΕΛ με όλους τους τρόπους. Θα του λιώσει το κεφάλι. Ένα ΑΚΕΛ που είναι ήδη τραυματισμένο από την εσωκομματική διαμάχη που μπορεί να μην πολυφαίνεται, αλλά υποβόσκει και σίγουρα θα υποτροπιάσει στην περίπτωση που η ηγετική ομάδα του κόμματος προχωρήσει στα άνομα σχέδια της.

Θα σκεφτεί κάποιος, καλά, αφού ο Χριστόφιας και η ομάδα που κάνει κουμάντο στο ΑΚΕΛ έφτασαν στο σημείο να συγκατοικούν με το χειρότερο και πιο αναχρονιστικό κομμάτι της μαύρης και αμαρτωλής δεξιάς προς τι η αντίδραση μας; Σε τι θα ωφελήσει; Πιστεύω ότι τόσο ο Χριστόφιας όσο και μια σειρά στελεχών του ΑΚΕΛ είναι δέσμιοι μιας ομάδας που υπό τον Κατσουρίδη και τον Λιλλήκα σέρνουν το κόμμα και το κρατάνε δεμένο στο άρμα του Τάσσου με αντάλλαγμα την εξουσία και ότι αυτή συνεπάγεται. Όσο πιο μαζική είναι η αντίδραση στην μεθόδευση της κλοπής της λαϊκής ψήφου, τόσο μεγαλύτερο ενδεχόμενο υπάρχει ο Χριστόφιας να ανακρούσει πρύμνη. Βλέποντας μάλιστα τους οπαδούς και τα μέλη του να αντιστέκονται ΕΓΚΑΙΡΑ δεν θα έχει επιλογή.

Στις μεθοδεύσεις τους πρέπει να απαντήσουμε με μεθοδικότητα, τα μηνύματα πρέπει να φτάνουν στην Εζεκία Παπαϊωάννου μαζικά. Τα άνομα σχέδια τους δεν πρέπει να περάσουν. Είναι και θέμα περηφάνιας παναθεμά τα. Πως μπορεί άλλο αυτός ο λαός να κυβερνάται από ένα πολιτικό απολίθωμα όπως τον Τάσσο Παπαδόπουλο;

Κτύπα τα ρέστα σου Δημήτρη!

Τάλεγα ο γουρσούζης πρίν 13 μέρες (link). Ο άνθρωπος όσο πλησιάζει η μέρα των προεδρικών εκλογών θα γίνεται όλο και πιο αλλοπρόσαλλος. Η ηθική του δεν του επέτρεπε "να κρύψει να περάσουμε". Ακούς εκεί, καζίνο στη νήσο των αγίων, τη πατρίδα της ηθικής. Να μας πειράξουν τον κοινωνικό ιστό. Ευτυχώς που ο πατέρας της ηθικής σε τούτο το τόπο στέκει άγρυπνος φρουρός. Όρθωσε το τροφαντό του ανάστημα και τα έβαλε για μια ακόμα φορά με τη κυβέρνηση ξεσπαθώνωντας για τα καζίνα αυτή τη φορά. Γιάσου Καπετάν Δημήτρη. Ξηγήθηκες φίνα στον Τάσσο! Ας γνωρίζει ο ελεεινός ότι ούτε αυτός, ούτε ο Λιλλίκας μπορούν να σταματήσουν τον μεγάλο μπετονιέρη (φοβερό νοουμένου ότι τσιμέντωσε το ΝΑΙ - δανεισμένο από τον Κ. Κων/νου του Πολίτη) από του να ελέγχει την εξουσία που ο ίδιος εγκατέστησε.

Παιδιά ο ανθρωπος έχασε το μέτρο. Το καζίνο τον ενόχλησε τώρα. Το ότι εχουμε το μεγαλύτερο ποσοστό πουτάνων και κατ' επέκταση προαγωγων στο κόσμο δεν έγινε ποτέ αιτία για να κάνει δηλωσεις. Το συνεπακόλουθο πρόβλημα των διαλυμένων οικογενειών λόγω της ανεξέλεγτης πορνείας δεν φαίνεται να απασχολεί το κόμμα του.

