Για αναγνώστες με average IQ

Ο Αναστασιάδης εν έξυπνος άνθρωπος. Τζιαι άμα λαλεί ότι το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα εν το μεγαλύτερον στην Ευρωβουλή τζιαι η Ευρωπαϊκή αριστερά έσιει μόνο 5% γι΄αυτό πρέπει να ψηφίσουμε ΔΗΣΥ, ξέρει καλά ότι ο πολλύς ο κόσμος έθθα σκεφτεί ότι ακριβώς εν τούτοι που κυβερνούν την Ευρώπη τζιαι εκάμαν τες οικονομίες των χωρών τους σκατά τζιαι πλερώννει ο κοσμάκης.

Τζιαι άμα λαλεί ότι εννα κάμει πολιτική με γνώμονα τα συμφέροντα των εργαζομένων, εν τζιαι εξηγά του κόσμου ότι οι παραπάνω που την ηγεσία της Ομοσπονδίας Εργοδοτών τζιαι Βιομηχάνων εν στελέχη του κόμματος του.

Τζιαι άμα περηφανεύκεται ότι εν πιο Ευρωπαίος που σένα τζιαι μένα, εν μας εξηγά γιατί αντιδρά στην συμπλήρωση των κενών της ιστορίας μας, τζιαι γιατί λλίον πολλύ εσυφφώνησε με τζείνους που εφκάλαν το Πουργουρίδην προδότη, τζιαι γιατί τα βάλλει με μια που τες φωτογραφίες που εννα μας εκπροσωπήσουν στη μπιενάλλε, τζιαι γιατί τζιαμέ που εφώναζεν για 14 μήνες θητεία εκαταψήφισεν τη μείωση στους 19 μήνες, τζιαι τέλος πάντων πότε εννα απεξαρτηθεί το κόμμαν του που τα εθνικιστικά σύνδρομα τζιαι να γινεί Ευρωπαϊκόν;

Τελικά ενι χρειάζεται να εν κάποιος πολλά έξυπνος για να αντιληφτεί ότι ο ΔΗΣΥ ακροβατεί μεταξύ εθνικισμού τζιαι ευρωπαϊσμού τζιαι πως όπως κάποτε επούλαν μας Ελλάδα τωρά πουλά μας Ευρώπην, αλλά έμεινεν του πολλύν στοκ που την παλιάν πραμάθκια.

Κριτήρια ψήφου στις Ευρωεκλογές

Τα κόμματα προσπαθούν να αποσπάσουν την ψήφο των πολιτών στις Ευρωεκλογές με το να δημιουργούν διλήμματα σε σχέση με τη κυπριακή πραγματικότητα και ειδικότερα με το κυπριακό. Χωρίς να ισχυρίζομαι ότι ο βίος και η πολιτεία των κομμάτων στη Κύπρο δεν θα είναι το κύριο κριτήριο των ψηφοφόρων, πιστεύω ότι το αποτέλεσμα θα έχει από λίγο ως ελάχιστο αντίκτυπο στα ντόπια πολιτικά δρώμενα.

Κατ’ αρχήν πιστεύω ότι ο βαθμός στον οποίο οι Ευρωεκλογές θα επηρεάσουν το μίζερο πολιτικό σκηνικό μας βρίσκεται σε πλήρη συνάρτηση με το ενδιαφέρον των πολιτών για αυτές. Και στη περίπτωση μας, η αδιαφορία και η περιφρόνηση είναι φανερή με γυμνό μάτι. Ελάχιστοι ασχολούνται, και αυτοί χωρίς το πάθος που συχνά μας βγαίνει στις βουλευτικές. Το ότι πιθανόν να έχουμε ακόμα και το πιο ψηλό ποσοστό συμμετοχής από όλη την Ευρώπη, οφείλεται κυρίως στο ότι ο Κύπριος αποδίδει στη ψήφο του μια σχεδόν ιερή υπόσταση. Είναι ακόμα για πολλούς το άλλοθι για τη συμμετοχή τους στα κοινά.

Τα κόμματα χωρίς να έχουν ποτέ ενδιατρίψει σοβαρά στα κεφαλαιώδη ζητήματα που αφορούν την πορεία προς την Ευρωπαϊκή ολοκλήρωση, συναγωνίζονται να μας πείσουν ότι το καθένα από αυτά θα είναι πιο αγωνιστικό στη προάσπιση των συμφερόντων της Κύπρου μέσα στην Ευρώπη. Λες και η «αγωνιστικότητα» τους είναι κάτι που θα το βάλουν στις βαλίτσες και θα το μετακομίσουν στις Βρυξέλλες. Λες και δεν γνωρίζουν ότι εκεί, η πολιτική δεν γίνεται από τον κάθε Ρίκκο τον κάθε Περδίκη και τον κάθε πολιτικάντη μέσα από τα μικρόφωνα των ραδιοφώνων και τις οθόνες των τηλεοράσεων και ότι οι ντόπιες σκοπιμότητες με βάση τις οποίες οι περισσότεροι πολιτικάντηδες μας, «παράγουν» πολιτική και συντηρούν τα μικρομάγαζα τους, δεν έχουν πέραση στις Βρυξέλλες.

