Το ψέμα έχει κοντά ποδάρια - Μέρος 2ο

Συνεχίζουμε με το 2ο μέρος του φίλμ που ετοίμασε ο Μιχάλης Mιχαήλ και στο οποίο παρακολουθούμε τον Τάσσο Παπαδόπουλο να κονιορτοποιεί μια σειρά από επιχειρήματα των απορριπτικών.

Η ΚΩΔΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΘΕΣΕΩΝ ΤΟΥ ΕΘΝΙΚΟΥ

Μόνο η πλήρης άγνοια ή το απύθμενο θράσος μπορεί να ευθύνεται για την άρνηση ενός πραγματικού γεγονότος. Στη περίπτωση μας δεν μπορεί παρά να είναι θράσος αυτό που ωθεί τον δικηγόρο κ. Γιώργο Χριστοδούλου να δηλώνει ότι ο Τάσσος δεν είχε αποδεχτεί την κωδικοποίηση των θέσεων μας. Γνωρίζοντας βεβαίως ότι, οι εντυπώσεις που το ψέμα του θα προκαλέσει στιγμιαία στους τηλεθεατές, θα χρειαστούν θεοί και δαίμονες να αντιστραφούν. Δείτε τον Τάσσο να δηλώνει κατηγορηματικά ότι υπάρχει η σύνοψη με βάση τα σημεία της οποίας, θέλει να επαναδιαπραγματευτεί τη συνολική λύση του Κυπριακού.

Εκείνο βεβαίως που έχει σημασία εδώ, είναι ότι η εκ περιτροπής προεδρία ΔΕΝ περιλαμβάνεται στη σύνοψη και ουδέποτε αμφισβητήθηκε. Θα επανδιαπραγματευόταν δηλαδή τα κομμάτια του σχεδίου Ανάν που περιλαμβάνονταν στη σύνοψη από την οποία απουσίαζε η εκ περιτροπής προεδρία.

ΔΙΖΩΝΙΚΗ ΔΙΚΟΙΝΟΤΙΚΗ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ

Έφτασαν οι απορριπτικοί να επαναλαμβάνουν ότι ο Τάσσος είχε απορρίψει την ΔΔΟ και ότι ο λαός την είχε ενταφιάσει το 2004 με το δημοψήφισμα. Ξανά και ξανά βλέπουμε τον Τάσσο να απαντά με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο ότι η βάση λύσης είναι η ΔΔΟ. Εμφαντικά μάλιστα, χαρακτηρίζει συκοφαντία τον ισχυρισμό ότι η πλευρά μας με την καταψήφιση του σχεδίου Ανάν απέρριψε και την ΔΔΟ σαν βάση λύσης. Ο Αγγελίδης βέβαια επιμένει ότι το σχέδιο Ανάν απορρίφθηκε και ως φιλοσοφία! Δηλαδή ότι απορρίφθηκε η ΔΔΟ!

ΣΧΕΔΙΟ ΑΝΑΝ

Σχίζουν οι απορριπτικοί τα ιμάτια τους επειδή τάχα ο Χριστόφιας διαπραγματεύεται την ΔΔΟ με βάση το σχέδιο Ανάν. Και εδώ ο Τάσσος πολύ δεικτικά και με τρόπο σχεδόν δασκαλίστικο για να καταλάβουν και οι εκείνοι που δεν θέλουν να καταλάβουν, λέει τα

εξής: Το σχέδιο Αναν περιέχει τις ουσιώδεις πτυχές του Κυπριακού. Αυτές οι ουσιώδεις πτυχές, δεν υπάρχει περίπτωση να γίνει μια νέα διαπραγμάτευση και να μην είναι αντικείμενο συζήτησης. Όταν επομένως λέω ότι τέτοια σχέδια ΔΕΝ φέυγουν από το τραπέζι, και το εννοώ, ότι κάθε φορά που θα γίνεται διαπραγμάτευση αυτές οι πτυχές και οι λύσεις που περιέχει το σχέδιο Ανάν από κάποιους θα προβάλλονται...