Το πρόβλημα του χουλιγκανισμού στα γήπεδα , στα σχολεία και αλλού, τα ναρκωτικά που πλημμυρίζουν τους χώρους διασκέδασης της νεολαίας ακόμα και την εθνική φρουρά είναι ίσως επουσιώδη ζητήματα για να ασχολήθεί μαζί τους ο Δημήτρης.

Σκέφτομαι, μήπως αν ένα θέμα δεν δίνει ευκαιρία αντιπολιτευτικής προπαγάνδας στο ΑΚΕΛ από δώ και μπρος δεν θα ασχολείται μαζί του. (Πάντα με βάση τη λογική του post στο πιο πάνω link).

Ο ρατσισμός και η ξενοφοβία έγιναν καθημερινό φαινόμενο, η αντικοινωνική συμπεριφορά μέρος της ζωής μας, η βία στην οικογένεια, η υποκρισία και ο μυστικισμός που την περιβάλλει όλο και περισσότερο μας αποκαλύπτονται στις πραγματικές τους διαστάσεις.

Ο υπέρμετρος καταναλωτισμός και η επιδειξιομανία, η έλλειψη παιδείας και η ανυπαρξία πολιτιστικής δημιουργίας (εξαίρεση σεβαστή οι λιγοι αγωνιστές του πολιτισμού που δουλεύουν σε αντίξοες συνθήκες), ο αυταρχισμός του εγώ, η εγκληματική οδική συμπεριφορά μαζί με όλα τα παραπάνω δεν μπορούν να κάνουν περήφανους τους σημερινούς και τους χτεσινούς κυβερνώντες αυτού του τόπου. Μεταξύ μας ούτε και τους κατοίκους του.

Δημήτρη μου στα τριάμισυ χρόνια της διακυβέρνησης σας ΟΛΑ τα πιο πάνω όχι μόνο δεν περιορίστηκαν αλλά υποτροπίασαν. Hellooooooo!!!
Και για να φτάσουμε αισίως στο προκείμενο με τα καζίνο. Τα μπούκικα με τα νομιμα και τα παράνομα στοιχήματα, οι αππάροι, τα πρακτορεία του ΟΠΑΠ με ΛΟΤΤΟ, Τζόκερ και άλλα 48 τυχερά παίγνια, όλων των λογιών κρατικά και μη λαχεία, λέσχες κουμαρκού ακόμα και κάποια παράνομα μίνι καζίνα δεν σε ενόχλησαν Δημητράκη; Και ας μην ξεχνάμε και τον διαδικτυακό τζόγο, έτσι;

Ετσι για να κάνουμε μια περίληψη και να βγάλουμε ένα συμπέρασμα και να μην κουράζουμε τον κόσμο περαιτέρω, έχουμε και λέμε:

Απαρίθμισα καμιά εικοσαριά φαινόμενα που καθημερινά σαπίζουν όλο και περισσότερο τον κοινωνικό ιστό. Σε καμιά περίπτωση η κυβέρνηση του συνεταιρου σου Δημήτρη δεν κατάφερε να σταματήσει ούτε καν την αύξηση του ρυθμού της σήψης. Και όμως ποτέ δεν φαίνεται να χάλασες τη ζαχαρένια σου γι' αυτό.

'Ισως το καζίνο παρόλο που δεν μπορεί να χαρακτηριστεί χώρος υγειούς απασχόλησης να είναι το λιγότερο κακό από τα πιο πάνω καθώς και ελεγχόμενο μπορεί να είναι αλλά να προσφέρει και πολλα στον ρημαζόμενο (ελέω κυβερνητικής πολιτικής δικής σας και όλων των προηγούμενων Δημήτρη) τουρισμό μας.

