Αυτοί δεν μπορεί να είναι άνθρωποι!

Διαβάζω από τα ΝΕΑ της Αθήνας

«Ο Όρμος», ένα ντοκιμαντέρ που σοκάρει

Η ΜΥΣΤΙΚΗ ΤΟΠΟΘΕΣΙΑ

Στο χωριό Ταϊτζί της Ιαπωνίας, 23.000 δελφίνια παρασύρονται κάθε χρόνο από τους ψαράδες σε έναν μυστικό όρμο και σφαγιάζονται- όλα εκτός από μερικά που πωλούνται σε δελφινάρια έναντι 150.000 δολαρίων το κεφάλι

Η ΜΕΓΑΛΗ ΣΦΑΓΗ

Η σφαγή διαρκεί έξι μήνες και αρχίζει τον Σεπτέμβριο. Οι ψαράδες παρασύρουν τα δελφίνια που εντοπίζουν στα ανοιχτά με ήχους από ειδικές καμπάνες. Κατόπιν κλείνουν την είσοδο του όρμου με δίχτυα φυλακίζοντάς τα

ΤΟ ΚΟΚΚΙΝΟ ΝΕΡΟ

Τα λίγα «τυχερά» θηλαστικά που καταλήγουν σε δελφινάρια διαλέγονται προσωπικά από εκπαιδευτές που ταξιδεύουν εκεί από ολόκληρο τον κόσμο. Τα υπόλοιπα σφάζονται με μαχαίρια και καμάκια, βάφοντας με το αίμα τους τα νερά κόκκινα. Το κρέας τους διατίθεται κατόπιν στην αγορά, παρά την τοξική περιεκτικότητά του σε υδράργυρο εξαιτίας της θαλάσσιας ρύπανσης

Ο ΕΛΛΗΝΑΣ ΣΚΗΝΟΘΕΤΗΣ

Οι ιαπωνικές αρχές και η Γιακούζα, η ιαπωνική μαφία, φρόντιζαν επί χρόνια να κρατούν τον τόπο της σφαγής αλλά και τις άγριες σκηνές που εκτυλίσσονται εκεί κρυφά.

Χρειάστηκε μια επιχείρηση «κομάντο» υπό την καθοδήγηση του Ελληνοαμερικανού σκηνοθέτη Λούη Ψυχογιού, προκειμένου να αποκαλυφθεί το μυστικό και να βρει τον δρόμο προς τη μεγάλη οθόνη «Ο Όρμος»

ΤΑ ΔΑΚΡΥΑ ΤΟΥ ΚΟΙΝΟΥ

«Δεν έχω δει ποτέ ανθρώπους να κλαίνε και να συμμετέχουν τόσο πολύ σε ταινία», δήλωνε το καλοκαίρι στα «ΝΕΑ» ο βραβευμένος σκηνοθέτης.

«Μόλις πέσουν οι τίτλοι τέλους όλοι ρωτάνε τι μπορούν να κάνουν για να βοηθήσουν»

Το σχετικό δημοσίευμα είναι εδώ

Δείτε το τρέιλερ του ντοκυμαντέρ

Το website του ντοκυμαντέρ θα το βρείτε εδώ. 

Τελικά ο άνθρωπος δεν σταματά στιγμή να μας θυμίζει ότι μπορεί να γίνει χειρότερος από τα ζώα!

Σκάνδαλο ολκής με το νερό! Πού είσαι Περδίκη;

Γνωρίζετε ότι:

1. Τα δύο γήπεδα γκολφ στο Χα-ποτάμι και το ένα στη Τσάδα ποτίζονται με νερό από τους υδατοφράκτες.
2. Τουλάχιστον οι δύο ιδιοκτήτριες εταιρείες των γηπέδων στο Χα-ποτάμι, έχουν κατασκευάσει κινητές μονάδες αφαλάτωσης.
3. Οι μονάδες αφαλάτωσης έχουν αποπερατωθεί και ελεγχθεί. Ενώ μπορούν να παράγουν νερό παραμένουν κλειστές.
4. Ο λόγος είναι ότι η κυβέρνηση έδωσε άδεια παροχής νερού από τους φράκτες σε κόστος πολύ χαμηλότερο από το νερό των αφαλατώσεων.
5. Τα τρία γήπεδα γκολφ θα σπαταλήσουν περισσότερο από ενάμισι εκατομμύριο τόνους νερό μέχρι το τέλος του χρόνου.
   