Στο τέλος της ημέρας οι Κύπριοι στη μεγάλη τους πλειοψηφία θα ψηφίσουν το κόμμα που ψηφίζουν παραδοσιακά χωρίς όμως τη φόρτιση από τον κομματικό πατριωτισμό που παρατηρείται στις εγχώριες εκλογές. Εκείνοι που θα βασίσουν τη ψήφο τους σε καθαρά Ευρωπαϊκά κριτήρια ή τέλος πάντων στην πολιτική των κομμάτων σε σχέση με την Ευρώπη θα είναι μια μικρή μειοψηφία. Κρίμα πάντως, γιατί για μένα ούτε το πόσα συνθήματα για εγχώρια κατανάλωση έχει αναφωνήσει κανείς ούτε το πόσες φουστανέλες έχει διπλωμένες στο ντουλάπι του έτοιμες για κάθε χρήση θα έπρεπε να είναι κριτήρια.

Κριτήριο θα πρέπει να είναι η σύγχρονη αντίληψη του υποψηφίου και η ικανότητα του να λειτουργήσει σε ένα περιβάλλον όπου το πολιτικό παιγνίδι παίζεται σε πολύ πιο αναβαθμισμένο επίπεδο. Όπου λαϊκίστικες (ματσακικές ή παρόμοιες) συμπεριφορές αντιμετωπίζουν την περιφρόνηση και τον χλευασμό.

Κριτήριο θα πρέπει να είναι η εμπειρία και γνώση της Ε.Ε. μέσα από προηγούμενη επιτυχή ενασχόληση με τους θεσμούς της.

Κριτήριο θα πρέπει να είναι ο σεβασμός που ο υποψήφιος έχει να επιδείξει διαχρονικά στη διαφορετικότητα, την ανοχή, τα δικαιώματα των μειονοτήτων, τη προστασία του περιβάλλοντος.

Κριτήριο θα πρέπει να είναι η αποχή του υποψηφίου διαχρονικά από ύποπτες πολιτικές και οικονομικές συναλλαγές και η αποδεδειγμένη αποστασιοποίηση και εναντίωση του σε διαπλοκές παντός είδους.

Κριτήριο θα πρέπει να είναι η ικανότητα του υποψηφίου να αντιλαμβάνεται την ιδιότητα του Ευρωπαίου και του Παγκόσμιου Πολίτη πάνω και έξω από στενόμυαλες εθνικιστικές αντιλήψεις.

Με όλα τα πιο πάνω υπόψιν, πάω στη κάλπη απαλλαγμένος από οποιαδήποτε άγχη και αγωνίες. Το μόνο που με στενοχωρεί είναι που οι τρεις τέσσερις υποψήφιοι που πιστεύω ότι σε μεγάλο βαθμό πληρούν τα πιο πάνω κριτήρια που θέτω ανήκουν σε περισσότερα από ένα κόμμα. Διερωτώμαι γιατί δεν έχει επιτραπεί η οριζόντια ψηφοφορία στις Ευρωεκλογές αφού δεν μπαίνει θέμα μέτρησης της κομματικής δύναμης. Αλλά ξέχασα... κόμματα uber ales!

Ευρωεκλογές: Μια από τα ίδια!

Το πολιτικό κλίμα φορτίστηκε αρκετά τον τελευταίο καιρό και αυτό δεν είναι άσχετο με το ότι μπήκαμε στη τελική ευθεία για τις Ευρωεκλογές. Τα κόμματα δεν μπορούν να αποστασιοποιηθούν από το βασικό σκοπό που διέπει τη λειτουργία και δράση τους. Και αυτός δεν είναι άλλος από την αύξηση της εκλογικής τους επιρροής. Μέσω βεβαίως αυτής προσδοκούν στην αύξηση της πολιτικής και οικονομικής τους επιρροής στο παιγνίδι που παίζεται ασταμάτητα και στο οποίο ο λαός δεν είναι παρά μόνο κομπάρσος.

Δεν θα ισχυριστώ ότι οι ευρωεκλογές δεν έχουν τη σημασία τους και στο εσωτερικό πολιτικό σκηνικό. Από την άλλη όμως πιστεύω ότι τα κόμματα προσπαθούν να τους προσδώσουν περισσότερο κυπριακά παρά ευρωπαϊκά χαρακτηριστικά. Είμαι σίγουρος ότι κανένας από εμάς δεν θυμάται έστω και μια ομιλία, ανακοίνωση, δήλωση πολιτικού που να εστιάζεται κυρίως στα μεγάλα προβλήματα που έχει να λύσει η Ευρώπη. Σίγουρα οι Κύπριοι ευρωβουλευτές δεν θα πάψουν να είναι Κύπριοι αλλά θα έπρεπε οι υποψήφιοι και οι κομματάρχες να εξηγήσουν στο λαό ότι εκεί στις Βρυξέλλες η Κύπρος θα ήταν τυχερή αν αποτελούσε το ένα εικοστό έβδομο της έγνοιας του κοινοβουλίου και ότι ο πρωταρχικός ρόλος τους εκεί, είναι μέσα από τη δράση τους να προωθήσουν την Ευρωπαϊκή ολοκλήρωση. Εννοείται ότι στο μέτρο του δυνατού θα προωθούν και τα συμφέροντα της Κύπρου

Η επιρροή των ντόπιων κομμάτων μέσα στα Ευρωπαϊκά αδελφά τους κόμματα σίγουρα σε κάποιο βαθμό θα μπορούσε να επηρεάσει τις θέσεις τους στο κυπριακό αλλά πρέπει ο λαός να γνωρίζει ότι οι μεγάλες πολιτικές αποφάσεις δεν παίρνονται από το κοινοβούλιο και ούτε καν από τις συναντήσεις κορυφής. Οι αποφάσεις παίρνονται από τις 4-5 μεγάλες δυνάμεις της Ευρώπης και στο βαθμό που υπάρχουν επαρκείς μοχλοί πίεσης επιβάλλονται και στους υπόλοιπους.