Το στρατόπεδο των απορριπτικών ανασυντάσσεται. Ενδέχεται αυτά και άλλα ψέμματα να συνεχίσει να τα σερβίρει με μεγαλύτερη συχνότητα και ένταση. Οι εξελίξεις που αναμένονται θα τους δόσουν την ευκαιρία να αφηνιάσουν. Οι πολίτες που παλεύουν για συνεννόηση, λύση και επανένωση δεν θα πιαστούν ακόμα μια φορά εξ απήνης. Μυαλωμένα και με ψυχραιμία, θα πρέπει να αντιπαρατάξουμε τις αλήθειες στα ψέματα τους, τις θέσεις στις συκοφαντίες τους, την ελπίδα για ειρήνη στην κινδυνολογία, και  την προσδοκία σε ένα καλύτερο αύριο στην απογοήτευση που φέρνει η άρνηση και οι ανασφάλειες τους.

Το ψέμα έχει κοντά ποδάρια!

Εκτός από σοβαρή δημοσιογραφική δουλειά η οποία φωτίζει πλήρως πτυχές της πρόσφατης πολιτικής ιστορίας μας, έχει και κάποια κομμάτια ιδιαίτερα απολαυστικά. Ας πούμε, να βλέπεις τον Νικόλα να ψεύδεται τη μια στιγμή, και την επομένη να έρχεται ο μακαρίτης ο πατέρας του να τον αποκαλύπτει.

Μιλάμε βεβαίως για το πρώτο μέρος της εξαιρετικής δουλειάς του Μιχάλη Μιχαήλ. Μιας δουλειας η οποία του χρειάστηκε πολλές ώρες και κόπο για να γίνει αλλά άξιζε τον κόπο. Και τα πέντε κομμάτια του φίλμ θα τα βρείτε στη δεξιά στήλη του μπλογκ. Σήμερα θα ασχοληθούμε με το πρώτο μέρος. 

Πρόκειται για μιας δουλειά, που οι αναγνώστες του ιστολογίου του, αλλά και οι ακροατές του ΑΣΤΡΑ όπου "έπαιξε" ένα απόσπασμα, χαιρέτισαν με ενθουσιασμό και δίκαιη ανακούφιση. Ανακούφιση επειδή τώρα όλοι μπορούν, με τεκμήρια να αποδείξουν τα ψεύδη και τις συκοφαντίες που μετέρχεται το στρατόπεδο των απορριπτικών, προκειμένου να τορπιλίσει κάθε προσπάθεια συνεννόησης με το σύνοικο στοιχείο.

ΕΚ ΠΕΡΙΤΡΟΠΗΣ ΠΡΟΕΔΡΙΑ

Το ένα από τα επίμαχα σημεία για τα οποία κατηγορείται ο  πρόεδρος Χριστόφιας είναι ότι αποδέχτηκε την εκ περιτροπής προεδρία, πράγμα που δεν είχε κάνει ο Τάσσος. Και αυτό, παρ' όλον που στη σύνοψη που ετοίμασε ο Τάσσος με τις θέσεις των κομμάτων του εθνικού συμβουλίου το 2005, και τις οποίες οι απεσταλμένοι του συζητούσαν επί τριήμερο στη Νέα Υόρκη με τον κ. Πρέντεκαστ, δεν περιλαμβανόταν αίτημα για επαναδιαπραγμάτευση ή άρνηση της εκ περιτροπής προεδρίας. Αυτά δηλώνει με πολλή σαφήνεια ο Τάσσος σε συνέντευξη του στο ΡΙΚ τον Δεκέμβρη του 2005. Στο φιλμάκι, η συνέντευξη του Τάσσου ακολουθεί "κατηγορηματικές" δηλώσεις τόσο του Νικόλα Παπαδόπουλου όσο και του Ανδρέα Αγγελίδη που προσπαθούν να μας παντρέψουν με άδρωπο! Χάρμα ειδέσθε!

Ο Νικόλας δε, χωρίς καθόλου ντροπή ψεύδεται συνειδητά αμφισβητώντας ακόμα και το γεγονός ότι οι απεσταλμένοι του Τάσσου όντως πήγαν στη Νέα Υόρκη και συζήτησαν το έγγραφο! "Δεν πήγαμε στα Η.Ε. τον Μάιο του 2005" επιμένει να λέει κατ' επανάληψη. Για να τον βάλει στη θέση του ο μπαμπάς του!