6. Το νερό αυτό αντιστοιχεί με το φορτίο 70-80 τάνκερς που μας το κουβαλούσαν από την Ελλάδα.
   
7. Αυτό το νερό το στερούν από τα νοικοκυριά με το δικαιολογητικό ότι τα αποθέματα είναι ανεπαρκή και οι περικοπές επιβεβλημένες.
8. Όλα αυτά, για «άγνωστους» λόγους τα καλύπτει πέπλο σιωπής.

Ο υποφαινόμενος ποτέ δεν συμφώνησε με τη θέση ότι η σημερινή υδατική κατάσταση επιβάλλει περικοπές νερού στα νοικοκυριά. Σε άρθρο μου εδώ, από το τέλος του Μάρτη, υποστήριζα ότι οι περικοπές θα έπρεπε να σταματήσουν. Οι πιο πολλοί αναγνώστες στα σχόλια τους διαφώνησαν.

Υπό το φως της πιο πάνω αποκάλυψης, επιμένω ότι οι περικοπές στα νοικοκυριά πρέπει να σταματήσουν. Είναι εγκληματικά σκανδαλώδες, μόνο και μόνο για να μην επιβαρύνονται οι επιχειρηματίες από το αυξημένο κόστος του αφαλατωμένου νερού, να στερούμε από τους πολίτες το πολυτιμότερο αγαθό.

Ξεκαθαρίζω ότι δεν είμαι εναντίον της εξοικονόμησης νερού. Όμως δεν θα συναινέσω ποτέ στη στέρηση του νερού από τους πολίτες στη Κύπρο του 21ου αιώνα.

Να κόψουν το λαιμό τους να προμηθεύουν απρόσκοπτα νερό τα νοικοκυριά! Να σταματήσει τώρα το πότισμα των γρασιδιών με νερό από τους φράκτες!

***************************************
***************************************
Άσχετο: Πόσοι γνωρίζουν ότι ο βουλευτής κ. Βότσης, που βάζει και θέμα απαγόρευσης του καπνίσματος ακόμα και σε ανοικτούς χώρους, είναι ιδιοκτήτης των "Antismoking centers";

Να σταματήσουν οι περικοπές νερού τώρα!

Δεν είναι απλά σύνθημα ούτε κραυγή εκτόνωσης. Είναι το αποτέλεσμα της λογικής των πραγμάτων χωρίς να χρειαστεί ιδιαίτερη μελέτη των δεδομένων. Μια απλή ματιά στο σχετικό πίνακα του Υπουργείου Γεωργίας που παρουσιάζει τη πληρότητα των φραγμάτων πείθει για του λόγου το αληθές.

Δεδομένο 1. Ένα χρόνο πριν, όταν άρχισαν οι περικοπές νερού, οι φράκτες είχαν περίπου 32 εκ. κυβικά μέτρα νερού. Σήμερα έχουν 85 εκ. και με την αναμενόμενη ροή των επόμενων εβδομάδων θα έχουμε με σιγουριά αποθηκευμένο τριπλάσιο νερό από πέρυσι για να αρχίσουμε το καλοκαίρι.

Δεδομένο 2. Οι νέες αφαλατώσεις αλλά και η αναβάθμιση των υφισταμένων παράγουν περίπου 50 χιλ. τόνους νερού την ημέρα περισσότερο από πέρυσι. Αυτό θα προσθέσει ακόμα 9-10 εκ. τόνους μέχρι τον Νοέμβρη.

Δεδομένο 3. Ο εμπλουτισμός των υπογείων υδάτων ήταν σαφώς πλουσιότερος από αυτόν του περσινού χρόνου που μετά από τέσσερα χρόνια παρατεταμένης ανομβρίας ουσιαστικά στέγνωσαν τα υπόγεια νερά.