Γι΄αυτό αν τα κριτήρια μας για ψήφιση συγκεκριμένων υποψηφίων στις Ευρωεκλογές είναι το πόσο δημοφιλείς είναι στη Κύπρο ή πόσο συμφωνούμε με τη πολιτική τους στο Κυπριακό, νομίζω θα κάνουμε λάθος επιλογή. Το κύριο κριτήριο θα έπρεπε να ήταν πόσο γνωρίζουν και αντιλαμβάνονται τις δράσεις και τις ζυμώσεις που αναπτύσσονται εκεί και δεν είναι προσκολλημένοι σε στερεότυπα και πόσο μάλλον σε κυπριακά στερεότυπα.

Ας ρίξουμε μια ματιά στις επιλογές μας αλλά και στις στρατηγικές των κομμάτων.

ΑΚΕΛ: Φτωχό ψηφοδέλτιο και υπερβολική αγωνία για τη πρωτιά.

Δεν ήταν γραφτό του Άντρου Κυπριανού να υπάρξει μια ήρεμη περίοδος προσαρμογής μετά την ανάληψη των καθηκόντων του. Εκτός από το (δικαιολογημένο) μούδιασμα του Ν. Κατσουρίδη, ήρθε καπάκι να προσθέσει στις σκοτούρες του και το αδύναμο ψηφοδέλτιο του κόμματος. Εκτός από τον Τάκη Χατζηγεωργίου λόγω της σύγχρονων πολιτικών και κοινωνικών αντιλήψεων του και τον ακαδημαϊκό Ιωσήφ Ιωσήφ λόγω της Ευρωπαϊκής του εμπειρίας και τριβής δεν έχει άλλα χαρτιά το κόμμα. Εκτός και αν κάποιοι θεωρούν πετυχημένη τη θητεία του κ. Τριανταφυλλίδη.

Αυτό που βρίσκω σε αρκετές αναλύσεις και φαίνεται να απασχολεί το ΑΚΕΛ είναι ότι αν χάσει τη πρωτιά στις εκλογές τότε το κόμμα αλλά και ο πρόεδρος Χριστόφιας θα βρεθούν σε δυσχερή θέση. Μόνο να θυμηθούμε, ότι παρόλο που ήρθε δεύτερο στις προηγούμενες ευρωεκλογές, κατάφερε όχι μόνο να ξαναπάρει τη πρωτιά στις εθνικές εκλογές αλλά και να εκλέξει και τον ηγέτη του πρόεδρο, αντιλαμβανόμαστε ότι αυτό δεν στέκει. Ωστόσο δεν φαίνεται να πάψαμε να αντικρίζουμε τις εκλογικές μάχες με ποδοσφαιρικούς όρους.

ΔΗΣΥ: Δυνατά ονόματα και μπόλικος ευρωβαυκαλισμός

Ο ΔΗΣΥ προσπαθεί να κεφαλαιοποιήσει κέρδη από τις σχεδόν σίγουρες απώλειες του ΔΗΚΟ και του ΕΥΡΩΚΟ αλλά και να κρατήσει τη πρώτη θέση που είχε το 2004. Με δυνατό ψηφοδέλτιο κυρίως λόγω Θεοχάρους, Κασουλίδη και Στυλιανίδη φαντάζει να είναι ο πιο «ευρωπαϊκός» συνδυασμός. Η εικόνα του πιο φιλοευρωπαϊκού κόμματος του δίνει κάποιο πλεονέκτημα. Η σημασία που δίνει στη πρωτιά έχει τα ίδια ποδοσφαιρικά χαρακτηριστικά με την ανάλογη του ΑΚΕΛ. Το σίγουρο είναι ότι για ακόμα μια φορά θα έχουμε το θρίαμβο του δικομματισμού που βολεύει και τους δυο μεγάλους μονομάχους.

ΔΗΚΟ: Οι εφιάλτες του Μάριου Κάρογιαν

Μπροστά το άγχος από πιθανή συρρίκνωση των ποσοστών του κόμματος του, ο Κάρογιαν φαίνεται να μην λογαριάζει καν τη φθορά των σχέσεων του με ΑΚΕΛ και ΕΔΕΚ. Έριξε όλο το βάρος του στη καλλιέργεια του κομματικού πατριωτισμού προσδοκώντας ότι έτσι θα καλύψει τις απώλειες από την αποστασιοποίηση των εσωκομματικών του αντιπάλων και τη φτώχεια του ψηφοδελτίου του. Πραγματικά τι να πει κανείς για ένα ψηφοδέλτιο που το Νο 1 είναι η Αντιγόνη; Άσε που η επανάληψη της όψιμης ψύχωσης τους με το σοσιαλισμό τους καταντά γελοίους.

Η απορριπτική ομάδα μέσα στο κόμμα φαίνεται να δουλεύει πάνω σε δική της ατζέντα και αναμένει την ήττα του κόμματος την οποία θα επιχειρήσουν να φορτώσουν στον Κάρογιαν. Το ΔΗΚΟ είναι το μόνο κόμμα που σίγουρα δεν θα μείνει ανεπηρέαστο από το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών.

ΕΔΕΚ: Να ησυχάσουν επιτέλους από την εμμονή!