 ΤΟ ΑΝΑΝ ΕΙΝΑΙ ΣΤΟ ΤΡΑΠΕΖΙ

Στη σύνοψη που οι αντιπρόσωποι του Τάσσου συζήτησαν με τον Πρέντερκαστ στη Ν.Υ. περιέχονταν 9 (εννιά) σημεία. Κατά τον Τάσσο "το καθένα από αυτά τα εννιά σημεία περιέχει σχεδόν το σύνολο του σχεδίου Ανάν" Ουσιαστικά λοιπόν, οι αντιπρόσωποι του Τάσσου στη Ν.Υ. συζητούσαν στη βάση του "δαιμονοποιημένου" σχεδίου Ανάν.

Δ.Δ.Ο.

Σε άλλο σημείο του φιλμ, ο Τάσσος με περισσή σαφήνεια δηλώνει ότι η επιδιωκόμενη λύση είναι αυτή της Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας.

Θα συνεχίσω με την περίληψη και των υπόλοιπων τεσσάρων κομματιών του φιλμ. Είναι σήμερα απόλυτα αναγκαίο η αλήθεια να φτάσει όσο πιο μακρυά γίνεται. Να αποδείξουμε ακόμα μια φορά ότι το ψέμα έχει κοντά ποδάρια!

Ο αγώνας του Τάσσου Παπαδόπουλου δεν έχει ακόμη ευοδωθεί.

Ο πρώην υπουργός εξωτερικών επί διακυβέρνησης Τάσσου κ. Λιλλήκας, σε ομιλία του στην Αθήνα προς τιμήν του αποβιώσαντος πρώην προέδρου μας επανέλαβε γιατί κατά τη γνώμη του πρέπει να ετοιμαστούμε για ακόμα ένα περήφανο ΟΧΙ. Προεξοφλεί δε, ότι ο μόνος τρόπος ευόδωσης των συνομιλιών που συνεχίζονται, είναι με λύση εθνικά απαράδεκτη που θα καθιστά τη Κύπρο τουρκικό προτεκτοράτο.

Η ομιλία, που βρίθει αποσπασμάτων δαιμονοποίησης του διεθνούς παράγοντα και εκθειασμού με αλχημιστικές μεθόδους της πολιτικής του πολιτικού του μέντορα, στην ουσία δεν λέει τίποτε για το ποια εναλλακτική πορεία θα έπρεπε να ακολουθήσουμε. Συνεπής στη τακτική των εθνικιστικών και απορριπτικών κύκλων δεν διστάζει να χρησιμοποιήσει το ψέμα για να ωραιοποιήσει την αποτυχημένη πολιτική του Τάσσου η οποία είχε αποτελματώσει πλήρως το πρόβλημα, βοήθησε στη περαιτέρω εδραίωση των τετελεσμένων επί του εδάφους, απομόνωσε την Κύπρο στην Ευρώπη και την απομάκρυνε από παραδοσιακούς της συμμάχους.

ΨΕΜΑ Νο 1: Λέει ο κ. Λιλλήκας αναφερόμενος στο Μπούργκενστοκ: «Στις συνομιλίες, που αποδείχθηκαν παρωδία και πρόσχημα, προσήλθε με πολιτική καλή θέληση, λειτούργησε εποικοδομητικά και δημιουργικά καταθέτοντας σωρεία γραπτών συναινετικών προτάσεων που δυστυχώς αγνοήθηκαν παντελώς από τους εκπροσώπους των Ηνωμένων Εθνών.» Το γνωρίζουν και οι πέτρες ότι ο Τάσσος με ειλημμένη ήδη την απόφαση για απόρριψη του σχεδίου, πήγε στις συνομιλίες με σκοπό να αφήσει τα πράγματα να διολισθήσουν έτι περαιτέρω προς τις Τουρκικές θέσεις για να καταστεί ευκολότερη η καθοδήγηση του λαού στο ΟΧΙ.