Δεδομένο 4. Ο Υπουργός Γεωργίας εξήγγειλε μια σειρά μέτρων περιλαμβανομένων νέων αφαλατώσεων και αναβάθμιση υφισταμένων.

Δεδομένο 5. Ο κόσμος έχει συνειδητοποιήσει ακόμα περισσότερο τη στενότητα των υδάτινων πόρων μας και την ανάγκη περισυλλογής νερού. Οι πολίτες στη τεράστια πλειοψηφία τους κάνουν αυτό που τους αναλογεί.

Με το επιπλέον δεδομένο ότι οι περικοπές είχαν ως αποτέλεσμα οικονομία της τάξης του 20%, το οποίο είναι μόνο ένα μικρό ποσοστό των επιπλέον διαθέσιμων ποσοτήτων αυτής της χρονιάς είναι φανερό ότι οι περικοπές στα νοικοκυριά είναι αχρείαστες.

Το υπουργείο οφείλει να μας εξηγήσει γιατί επιμένει στις περικοπές. Βέβαια όποιος καεί με το χυλό φυσά και το γιαούρτι αλλά στη περίπτωση μας καμένοι είναι οι πολίτες.

Το ξεπούλημα της κρητικής (κυπριακής) γης με την πένα αλλοδαπού μαθητή..

The love of money by Rein Nomm

1. Το κείμενο το έγραψε ένας 15χρονος μαθητής

2. Ο μαθητής είναι αλλοδαπός (ζει στη Κρήτη)

3. Φαίνεται ότι και εκεί οι γραικοί ξεπουλούν τα πάντα για τα ευρώ.

4. Πάντα ήθελα να γράψω για τη αργυροφιλία των νεο-κυπρίων. (Ο νεαρός με διευκόλυνε)

5. Πρώτη φορά καταφεύγω στην αντίγραφή, επειδή νιώθω ότι δεν μπορούσα να τα πω καλύτερα.

Το κείμενο δημοσιεύεται με την άδεια της ηλιόφτερης, της δασκάλας του νεαρού, που το δημοσίευσε πρώτη. Οι ομοιότητες με τις αντίστοιχες δικές μας καταστάσεις είναι τέτοιες που λες και γράφτηκε για μας. Παραθέτω αυτούσια την καταχώρηση της.

Το κείμενο δεν είναι δικό μου. Είναι μια εργασία ενός 15χρονου αλλοδαπού μαθητή μου από χώρα της Κεντρικής Ευρώπης με θέμα τις προσωπικές απόψεις για το ξεπούλημα της κρητικής γης σε ξένους . Την ευκαιρία έδωσε ένα κείμενο της Μέλπως Αξιώτη , απόσπασμα από το έργο της "Το σπίτι μου".Ο μαθητής μου δεν είχε αντίρρηση να το δημοσιεύσω αλλά προτίμησε να μην αναφέρω το όνομά του.

" Η Κρήτη πριν από μια δεκαετία ήταν προορισμός κυρίως για διακοπές. Σήμερα όμως οι ξένοι έρχονται για να αγοράσουν περιουσίες κάνοντάς τις μηχανές αύξησης του εισοδήματός τους ή τις αγοράζουν για να χτίσουν δικό τους σπιτικό. Και στις δύο περιπτώσεις χάνεται από τα ελληνικά χέρια μια περιουσία που την έχουν δουλέψει πολλές γενιές πριν από τον πωλητή. Πολλοί πρόγονοι των πωλητών είχαν πολεμήσει για να τη διατηρήσουν..

Τώρα οι ντόπιοι όμως δεν τα σκέφτονται αυτά , δεν τους νοιάζει το μέλλον των περιουσιών τους , αρκεί να πάρουν ένα μεγάλο χρηματιό ποσό γι' αυτές. Κανείς δεν ενδιαφέρεται από κει και πέρα αν χτιστεί εργοστάσιο, σπιτικό ή αν συνεχίσει να λειτουργεί όπως όλα τα προηγούμενα χρόνια. Όσο περνάει ο καιρός ,το χρήμα τυφλώνει όλο και περισσότερο τους κατοίκους του νησιού.