Τη «ζημιά» που έπαθε η Κύπρος από την απουσία σοσιαλιστή ευρωβουλευτή θα αντιστρέψει η ΕΔΕΚ. Λίγο ακόμα και θα μας πουν ότι αν είχαμε Εδεκίτη στο Ευρωκοινοβούλιο θα έφευγαν και τα τουρκικά στρατεύματα. Οι Εδεκίτες πρέπει να πουν και ένα ευχαριστώ στον Αναστασιάδη που με τη μαστοριά του μάζεψε τους απολωλώτες κατά Μάτση και ΕΥΡΩΚΟ μεριά και έτσι θα εκλέξουν τον πρώτο «Κύπριο Σοσιαλιστή Ευρωβουλευτή.» WOW!!!

Με τον Δημήτρη Κωμοδρόμο να ξεχωρίζει λόγω Ευρωπαϊκής εμπειρίας, το υπόλοιπο ψηφοδέλτιο μυρίζει κυπριακό παλαιοκομματισμό. Μετά το τέλος των εκλογών θα έχουν και τον πονοκέφαλο από τη εμμονή του ΔΗΚΟ να ενταχθεί στη Σοσιαλιστική ομάδα. Αναμένονται πλάκες.

ΕΥΡΩΚΟ: Άγχος για το ποσοστό. Κίνδυνος καταποντισμού.

Δεν θα είναι έκπληξη αν το ΕΥΡΩΚΟ βρεθεί με ποσοστά κοντά στο 2% τον Ιούνη. Η ακρότητα και η φτώχεια του πολιτικού τους λόγου θα φέρει τα αποτελέσματα της. Η παρουσία Κουτσού, Ρίκκου και Στράτου στο ψηφοδέλτιο δεν αναμένεται να αλλάξει τα πράγματα.

Εκτός και αν η πριμοδότηση που ακούγεται ότι θα τύχουν από μερίδα του ΔΗΚΟ δεν είναι κακόβουλο κουτσομπολιό.

ΟΙΚΟΛΟΓΟΙ: Για τη τιμή των όπλων

Πρόγνωση:

ΑΚΕΛ 31% - 34%
ΔΗΣΥ 32% - 35%
ΔΗΚΟ 14% - 17%
ΕΔΕΚ 8% - 11%
ΕΥΡΩΚΟ 3% - 6%
ΟΙΚΟΛΟΓΟΙ 1% - 3%
Άλλοι 0,5% - 1,5%

Δηλαδή, μια από τα ίδια!

Σημ.: Η αφίσα στη κορυφή είναι της Ε.Ε., η οποία κάνει μεγάλη εκστρατεία για να καταπολεμήσει την αδιαφορία και την αποχή. Παρόμοια άγχη έχουν και τα κυπριακά κόμματα.

Η Ευρώπη θέλει και μπορεί. Εμείς;

Η είδηση είναι από τη σημερινή Offside. Ακόμα και η Ευρωπαϊκή Ένωση που συχνά πυκνά όλοι επικαλούμαστε για την ανοχή της στην αντίθετη άποψη και σαν τον κατ' εξοχή χώρο της ελεύθερης διακίνησης ιδεών βάζει φραγμό στους ρατσιστές, τους νεοφασίστες και τους νοσταλγούς του ναζισμού.

"Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο υιοθέτησε χθες τροπολογία εσωτερικού κανονισμού του, η οποία θα εμποδίσει τον ηγέτη της γαλλικής ακροδεξιάς Ζαν-Μαρί Λεπέν να προεδρεύσει, ως πρεσβύτερο μέλος του σώματος, της εναρκτήριας συνεδρίασής του μετά τις ευρωεκλογές. Σύμφωνα με την τροπολογία, ως την εκλογή νέου προέδρου, θα προεδρεύει, όχι ο πιο ηλικιωμένος από τους παρόντες βουλευτές, όπως γινόταν έως τώρα, αλλά ο απερχόμενος πρόεδρος ή ένας από τους απερχόμενους αντιπροέδρους. Στη μάλλον απίθανη περίπτωση που δεν θα έχουν επανεκλεγεί ούτε ο απερχόμενος πρόεδρος ούτε οι 14 απερχόμενοι αντιπρόεδροι, θα προεδρεύει ο βουλευτής «που έχει ασκήσει τη μακρότερη θητεία»."

Θα υπενθυμίσω ότι το 2000 οι 14 εταίροι της επέβαλαν κυρώσεις και έθεσαν την Αυστρία υπό επιτήρηση λόγω της συμμετοχής στην κυβέρνηση της χώρας του ακροδεξιού κόμματος της χώρας που είχε εχθρικές και ρατσιστικές θέσεις εναντίον των μειονοτήτων και των μεταναστών. Σήμερα τρέχουν να αλλάξουν κανονισμούς για να εμποδίσουν τον ηγετη της γαλλικής ακροδεξιάς ακόμα και να προεδρεύσει του Ευρωπαϊκού κοινοβουλίου σε μια καθαρά πανηγυρική συνεδρία. Και καλά κάνουν!

Αν τα γράφω αυτά είναι για να υπενθυμίσω την υπερευαισθησία ορισμένων όταν κατά καιρούς ακούγονται φωνές περιορισμού της δράσης ακροδεξιών ομάδων που δρουν και στο τόπο μας με παρόμοιες ατζέντες. Θυμούνται όλως παραδόξως τα ανθρώπινα δικαιώματα και βάζουν εσένα και μένα που υπερασπιζόμαστε τη δημοκρατία και τη νομιμότητα στο ίδιο καλάθι με τα φασισταριά που κτυπούν αυτοκίνητα Τ/Κ, προπηλακίζουν μετανάστες στη παλιά Λευκωσία και σηκώνουν αγκυλωτούς σταυρούς στα γήπεδα.