ΨΕΜΑ Νο 2: Και συνεχίζει για την κατάληξη των συνομιλιών: «Έτσι και αφού ο Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ παραβίασε τη συμφωνία για το πλαίσιο άσκησης της επιδιαιτησίας αλλά και τις αρχές του Καταστατικού Χάρτη του Οργανισμού, φτάσαμε στο μη συμφωνηθέν τελικό Σχέδιο Ανάν και στο Δημοψήφισμα της 24ης Απριλίου του 2004.» Λες και δεν γνώριζε ο κ. Λιλλήκας ότι είναι ο ίδιος ο Τάσσος που αποδέχτηκε τόσο την επιδιαιτησία όσο και τα χρονοδιαγράμματα μερικές βδομάδες πριν στη Νέα Υόρκη.

ΨΕΜΑ Νο 3: Και συνεχίζει ο κ. Λιλλήκας: «Απογοητευμένος γιατί δεν κατέστη δυνατό να επιλυθεί το Κυπριακό, ο Τάσσος Παπαδόπουλος δεν τα έβαλε κάτω. Χαράζοντας μία νέα στρατηγική ανέλαβε πρωτοβουλίες για μία νέα πορεία που θα μπορούσε να οδηγήσει στον τερματισμό της κατοχής, μέσα από μία λύση για την οποία δεν τον ενδιέφερε το όνομα που θα φέρει αρκεί, όπως έλεγε, αυτή να έχει το «σωστό περιεχόμενο»». Εδώ και αν μας δουλεύει ψιλό γαζί ο κ. Λιλλήκας. Η διεθνής απομόνωση της Κυπριακής Δημοκρατίας στη περίοδο μέχρι και τη πτώση του Τάσσου από την εξουσία ήταν χωρίς προηγούμενο. Η πολιτική της άδειας καρέκλας στα Ευρωπαϊκά όργανα, η απαξίωση όποιου ξένου δεν συμφωνούσε με τη πολιτική του, εκτός από την απομόνωση δημιούργησαν και κλίμα εχθρικό προς την Κύπρο. Όσο για τις πρωτοβουλίες που ανέλαβε, για να είμαι ειλικρινής μου διαφεύγουν. Ο άνθρωπος άκουγε για πρωτοβουλίες και συμπεριφερόμενος σαν αλλεργικός, φρόντιζε να τις θάψει στη γένεση τους. Τόσος ήταν ο ζήλος του να λύσει το κυπριακό. Προσέξτε ότι αποφεύγει ακόμα και να αναφέρει την λέξη ομοσπονδία

ΨΕΜΑΤΑ Νο 4, 5, 6, 7.... σταματήστε όταν τελειώσουν τα ψέματα. Αρχίστε να μετράτε από το 4. «Τερματίζοντας τη μονοπωλιακή διαχείριση του Κυπριακού από τους Αγγλο-Αμερικανούς, κτίζοντας νέες συμμαχίες με τη Γαλλία και τη Ρωσία, πέτυχε τη Συμφωνία της 8ης Ιουλίου η οποία μας επέτρεπε να ενταφιάσουμε το Σχέδιο Ανάν και να ξεφύγουμε από τις διαχρονικά συσσωρευμένες μονομερείς υποχωρήσεις μας. Ως ρεαλιστής που ήταν συνειδητοποίησε ότι έπρεπε μέσα από μια νέα προσέγγιση να βελτιώσει το συσχετισμό δυνάμεων στη Διεθνή Κοινότητα αλλά και να δημιουργήσει κόστος για την Τουρκία και όποια άλλη χώρα ευθύνεται για την Κυπριακή τραγωδία. Έτσι ξεκίνησε η μελέτη για το καθεστώς των Βρετανικών Βάσεων στην Κύπρο και προέκυψαν οι πρώτες κυρώσεις κατά της Τουρκίας από την Ευρωπαϊκή Ένωση το Δεκέμβριο του 2006 όπως και το ραντεβού επαναξιολόγησης της ενταξιακής της πορείας το Δεκέμβριο του 2009». Από όπου και να το πιάσεις ξιμαρίζεις.