Ο ίδιος είμαι ξένος. Ζω εδώ σχεδόν εφτάμισι χρόνια. Πριν από ενάμιση χρόνο περίπου αγοράσαμε ένα οικόπεδο, μια περιουσία, ένα στρέμμα γόνιμης γης με εφτά μουρέλα.(=ελιές). Πήραμε δάνειο από την Τράπεζα και χτίσαμε ένα σπιτάκι για να μείνουμε οι ίδιοι και ένα σπίτι με πισίνα για να το νοικιάσουμε ή να το πουλήσουμε και με τα έσοδά του να πληρώσουν οι γονείς μου για τις σπουδές μου.

Μερικοί άνθρωποι από το εξωτερικό κάνουν ακριβώς το ίδιο. Όμως το φαινόμενο αυτό, όσο κι αν προσωπικά με ευνοεί, έρχεται σε αντίθεση με την εικόνα της ελληνικής ιστορίας. Ο Έλληνας πουλάει καθημερινά τη γη για την οποία επί χρόνια πάλευαν οι πρόγονοί του για να κρατήσουν. Και σα να μην έφτανε αυτό , μερικές φορές είναι τόσο τυφλωμένος απ' το χρήμα που πουλάει εκατοντάδες στρέμματα γης για να γίνουν έργα που βλάπτουν το περιβάλλον και την οικονομία της περιοχής.."

.. Δεν αντέγραψα όλο το κείμενο , δεν είναι ανάγκη.. Απλώς όταν ένας ξύπνιος , άριστος μαθητής -ΞΕΝΟΣ όπως ο ίδιος αυτοσυστήνεται- μιλά έτσι εμείς οι ντόπιοι τι να πούμε; Έχουμε μούτρα να πούμε κάτι;...

Μήπως έχουμε κάτι να πούμε εμείς αγαπητοί αναγνώστες;

Τα γήπεδα γκολφ και δυο γνωμικά (μέρος 2ο)

Το βασικό περιβαλλοντικό πρόβλημα που έρχεται αμέσως στο μυαλό όταν ακούμε για γήπεδα γκολφ είναι βεβαίως το νερό. Όμως η ζημιά στο περιβάλλον είναι πολύ μεγαλύτερη από την κατανάλωση νερού. Για να γίνει ένα γήπεδο γκολφ χρειάζεται να "ξυριστούν" μεγάλες εκτάσεις γης που παρέμειναν απείραχτες για αιώνες. Όλα τα αυτοφυή και ενδημικά είδη χλωρίδας καταστρέφονται και όλα τα είδη πανίδας είτε καταστρέφονται είτε αναγκάζονται να ανατρέξουν σε εξεύρεση νέων καταφυγίων(αν υπάρχουν). Επίσης, η μεγάλη έκταση που καλύπτει ένα γήπεδο διαχωρίζει τον περιβάλλοντα χώρο στα δύο με αποτέλεσμα όπως παραστατικά τα έγραψε ο φίλος ο Άσερας σε σχόλιο του: "Έναν έντομον, μιά αλιζάβρα, έναν φερκόν, ένας βάτραχος, έχει παραπάνω πιθανότητες να ψοφήσει διαπερνώντας πουπάνω που έναν γήπεδον γκόλφ παρά διασχίζοντας έναν αυτοκινητόδρομον παένοντας να έβρει το ταίριν του."

Στη θέση της ελιάς, της χαρουπιάς, της τρεμυθιάς,της σχοινιάς, της ξυσταρκάς, της λατζιάς, του θρουμπιού και τόσων άλλων φυτών που επιβίωναν χωρίς να ζητήσουν ένα ποτήρι νερό από τον άνθρωπο, φυτεύεται το ξενόφερτο είδος του γρασιδιού. Το γρασίδι είναι είδος που ευδοκιμεί σε ψυχρότερα κλίματα και χρειάζεται νερό σε καθημερινή βάση.