Τι έπαθαν ρε φίλε οι χώρες που έχουν καζίνο εδώ και δεκάδες χρόνια; Μήπως είναι χειρότερα τα πράγματα σε αυτές τις κοινωνίες από τη δική μας;

ΔΕΝ είναι το καζίνο και οι παρενέργειες του που σε ενοχλούν φίλε μου. Προχτές έδερνες τον Σαρρή σήμερα τον Μιχαηλίδη αυριο....... τον Τάσσο;;;;;; Εχεις ανάγκη να το παιξεις λίγο καιρό προστάτης των αδυνάτων και της κοινωνικής ηθικής μπας και συγκινηθεί ο κομματικός πατριωτισμός των φυλλοροούντων οπαδών σου. Εφόσον λοιπόν δεν μπορείς πια να τα ρίχνεις όλα στους προηγούμενους τα χώνεις στους δικούς σου. Ελεος!

Που το πάει ο Χριστόφιας;

Τι γίνεται τελικά με το ΑΚΕΛ και τον Χριστόφια; Όλο και πυκνώνουν οι περιπτώσεις που τα βάζει με την κυβέρνηση που επέλεξε και τοποθέτησε στην εξουσία ο ίδιος. Γιατί αραγε; Μήπως δεν την ελέγχει στον βαθμό που θα ήθελε; Μήπως η σπουδή του οφείλεται σε αυθεντικό ενδιαφέρον για το βιοτικό επίπεδο του λαού; Ή μήπως ο καυγάς είναι για την καρέκλα; Υπάρχει δηλαδη περίπτωση να προετοιμάζει τη πλήρη ρήξη με τον Τάσσο και την δική του υποψηφιότητα στις επόμενες προεδρικές.

Το αποκορύφωμα της σύγκρουσης ήταν η κατά μέτωπο επίθεση του κ. Χριστόφια εναντίον του υπουργού οικονομικών πάνω στο θέμα της μείωσης της τιμής του πετρελαίου θέρμανσης. Λες και πρόκειται για ζήτημα ζωής και θανάτου για τις μη προνομοιούχες τάξεις του λαού. Λες και τα τρία σεντς μείωση της τιμής του πετρελαίου θα έκαναν τη μεγάλη διαφορά. Προηγήθηκαν οι κόντρες για την αύξηση του ορίου συνταξιοδότησης και της αύξησης του αφορολόγητου εισοδήματος. Επίσης το ζήτημα της επαναφοράς της ΑΤΑ στα επίπεδα πριν το κουτσούρεμα της από την κυβέρνηση Κληρίδη.

Δεν θα σταθώ στο αν ο κ. Χριστόφιας έχει δίκιο ή όχι. Νομίζω ότι στα πιο πολλά έχει, αλλα θα έχει ενδιαφέρον να δούμε τι θα κάνει τώρα που ο υπουργός με την πλήρη κάλυψη του Τάσσου εφαρμόζει μια καθαρά νεοφιλελεύθερη οικονομική πολιτική, ενάντια στη φιλοσοφία και σε πολλές πρόνοιες του προγράμματος συνεργασίας της τριμερούς.

Πάντως μέχρι σήμερα εκεί όπου ο Τάσσος έστεισε πόδι έκανε το δικό του. Ο Χριστόφιας πέραν από την φραστική διαφωνιά αρκείται πάντα να δηλώνει ότι αυτά που ενώνουν την τριμερή είναι λιγότερα από αυτα που την χωρίζουν. Μόνο αυτός ξέρει τι εννοεί, όταν η οικονομική πολιτική της κυβερνησης είναι σε πολλές περιπτώσεις πιο ετεροβαρής σε βαρος των χαμηλών εισοδηματικών στρωμάτων του λαού και από αυτη της κυβέρνησης Κληρίδη.