Η πάλη ενάντια στο ρατσισμό και το φασισμό και η πάλη για τη προστασία και επέκταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων είναι συνώνυμα!

Κύπριοι Ευρωπαίοι

Κάποια από τα ερωτήματα του Ευρωβαρόμετρου που δημοσιεύτηκαν τον Ιούλη δείχνουν πόσο δρόμο έχουμε να διανύσουμε για να θεωρούμαστε Ευρωπαίοι στο τομέα των διακρίσεων. Όχι πως οι Ευρωπαίοι κατάφεραν να φτιάξουν κοινωνίες χωρίς διακρίσεις αλλά σε κάποια θέματα είμαστε πολύ πίσω. Παρόλο που η πλειοψηφία των αναγνωστών του ιστολογίου έχουν αντίληψη της πραγματικότητας και είναι συνειδητοί πολέμιοι των διακρίσεων, τα δημοσιεύω για πολλούς από τους συμπατριώτες μας που έχουν τη ψευδαίσθηση ότι ζουν στην ιδανική κοινωνία.

Η έρευνα καλύπτει τις διακρίσεις στους τομείς της θρησκείας, εθνικότητας, φύλου, ηλικίας, σεξουαλικού προσανατολισμού, ηλικίας, και σωματικής ή πνευματικής ανικανότητας. Θα επικεντρωθώ στα θέματα εθνικότητας, σεξουαλικού προσανατολισμού και ηλικίας. Χαρακτηριστικά είναι τα αποτελέσματα στην ερώτηση πόσο άβολα θα νιώθατε αν εκλεγόταν στο ανώτατο αξίωμα της χώρας σας κάποιος από τη μειοψηφία των πιο πάνω κατηγοριών. Η Κύπρος έχει τη πρωτιά στους σχετικούς πίνακες. Ας ρίξουμε μια ματιά.

Ποσοστό πολιτών που θα ένιωθε αμηχανία αν εκλεγόταν πρόεδρος άτομο από διαφορετική εθνική προέλευση από την πλειοψηφία.

Οι Κύπριοι σε ποσοστό 60% θα νιώθανε άβολα ενώ το αντίστοιχο ποσοστό στους 27 της Ε.Ε. είναι μόνο 20%! Βλέπουμε ότι η ξενοφοβία δεν αφορά μόνο τους οικονομικούς μετανάστες αλλά επεκτείνεται και σε άτομα με προσόντα τέτοια ώστε να ανέρχονται στο ανώτατο αξίωμα του κράτους. Για να δούμε όμως ότι η αντίληψη των Κυπρίων για το τι πιστεύει η υπόλοιπη κοινωνία είναι που σου νέφκω που πάεις, μόνο το 34% πιστευει ότι οι διακρισεις με βάση την εθνότητα είναι πολύ διαδεδομένες ή διαδεδομένες στη Κύπρο. Επίσης μόνο 15% έχουν προσέξει να γίνεται διακριση σε κάποιο λόγω της εθνικότητας του. Τι να πω; Μαζική τύφλωση;

Ποσοστό πολιτών που θα ένιωθε αμηχανία αν εκλεγόταν πρόεδρος άτομο με διαφορετικό σεξουαλικό προσανατολισμό (γκέυ ή λεσβία).

Και εδώ πρωτιά. Και εδώ το 60% θα ένιωθε άβολα ενώ ο μέσος όρος της Ε.Ε. είναι στο 18%. Η προκατάληψη στο θέμα της ομοφυλοφιλίας, παρόλο που τα πράγματα φαίνονται κάπως καλύτερα από ότι πριν 5 χρόνια, καλά κρατεί. Πάντως ο φίλος μου ο greekstories εν εσhιει υπόθεση να βκει πρόεδρος. Σε ερώτηση αν θα νιώθατε άβολα να είχατε ομοφυλόφυλο γείτονα μόνο το 18% απάντησε καταφατικά. Για γείτονας εν καλός για πρόεδρος οχι. Δεν ξέρω ποια θα ήταν η απάντηση στην ερώτηση αν έχετε γκέυ φίλους.

Ποσοστό πολιτών που θα ένιωθε αμηχανία αν εκλεγόταν πρόεδρος άτομο κάτω των 30 ετών.

Εδώ δεν καταφέραμε την πρωτιά. Μείναμε πίσω από τους Γερμανούς με 34% ενώ ο μέσος όρος της Ε.Ε. είναι 20%. Στην ίδια ερώτηση αλλά με ηλικία άνω των 75 ετών όμως πήραμε τη πρωτιά με 56% με μ.ο. το 31%. Φαίνεται ότι αρκετά πριστήκαμε με δύο συνεχόμενους υπερήλικες προέδρους.