Γίνεται αντιληπτό ότι η μεταφορά του στις δικές μας θερμές και άνυδρες συνθήκες προϋποθέτει πέραν του νερού και προετοιμασία του εδάφους με προσμίξεις χώματος και άμμου που θα έρθει είτε από άλλες περιοχές είτε από το εξωτερικό.

Επιπρόσθετα το ξενόφερτο γρασίδι είναι ευαίσθητο σε μια σειρά από ασθένειες με πρώτη το σιριβίδι, και ως εκ τούτου χρειάζεται τακτικό και σε κάποιες περιόδους καθημερινό ψέκασμα. Το συχνό ψέκασμα δημιουργεί τεράστια περιβαλλοντική καταστροφή εξαφανίζοντας ακόμα και εκείνα τα έντομα και τους οργανισμούς που κατάφεραν να επιζήσουν μετά το φύτεμα του γρασιδιού. Επίσης η ανάγκη να διατηρείται το γρασίδι σε καλή κατάσταση προϋποθέτει τη συχνότατη λίπανση του και την επιβάρυνση των υπογείων υδάτων με ένα σωρό χημικά κατάλοιπα των λιπασμάτων.

Με λίγα λόγια στη θέση του ντόπιου φυσικού περιβάλλοντος μεταφέρουμε και εγκαθιστούμε ένα απροσάρμοστο και προβληματικό είδος του οποίου η διατήρηση σημαίνει συνεχή ρύπανση του χώρου. Και αυτό για την τέρψη των πλούσιων Βόρειων και της τσέπης των ντόπιων επιχειρηματιών.

Κάτω από το βάρος της έλλειψης νερού, η κυβέρνηση επέβαλε πρόσφατα στα υπό ανέγερση γήπεδα γκολφ την δημιουργία μονάδων αφαλάτωσης έτσι που να μην χρησιμοποιούν νερό από τα αποθέματα του τμήματος υδάτων για αρδευτικούς σκοπούς. Περίμενε να εκφραστεί ανακούφιση από τον κόσμο για την έστω και εκ των υστέρων ευαισθητοποίηση της. Έλα όμως που οι ειδικοί άλλα γνωρίζουν. Τόσες ενεργοβόρες μονάδες αφαλάτωσης θα δημιουργήσουν τεράστια αύξηση της ανάγκης σε ηλεκτρισμό, ειδικά στη καλοκαιρινή περίοδο όπου όπως γνωρίζουμε οι εγκαταστάσεις της ΑΗΚ λειτουργούν στο όριο. Αυτό θα δημιουργήσει ανάγκη για επένδυση σε νέο εξοπλισμό. Ποιος θα πληρώσει τα εκατομμύρια που θα χρειαστεί η ΑΗΚ; Μα ο χαζο-λαουτζίκος φυσικά.

Επιπρόσθετα η καταστροφή που θα προκληθεί μακροχρόνια στο θαλάσσιο οικοσύστημα από την απόρριψη των κατάλοιπων της αφαλάτωσης και του αλατιού πίσω στη θάλασσα είναι δεδομένη. Μακροχρόνια η απόρριψη των αποβλήτων της αφαλάτωσης αλλάζει τη θερμοκρασία του νερού και την περιεκτικότητα του σε αλάτι. Δημιουργεί ρεύματα και δίνες. Τα ψάρια και άλλα θαλασσινά αναγκάζονται να μεταναστεύσουν. Ενθαρρύνεται η δημιουργία άλγης και άλλων βλαβερών μικροοργανισμών.

Είμαι σίγουρος πως κάποιος ειδικός θα μπορούσε να μας υποδείξει και άλλα προβλήματα που δημιουργούνται από το βιασμό της φύσης με τη δημιουργία γηπέδων γκολφ. Μένω σε αυτά που εμπέδωσα με τη μακροχρόνια τριβή μου με το θέμα.