Σε ιδεολογικό επίπεδο τι είναι αυτό που ενώνει τους Ακελικούς με τον εθνικισμό και σωβινισμό του Λυσσαρίδη, του Κουλία , του Αγγελίδη, του Ομήρου και πάνω απ' όλα του Τάσσου; Σε πολιτικό επίπεδο τι κοινό μπορούν να έχουν οι Ακελικοί με τον συρφετό των πιο πάνω και άλλων απορριπτικών.

Μας μένει μια μόνο εξήγηση, γιατί παρ' όλες τις πάμπολλες αφορμές που του δόθηκαν ο κ. Χριστόφιας δεν προκάλεσε τη σύγκρουση παρά εκτονώθηκε με τη ήπια μέχρι έντονη διατύπωση της άποψης του που ήταν πολλές φορές εκ διαμέτρου αντίθετη. Ξέρει ότι αν καταγγείλει τη συνεργασία, πρόσβαση στη εξουσία πάππαλλα. Ακόμα και στην απίθανη περίπτωση να βρεθεί αντιμέτωπος του Τασσου στις επόμενες προεδρικές δεν θα ήταν σοφό να ανοίξει μέτωπο τώρα, μια και το μεγάλο διάστημα μέχρι τις εκλογές δεν μπορεί να λειτουργήσει υπέρ του, δεδομένου του ελέγχου που ασκεί ο Τάσσος στα ντόπια ΜΜΕ.

Συμπέρασμα; Ούτε καταγγελία της τριμερούς, ούτε τον Χριστόφια ανθυποψήφιο τουΤάσσου θα δούμε. Οι διάφορες αψιμαχίες του κ Χριστόφια με την κυβέρνηση γίνονται για λόγους εσωτερικής κατανάλωσης. Γίνονται για να τονώσουν τον κομματικό πατριωτισμό των Ακελικών που μετά τον διασυρμό του κόμματος τους από τον Τάσσο τις κρίσιμες μέρες πριν το δημοψήφισμα αλλά και μετά κατ' επανάληψη, γίνεται ολοένα και πιο δυσκολο να συσπειρωθούν. Και αν στις μέχρι τώρα εκλογικές αναμετρήσεις ο Χριστόφιας κατάφερε παρά τις απώλειες να διατηρήσει συμπαγή τη κομματική βάση, η προσπάθεια για επανεκλογή του Τάσσου θα είναι το πραγματικό τεστ. Τώρα θα φανεί πόσοι είναι εκείνοι οι Ακελικοί πού μεχρι σήμερα έδιναν απλά πιστωση χρόνου μπας και κάτι αλλάξει. Και επειδη μάλλον είναι πολλοί, θα δούμε τον κ. Χριστόφια ολοένα και πιο πολύ να σκληραίνει τη στάση του μπας και πείσει κάποιους να αναθεωρήσουν τη στάση του "να κοπεί το σhιέρι μου αν τον ξαναψηφίσω."

Φαίνεται ότι τα αρνιά ξυπνούν και όσο πιο πολλά αρνιά θα ξυπνούν τόσο πιο αλλοπρόσαλλη θα γίνεται η συμπεριφορά του κ. Χριστόφια. Διότι σαν πολιτικός της Μπρεζνιεφικής σχολής δεν είναι συνηθισμένος να του πηγαίνουν κόντρα. Αλλά επειδή ο καιρός του αναμφισβήτητου ηγέτη έχει για πάντα παρέλθει και επειδη τα αδικαιολόγητα δεν μπορούν εύκολα να δικαιολογηθούν θα δουμε τον κ. Χριστόφια σε πολύ πιο παράδοξες συμπεριφορές. Αυτό να το θυμάστε.

Πάντως ένα είναι σίγουρο. Ούτε οι πολιτικές, ούτε οι ιδεολογικές ούτε οι οικονομικές διαφορές δεν μετακινούν το ΑΚΕΛ από τη συμμαχία της μάσας. Η εγνοια τους είναι να μείνουν τα αρνιά στο μαντρί και γι' αυτό μέχρι τις εκλογές θα δούμε πολλά φαιδρά.

Εσείς τι λέτε;