Γενικά θα έλεγα ότι το γεγονός ότι σε μια σειρά από πίνακες κατέχουμε με διαφορά τη πρώτη ή τη τελευταία θέση (ανάλογα) δείχνει και την απόσταση που μας χωρίζει από τις σύγχρονες αντιλήψεις στο θέμα των διακρίσεων. Ο σεβασμός στη διαφορετικότητα είναι ίσως το κυρίαρχο κοινωνικό ζήτημα που θα πρέπει να αναδεικνύεται συνεχώς μέχρι που η κοινωνία μας να μορφωθεί. Και εδώ η παιδεία θα παίξει τον κυρίαρχο ρόλο. Αλλά και τα ΜΜΕ έχουν σημαντικό ρόλο να διαδραματίσουν. Και στο βαθμό που μπορούν, και οι μπλόκερς!

Tony Blair for President of Europe. Ουσσστ!!

UPDATE: Η συλλογή υπογραφών βρίσκεται στη 6η μέρα και ξεπέρασε τις 11.000. Μερικά από τα επίθετα με τα οποία στολίζουν τον Μπλερ οι υπογράφοντες είναι: Ψεύτης, εγκληματίας, αναξιόπιστος, φιλοπόλεμος, ανεπαρκής, αντιευρωπαίος, ανίκανος, παραδόπιστος, μεγαλομανής, πολεμοχαρής, αμερικανοκίνητος, μαλάκας, βρωμιάρης, αλχημιστής, απατεώνας, υποκριτής, εγωκεντρικός, καταχραστής, υποχείριο, διεφθαρμένος, αμαρτωλός, μυθοπλάστης, ανεύθυνος, ηλίθιος, αρριβίστας, δολοφόνος, ανέντιμος, ακατάλληλος, αιματοβαμμένος, πιόνι, παράσιτο, μίασμα, ντροπή, ασταθής,συμφεροντολόγος, αδικος, ανυπόληπτος, ατσαλάκωτος, επικίνδυνος, αλάζων, αναξιοπρεπής, καταστροφέας, ολέθριος, απάνθρωπος, ατάλαντος, λανθασμένος, προδότης, κομπλεξικός, πράκτορας, τρομοκράτης. Κάποια άλλα αδυνατώ να τα μεταφράσω. Κάνε τη πρωτοβουλία και δική σου υπόθεση! Σαν Κύπριος έχεις κάποιους παραπάνω λόγους!
Το πειθήνιο σκυλί των γερακιών της Ουάσιγκτον, ο τοποτηρητής των πιο σκοτεινών κύκλων της αμερικάνικης αντίδρασης στην Ευρώπη, έβαλε πλώρη να αναδειχθεί πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Τώρα που ακόμα και στην ίδια την Αμερική φυσά κάποιος αέρας αλλαγής, λες και το κάνουν για αντίβαρο, τα γεράκια και από τις δυο πλευρές του Ατλαντικού προωθούν ένα από τους κύριους υπεύθυνους για το μακελειό του Ιρακινού λαού σαν πρόεδρο της Ε. Ε.

Σύμφωνα με τη συνθήκη της Λισσαβόνας, ο Πρόεδρος της Ε. Ε. θα έχει θητεία για δυόμιση χρόνια. Παρά το ότι οι αρμοδιότητες του δεν έχουν ακόμα πλήρως διευκρινιστεί, ακόμα και συμβολικές να είναι (που δεν θα είναι), τη θέση αυτή θα πρέπει να την καταλάβει τουλάχιστον κάποιος μετριοπαθής που δεν ευθυγραμμίζεται πλήρως με τις επιλογές της Ουάσιγκτον σε ότι αφορά παγκόσμια και κυρίως Ευρωπαϊκά δρώμενα.

Είναι τώρα και μερικούς μήνες που έκανε την εμφάνιση του το όνομα του κ. Μπλέρ σαν του κύριου υποψήφιου. Ακόμα δεν διαφάνηκε σοβαρή αντίδραση από οργανωμένες πολιτικές ομάδες. Οι πολίτες της Ευρώπης ανάλαβαν για πρώτη ίσως φορά να δράσουν ενωμένα μέσω του διαδικτύου πάνω σε ένα ζήτημα που αφορά άμεσα την Ευρωπαϊκή ολοκλήρωση. Μέσα σε λιγότερο από 4 μέρες μαζεύτηκαν περισσότερες από 6500 υπογραφές και το σχετικό ηλεκτρονικό ψήφισμα ακόμα δεν έγινε και τόσο γνωστό.

Διαβάζοντας το κείμενο πιθανόν να διαφωνείτε σε κάποια σημεία. Εδώ δεν χωρούν αγκρίσματα (μουλαρώματα) που πηγάζουν από ιδεολογικές διαφορές. Αν στόχος σου είναι να μην αφήσεις την Ευρώπη να κατρακυλήσει περαιτέρω σε αντιδραστικές και μιλιταριστικές θέσεις αφήνεις πίσω τις διαφορές σου και ενώνεις τη φωνή σου με τη φωνή χιλιάδων πολιτών που φράσσουν το δρόμο στον πρεσβευτή του Μπους στην Ευρώπη.

Και ρε παιδιά! Αυτό το "ανώνυμος" ΔΕΝ το καταλαβαίνω. Πόσο θα μας υπολογίσουν αλήθεια αν όλοι υπογράψουμε με το "ανώνυμος"; Βάλτε καλέ το όνομα σας. Τι φοβάστε; Δείξτε ότι δεν διακατέχεστε από καμιά φοβία. Έτσι θα σας υπολογίσουν περισσότερο! Οι μπλόγκερς μπορουν να προωθήσουν το petition βάζοντας σύνδεσμο, κάνοντας copy paste τον κωδικό που βρίσκεται στο κάτω μέρος της σελίδας εδώ, στο template τους.