Η εικόνα φίλοι μου είναι πεντακάθαρη. Η κυβέρνηση δεν νοιάστηκε καθόλου ούτε για την περιβαλλοντική καταστροφή, ούτε για το ότι τα γήπεδα γκολφ δεν είναι βιώσιμες επιχειρήσεις στα κυπριακά δεδομένα. Έπρεπε πάση θυσία να ικανοποιηθούν οι αδηφάγες ορέξεις κάποιων μεγαλοεπιχειρηματιών. Με το έτσι θέλω και ενάντια σε κάθε λογική έπρεπε να φροντίσει για την αύξηση του πλούτου των αχόρταγων προυχόντων. Με το αζημίωτο φυσικά για κάποιους που χρησιμοποίησαν όλη την επιρροή τους για να περάσει η περιβόητη πολιτική για τα γκολφ.

Τα πλείστα προβλήματα που απαριθμούνται στο άρθρο, δεν απαντώνται, ή ισχύουν σε πολύ μικρότερο βαθμό, σε χώρες όπου το γρασίδι είναι είναι ήδη μέρος του περιβάλλοντος και το γήπεδο δένει αρμονικά με τον περιβάλλοντα χώρο.

Τα γήπεδα γκολφ και δυο γνωμικά (μέρος 1ο)

Γέμισε η Κύπρος και το διαδίκτυο διαφημίσεις ξεπουλημάτων

"Φαΐ να φάμεν εν είχαμε τζιαι θέλαμεν ρεπανάκια για την όρεξη" και "ο καυκάς εν για το πάπλωμα" μου έρχονται αβίαστα στο μυαλό όταν ακούω ή διαβάζω ειδήσεις για το θέμα των γηπέδων γκολφ.

Τα ερωτήματα που μπαίνουν είναι: 1. Αν μια χώρα με χρόνιο πρόβλημα λειψυδρίας όπως η Κύπρος θα πρέπει να δημιουργήσει γήπεδα γκολφ για να ελκύσει ποιοτικό τουρισμό. 2. Αν οι ενέργειες που έγιναν από τους εμπλεκόμενους ήταν διαφανείς και με μοναδικό κίνητρο την ανάπτυξη του τουρισμού.

Ο τουρισμός μας βασίστηκε για χρόνια στα τρία ή τέσσερα Ss. Sea, sun, sand. Κάποιοι πρόσθεσαν και το sex. Η συνταγή είναι φανερό ότι εδώ και χρόνια δεν αποδίδει τα αναμενόμενα. Βλέπετε, άλλοι ανταγωνιστικοί προορισμοί με τα ίδια ή και καλύτερα ... προσόντα, τα προσφέρουν σε πιο χαμηλές τιμές. Το 2005 πάρθηκε από τη κυβέρνηση απόφαση να δοθούν άδειες για 11 γήπεδα γκολφ που θα προσθέτονταν στα υφιστάμενα 3, έτσι που να συμπληρωθεί ο μαγικός αριθμός 14 που οι εμπειρογνώμονες έκριναν ότι είναι ο ιδεατός για τα δεδομένα της Κύπρου.

Ένα γήπεδο γκολφ από μόνο του, και ιδιαίτερα σε μια χώρα χωρίς ενδιαφέρον για το σπορ από τον ντόπιο πληθυσμό, είναι σοβαρά αμφίβολο αν έχει πιθανότητες οικονομικής επιβίωσης. Έπρεπε λοιπόν να δοθούν κάποια κίνητρα τα οποία εν ολίγοις ήταν η μετατροπή γεωργικής γης σε οικοδομική με συντελεστή 20%. Και ω του θαύματος. Οι ξεροκαυκάλλες να μετατρέπονται εν μία νυκτί σε "παθκιά τζιαι λίρα". Οι εξελίξεις που ακολούθησαν από τότε έρχονται να δικαιώσουν εκείνους που υποστήριζαν ότι οι άδειες δόθηκαν χωρίς να γίνουν οι απαραίτητες περιβαλλοντικές μελέτες. Φάνηκε να μην λαμβάνεται υπόψη ότι οι περιορισμένοι υδάτινοι πόροι δεν θα επαρκούσαν για τόσα γήπεδα. Στο δικό μας κλίμα, κάθε γήπεδο με 18 τρύπες χρειάζεται μεταξύ 300.000 - 500.000 κυβικών μέτρων νερού το χρόνο. Αν μετρήσουμε ακόμα ότι, οι εκατοντάδες επαύλεις που θα χτιστούν γύρω από τα γήπεδα συνοδεύονται από την απαραίτητη πισίνα, καταλαβαίνουμε ότι οι ανάγκες που δημιουργούνται αγγίζουν τα 10.000.000 κυβικά μέτρα νερού το χρόνο. Σήμερα τα αποθέματα μας είναι 22.000.000. Βγάλτε συμπέρασμα πόσο λήφθηκε υπόψη ο παράγοντας νερό στην υιοθέτηση της πολιτικής για τα γκολφ.