Ο τίτλος του κειμένου είναι παρμένος από τον επίλογο της ομιλίας του κ. Λιλλήκα. Δεν είχαμε καμιά ψευδαίσθηση ότι ο Τάσσος είχε ομοϊδεάτες που θα προσπαθήσουν να ολοκληρώσουν το πολιτικό του έργο με περισσή πολιτική αμετροέπεια. Και δεν έχουμε καμιά ψευδαίσθηση ότι αν ο Χριστόφιας τον καλωσόριζε πίσω στις αγκάλες του ΑΚΕΛ τον Αύγουστο πριν τις εκλογές τώρα θα εξαπέλυε μύδρους κατά των σημερινών συναγωνιστών του.

Για όσους θέλουν να εμπεδώσουν τις κατηγορίες του κ. Λιλλήκα ενάντια στους υποστηρικτές της συνέχισης των προσπαθειών για εξεύρεση λύσης και να αναβαπτιστούν από τις ελληνοπρεπείς κορώνες και συνθήματα ολόκληρη η ομιλία είναι εδώ.

Πρόεδρε, σιχτίρισέ τους και προχώρα μαζί με το λαό!

Ο τέως μάζεψε και οργανώνει τα τσιράκια του. Ο σύγχρονος εφιάλτης της Κύπρου, ο άνθρωπος που με νύχια και με δόντια προσπαθεί να μας σπρώξει στη διχοτόμηση, ξαναδείχνει τα δόντια του. Αξιοποιώντας τα πιο εθνικιστικά στελέχη του ΔΗΚΟ, απεργάζεται την αποχώρηση του ΔΗΚΟ από τη κυβέρνηση με ταυτόχρονη καταγγελία του προέδρου Χριστόφια ότι προχωρεί σε συνομιλίες χωρίς ουσιαστική πρόοδο στις ομάδες εργασίας και τις τεχνικές επιτροπές.

Πως αλλιώς από Εφιάλτη θα μπορούσα να χαρακτηρίσω τον πολιτικό ηγέτη που επιχειρεί τη μέγιστη διάσπαση του εσωτερικού μετώπου τη στιγμή που ο πρόεδρος θα δίνει τη μάχη για τη σωτηρία και την επανένωση της Κύπρου; Πως αλλιώς θα μπορούσα να χαρακτηρίσω τον αδιόρθωτο εθνικιστή, τουρκοφάγο πολιτικό που ακόμα και στη δύση της πολιτικής του καριέρας απεργάζεται ουτοπικά σχέδια που θα δώσουν στη Τουρκία το πρόσχημα να συνεχίσει ανενόχλητη και δικαιωμένη τη κατοχή και ίσως τη πλήρη τουρκοποίηση της νήσου;

Κατά τη άποψη μου, ο κ. Τάσσος Παπαδόπουλος είναι ο πιο επικίνδυνος εχθρός της πατρίδας μας σήμερα. Όλων των κατοίκων της, Ε/Κ και Τ/Κ. Και για να μην ακούγομαι υπερβολικός, θα συμβιβαζόμουν με τη θέση ότι είναι το ίδιο επικίνδυνος με τους εθνικιστές του Ντενκτάς, της ΤΜΤ και της Βολκάν.

Η συνεδρία του εκτελεστικού του ΔΗΚΟ αποτέλεσε την αφετηρία για την κατά μέτωπο επίθεση που ετοιμαζόταν από καιρό από τον Τάσσο, τον Αρχιεπίσκοπο, τον Λυσσαρίδη και τους λοιπούς του στρατοπέδου της οριστικής και μη ανατρέψιμης διχοτόμησης. Μετά την "ηττα" του Κάρογιαν και των μετριοπαθών του κόμματος στη χτεσινή συνεδρία, δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία ότι η επίθεση θα γίνεται όλο και πιο λυσσαλέα με σκοπό να αφαιρέσει το έδαφος κάτω από τα πόδια του προέδρου Χριστόφια και να τον στείλει αποδυναμωμένο στις απευθείας συνομιλίες. Ο στόχος είναι η αποτυχία της οποιασδήποτε προσπάθειας αφού ο τέως και τα τσογλάνια του γνωρίζουν πολύ καλά, ότι ούτε οι ίδιοι αλλά ούτε οι ιδεολογίες τους έχουν μέλλον σε μια ενωμένη, σύγχρονή και Ευρωπαϊκή Κύπρο. Μόνο συγκρατώντας την ιστορία σε στασιμότητα μπορούν να επεκτείνουν χρονικά το πολιτικό τους βίο.