Το κείμενο του ψηφίσματος στα Ελληνικά θα το βρείτε εδώ

Περισσότερα για το θεσμό στη Wikipedia

Άντε και καλό βόλι!

Ευρώπαϊκά Ανθρώπινα Δικαιώματα.

Μην μου πείτε ότι δεν μπουχτίσατε από την ανούσια και χωρίς φαντασία προεκλογική εκστρατεία που μονοπωλεί τη θεματολογία των ειδήσεων εδώ και κάποιους μήνες. Προσωπικά δυσκολεύομαι εδώ και πολλές βδομάδες να δω κάτι νέο, κάτι φρέσκο μέσα από τις ανακοινώσεις, δηλώσεις, ομιλίες κλπ των λαλίστατων υποψηφίων και των επιτελείων τους. Για να μην γίνομαι λοιπόν ακόμα ένας βαρετός μουρμούρης είπα να ασχοληθώ με ένα από τα πιο καυτά διεθνή ζητήματα των ημερών. Από αυτά που οι καναλάρχες στη Κύπρο κρίνουν ότι οι ιθαγενείς Κύπριοι δεν κάνει να ασχολούνται μαζί τους. Γι΄αυτό τους αφιερώνουν μερικά δευτερόλεπτα στα κεντρικά δελτία.

Έχει να κάνει με κάποιους ανθρώπους από αυτούς που τους ξέχασε και ο θεός. Μιλάμε για το Τσαντ. Εκεί όπου κάποιοι αντικυβερνητικοί αντάρτες ετοιμάζονται να ανατρέψουν τον πρόεδρο και να πάρουν την εξουσία. Το μενού να είστε σίγουροι ότι περιλαμβάνει, διωγμούς, δολοφονίες, βιασμούς, ξεσπιτωμούς, λεηλασίες, πρόσφυγες, ίσως και γενοκτονίες. Γνωστό σκηνικό για εκείνα τα μέρη.

Είμαι σίγουρος ότι πολλοί ανάμεσα στους νεώτερους ιδίως, ίσως να μην γνωρίζουν ότι πρόκειται για μια από τις μεγαλύτερες χώρες του κόσμου σε έκταση (20η) πολύ πλούσια σε πετρέλαιο, ουράνιο και χρυσό. Την ίδια στιγμή όμως η βρεφική θνησιμότητα ξεπερνά τα 100 παιδιά στις 1000 γεννήσεις, ο αναλφαβητισμός είναι στο 75% του πληθυσμού, ο μέσος όρος ζωής είναι τα 47 χρόνια και η κατάταξη του στο Δείκτη Ανθρώπινης Ανάπτυξης (Human Development Index) είναι στη 170η θέση από 177 χώρες.

Σε αυτή την πρώην Γαλλική αποικία, κυβερνά από το 1990 ο Ντεπί, ο οποίος κατέλαβε την εξουσία με την βοήθεια των μυστικών υπηρεσιών της Γαλλίας. Η "δημοκρατική" Γαλλία φρόντισε να μην αποκοπούν οι δεσμοί εξάρτησης που υπήρχαν μεταξύ της και της πρώην αποικίας της. Ανέχτηκε και στήριξε την αυταρχική και διεφθαρμένη διακυβέρνηση του Ντεπί όλα αυτά τα χρόνια παρόλο που αυτός προέρχεται από φυλή που εκπροσωπεί μόνο το 3% του πληθυσμού και επέβαλε καθεστώς διακρίσεων έναντι των πολυπληθέστερων φυλών της χώρας. Τα λεφτά από το πετρέλαιο και τα ορυκτά δεν έφτασαν ποτέ στις εξαθλιωμένες μάζες του πληθυσμού. Μετά από κάποιες αποτυχημένες προσπάθειες της αντιπολίτευσης να ανατρέψει τον Ντεπί, φαίνεται ότι έφτασε η ώρα του. Βοηθούμενες από το Σουδάν ετοιμάζονται για την τελική επίθεση στη πρωτεύουσα Ντζαμένα.

Οι Γάλλοι που στο παρελθόν έστειλαν τα Μιράζ τους για να σταματήσουν τους αντάρτες, αυτή τη φορά τράβηξαν πίσω και το παίζουν ανεξάρτητοι. Γνωρίζουν ότι τα οικονομικά τους συμφέροντα θα πρέπει να εξακολουθήσουν να εξυπηρετούνται. Σε μια χώρα όπου η υποδομή είναι ανύπαρκτη η εξάρτηση από τον Μεγάλο Αδελφό είναι αναπόφευκτη. Έτσι, τώρα που τα πράγματα σκούρυναν για τον Ντεπί οι Γάλλοι το μόνο που του πρόσφεραν είναι η ασφαλής μετάβαση του εκτός χώρας. Η νεοαποικιακή πολιτική σε όλο της το μεγαλείο.