Ο άλλος όρος που προνοούσε το νομοσχέδιο είναι ότι η κυβέρνηση θα εγγυόταν στους ξένους αγοραστές την βιωσιμότητα του γηπέδου για 66 χρόνια, έτσι που να μην ανησυχούν ότι, αν ο επιχειρηματίας ντηβέλοπερ τα παρατήσει με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, η περιουσία του θα έχανε από την αξία της. Είμαστε η πρώτη χώρα που εξασφάλισε τέτοιου είδους εγγύηση στους αγοραστές. Παράλληλα όμως άφηνε ανοικτό το παράθυρο στους επιχειρηματίες, αφού ξεζουμίσουν το μέλι από την πώληση των επαύλεων, να την κάνουν με ελαφριά πηδηματάκια. Κάτι που ίσως πολλοί να μην γνωρίζουν, είναι ότι η κατασκευή ενός γηπέδου και παρεμφερών κτισμάτων και η αγορά του εξοπλισμού στοιχίζει μεταξύ 4-7 εκατομμυρίων λιρών και η συντήρηση του στις καιρικές συνθήκες της Κύπρου ξεπερνά τα 2 εκατομμύρια το χρόνο. Ακόμα και αδαείς στα οικονομικά μπορούν να καταλάβουν πόσο αμφίβολη είναι η βιωσιμότητα τέτοιων γηπέδων.

Είναι φανερό λοιπόν ότι οι επιχειρηματίες που υπέβαλαν αρχικά γύρω στις 30 αιτήσεις δεν το έκαναν για τη σιγουριά της κερδοφορίας από το γκολφ, αλλά για το μαγικό νούμερο του 20% οικοδομήσιμου εμβαδού. Πολλά λέγονται για την εμπλοκή διαφόρων και το ρόλο που έπαιξαν ώστε να καμφθούν οι όποιες κυβερνητικές αντιστάσεις. Γνωστός για τη συχνή εμφάνιση του σε σκανδαλολογία πρώην υπουργός φέρεται σοβαρά εμπλεκόμενος. Για ευνόητους λόγους και επειδή δεν μπορώ να παρουσιάσω αποδείξεις και χαρτόσημα δεν θα αναφέρω ονόματα. Η ενασχόληση μου όμως για αρκετά χρόνια επαγγελματικά με το αντικείμενο δεν μου αφήνει αμφιβολίες.

Το κωμικοτραγικό της υπόθεσης είναι ότι ο υπουργός Εμπορίου ζήτησε τον περασμένο μήνα οι άδειες από 14 να αυξηθούν στις 17. Είδε πόρτα από το υπουργικό, αλλά είμαι βέβαιος ότι αυτό έγινε για να αποφύγει η κυβέρνηση το κράξιμο εν όψει εκλογών. Δεν έχουν το θεό τους οι άνθρωποι. Για 2-3 σίκλες νερό που χρειάζεσαι να πλύνεις το αυτοκίνητο σου με το λάστιχο σε τρέχουν στα δικαστήρια.

Είμαι σίγουρος ότι μέχρι τώρα θα έχετε καταλάβει που κολλούν τα γνωμικά στην αρχή του κειμένου.

Το δεύτερο μέρος σε 2-3 μέρες με τις υπόλοιπες περιβαλλοντικές επιπτώσεις τις άλλες πλευρές του σκανδάλου και την απάντηση στο πρώτο ερώτημα.