Η δική μου άποψη μετά από την αναμενόμενη ανάκρουση πρύμνης από το επίσημο ΔΗΚΟ αλλά και τη διαφαινόμενη παρόμοια στάση των ψευδοσοσιαλιστών της ΕΔΕΚ, είναι ότι ο πρόεδρος Χριστόφιας πρέπει να τους ρίξει το γάντι. Να μην τους αφήσει να φύγουν χωρίς να τους αποκαλύψει και να τους εκθέσει στα μάτια του λαού. Και τότε να τους σιχτιρίσει. Πριν προλάβουν να φύγουν. Εεεε, ας το διάολο πια μαζί τους. Θα τους ανεχτεί να παίζουν την πέμπτη φάλαγγα; Μα είναι δυνατόν; Αυτός να δίνει τη μάχη και αυτή να του κρύβουν τα πολεμοφόδια;

Πρόεδρε, η συγκυρία ίσως είναι μοναδική και πιθανόν η τελευταία. Ίσως ήρθε η ώρα της ιστορικής υπέρβασης. Η ξεπερασμένη από τη ζωή και στραγγαλισμένη από τα γεγονότα της τελευταίας τετραετίας ούτω καλούμενη συμμαχία των δημοκρατικών προοδευτικών δυνάμεων πρέπει να σταλεί στο πυρ το εξώτερο. Κυρίως αλλά όχι μόνο, επειδή κάποιοι ούτε δημοκράτες είναι, ούτε προοδευτικοί αλλά ούτε σύμμαχοι σου είναι εκεί μέσα Πρόεδρε! Αντίθετα είναι ότι πιο μαύρο και βρώμικο έχει να επιδείξει η πατρίδα μας στην πολιτική αλλά και ορκισμένοι εχθροί σου!

Πρόεδρε είναι απλό θέμα ορθολογικής προσέγγισης. Προτιμάς να τους αφήσεις να σε αλώσουν από μέσα παίζοντας υποκριτικά το ρόλο του Ιούδα, ή να τους στήσεις απέναντι σου και αν είναι μάγκες να σε πολεμήσουν και να σε αποδυναμώσουν ενώ δίνεις τη μάχη, φανερά μπροστά στα μάτια του λαού; Σε ποια περίπτωση θα μπορέσουν να σου κάνουν περισσότερη ζημιά; Πιστεύω ότι ανεχόμενος τα τερτίπια τους, την υποκρισία τους και τον πεμπτοφαλαγγίτικο ρόλο τους θα χάσεις την αξιοπιστία σου και το έρεισμα που απολαμβάνεις ανάμεσα στο 80%+ του λαού σήμερα.

Ανάμεσα στους ανθρώπους που προσβλέπουν στη σταθερή προσπάθεια που ανέλαβες είναι πολλοί που βλέπουν με σκεπτικισμό την ανοχή που επιδεικνύεις απέναντι στα καραγκιοζλίκια των φοβικών, των κομπλεξικών αλλά και των συνειδητών υπέρμαχων της διχοτόμησης. Αν ο λαός σε έστειλε στη καρέκλα με 53%, στη συνέχεια σου έδωσε την εντολή να το λύσεις το .......μένο με πολύ ψηλότερο ποσοστό. Αυτό το μοναδικό ποσοστό εμπιστοσύνης το απολαμβάνεις με την προϋπόθεση να αντιταχθείς σθεναρά ενάντια στα σχέδια συνέχισης της κατοχής και της διχοτόμησης είτε αυτά προέρχονται από το βορρά είτε από το νότο.