Πιθανότατα θα παρακολουθήσατε τις σκηνές με τους ξένους υπηκόους που φυγαδεύονταν αρον άρον για να αποφύγουν τον κίνδυνο από τις συγκρούσεις. Αλήθεια ποιοι είναι αυτοί οι (κυρίως Γάλλοι) ξένοι; Είναι οι αετονύχιδες εκπρόσωποι των Γαλλικών εταιρειών που λιμαίνονται τον πλούτο στη χώρα, ταΐζοντας και συντηρώντας ενα βαθειά διεφθαρμένο καθεστώς. Το Τσάντ είναι από τις τελευταίες χώρες στο κόσμο στο δείκτη διαφάνειας (btw δείτε και τη Κύπρο μας στη 39η θέση πίσω από τη Μποτσουάνα). Ποιούς έτρεξε να προστατέψει πρώτους η Γαλλία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Τους Διαφθορείς!!! Αυτούς που ήταν στη χώρα με τη ρητή εντολή να παρεμποδίσουν την ανάπτυξη, την παιδεία, τον πολιτισμό αφήνοντας την εσαεί στα νύχια των πολυεθνικών. Αυτά δεν μας τα λέει κανείς. Πολλά μάλιστα από τα ρεπορτάζ υπονοούν ότι χωρίς την παρουσία των πρώην αποικιοκρατών, τα αφρικανικά κράτη δεν μπορούν να προοδευσουν.

Ας ελπίσουμε ότι οι επόμενοι που θα έρθουν να είναι καλύτεροι και να φέρουν ελπίδα σε μια από τις φτωχότερες χώρες του κόσμου. Παρόλο που πολύ το αμφιβάλλω μια και ο αρχηγός τους ήταν συνεργάτης του Ντεπί για πολλά χρόνια. Λέτε να μην τον βραχυκυκλώσουν και αυτόν οι Γάλλοι; Εγώ λέω σίγουρα!

Γι' αυτό όταν η Ευρώπη μιλά για ανθρώπινα δικαιώματα μου έρχεται να φτύσω, επειδή ακόμα και στο για ποιον εννοούν τα ανθρώπινα δικαιώματα, κάνουν διακρίσεις!

Ευρώπη, λυπήσου μας

Η πολυχρονεμένη πολιτική ηγεσία μας, κατω από την φωτεινή καθοδηγηση του αποδειγμένα πανέξυπνου προέδρου μας, διαχειρίζεται με πρωτοφανή επιτυχία το βροντερό ΟΧΙ στο δημοψήφισμα αποτρέποντας οποιεσδήποτε αρνητικές εξελίξεις σε σχέση με την παγίωση της διχοτόμησης.

Γράφει ο τύπος:

1. Δύο ομάδες με εμπειρογνώμονες της Ευρωπαϊκής Ενωσης βρίσκονται στα κατεχόμενα για να διαπιστώσουν την καταλληλότητα και ασφάλεια των λιμανιών και αεροδρομίων της βόρειας Κύπρου. Τα ΜΜΕ το ανάφεραν σαν μια απλή είδηση χωρίς προεκτάσεις. Ούτε λέξη ότι η επίσκεψη πραγματοποιείται στα πλαίσια της προσπάθειες της Γερμανικής προεδρίας να πετύχει απευθείας πτήσεις και κατ' επέκταση απευθείας εμπόριο της Ευρώπης με τα κατεχόμενα, μέχρι τον Ιούνιο που λήγει η θητεία της. Αδικο δεν είναι να μην προβάλλεται με τη σημασία που της αξίζει μια τέτοια μεγάλη επιτυχία της Κύπριακής Δημοκρατίας;

2. "Η αποψη Ρεν συγκρούεται με την δική μας" δήλωσε, ο ομοιάζων με κουρδιστό αυτοκινούμενο με μπαταρίες VARTA, κυβερνητικός εκπρόσωπος. Αναφερόταν στη δήλωση του Όλι Ρεν, Ευρωπαίου επιτρόπου για την διεύρυνση, που είπε ότι επιστροφή της Αμμοχώστου στους νόμιμους κατοίκους της δεν σχετίζεται με το θέμα του απευθείας εμπορίου και αποτελεί μέρος της συνολικής λύσης του Κυπριακού.

Ο συνδιασμός των πιο πάνω εξελίξεων τι μας λέει; Ότι η κυβέρνηση των Ελληνοκυπρίων θα έκανε και δύο κουτρουμπέλλες να μας αφηναν την κλειστή πόλη της Αμμοχώστου σαν αντάλλαγμα για το απευθείας εμπόριο. Έθελεν πολλά! Θα μας το επιβάλουν χωρίς κανένα αντάλλαγμα και θα πούμε και ένα τραγούδι. Καταλάβατε που οδηγούμαστε; ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ ΤΣΙΜΕΝΤΩΝΕΤΑΙ Η ΔΙΧΟΤΟΜΗΣΗ. Η κυβέρνηση μας ΧΑΜΕΝΗ μεσα στις αντιφάσεις και την σύγχιση που την οδήγησε η ερασιτεχνική, και άτσαλη αντιμετώπιση της κατάστασης που δημιουργήθηκε τα τελευταία τρία χρόνια, προσπαθεί μάταια να αποκρύψει της καταστροφικές συνέπειες που έφερε η απορριπτική τακτική της.

ΔΟΞΑΣΤΕ ΤΟΥΣ!!!

Υ.Γ.: Ακούσετε τον τζείνον το ψιντρόν, τον τατσίζη τον Ρίκκο που θέλει να ψηφίσουμε νόμο να φυλακίζουμε τζείνους που παίζουν στα καζίνα. Να τους πιάννουμε λαλει, από τες πιστωτικές κάρτες. Τζιαι τα πισόν του ο ποιητής ο υπουργός που τα Λευκαρα να δηλώνει ότι θα βρει τρόπους να μπαγκλαρώνει στη φυλακή όσους γυρίζουν από το βορρά σε "ύποπτες ώρες" Χάρμα οφθαλμών σας λέω. ΟΧΙά στο κόρφο τους.