Συγκράτησε τα λυκόσκυλα του κόμματος σου και κατεύθυνε τα ενάντια σε αυτούς που πραγματικά αποτελούν την απειλή στη προσπάθεια σου. Ο Λευτεράκης και ο Φούλης όταν σου κάνουν πόλεμο για το νερό και την οικονομία φαντάζουν αρνάκια μπροστά στις ύαινες που ετοιμάζονται εδώ και καιρό να βρουν ευκαιρία να σε κατασπαράξουν. Η πλειοψηφία των ΔΗΚΟικών αλλά και των ΕΔΕΚιτών σήμερα είναι στο πλευρό σου. Μην τους αφήσεις να σε αποδυναμώσουν. Άντε και ο λαός μαζί σου!

Τι διαφορετικό κάνεις από τους προηγούμενους Δημήτρη;

Το να δίνεις προτεραιότητα στο κυπριακό σαν το υπ' αριθμό ένα πρόβλημα που άπτεται της ίδιας της επιβίωσης μας, είναι ένα πράγμα, και να το χρησιμοποιείς σαν άλλοθι για να κρατάς την κοινωνία δέσμια πρακτικών του παρελθόντος αλλά και άλλοθι για την ανυπαρξία μακρόχρονης πολιτικής με όραμα σε όλους τους υπόλοιπους τομείς είναι άλλο.

Πόσα χρόνια ακούμε για εκπαιδευτική μεταρρύθμιση; Ποιοι την πολεμούν; Εκτός από το Ττόμη Ββου μήπως πρέπει να ψάξουμε και άλλους; Πιστεύω είναι πολλοί που θέλουν τα παιδιά μας έρμαια και θύματα της ημιμάθειας τους.

Πόσα χρόνια ακούμε για σχέδιο υγείας; Ποιοι μεγαλογιατροί, ποια κυκλώματα και ποια συμφέροντα θα θιγούν αν εφαρμοστεί; Αν απαντήσεις την ερώτηση, ξέρεις και ποιοι στέκουν τροχοπέδη.

Πόσα χρόνια ακούμε για αφαλατώσεις που θα λύσουν οριστικά το πρόβλημα της λειψυδρίας; Εδώ έχουμε ζήτημα ανυπαρξίας πολιτικής, ανικανότητας, απουσίας προγραμματισμού και οργάνωσης, που παρόλο ότι αποτελεί κανόνα πρώτη φορά έφτασε στο σημείο να ξεπεράσει τα σύνορα μας και να μας κατάντησει διεθνείς επαίτες.

Πόσα χρόνια ακούμε ότι θα λυθεί το πρόβλημα των μεταναστών που κρατούνται στις φυλακές χωρίς να έχουν εγκληματήσει; Πολλοί ψήφισαν Χριστόφια με την ελπίδα να είναι ο Νεοκλής υπουργός για να εφαρμόσει αυτά που δεν πρόλαβε με τον Τάσσο. Οι άνθρωποι ακόμα είναι μέσα.

Πόσοι πολιτικοί παρέλασαν με το λάβαρο της αξιοκρατίας και της ισοπολιτείας και ΚΑΝΕΝΑΣ δεν έκανε τίποτε προς τη σωστή κατεύθυνση. Αντίθετα οι ίδιοι οι βουλευτές, οι υπουργοί και οι κρατικοί αξιωματούχοι συντηρούν το νοσηρό φαινόμενο που κατάντησε ολόκληρο περήφανο λαό (στραβάρα μας!) να παρακαλά και να λαδώνει για μια θεσούλα κλητήρα για το παιδί του, για μια χαλάρωση 5-6 τ.μ. στην άδεια οικοδομής, για να πάρει προτεραιότητα στην εγχείρηση, για να κανονίσει το στρατιώτη του κοντά στο σπίτι του κλπ, κλπ.

Ποιος άγγιξε τους 4-5 κοντρακτόρους που μοιράζονται τα κοντράτα του δημοσίου εναλλάξ και με προσυμφωνημένες τιμές. Πόσοι και ποιοι τα μασάνε μέσα στις αρμόδιες υπηρεσίες;

Ποιος τόλμησε να θίξει τα κατεστημένα που τρώνε με δεκαοκτώ μασέλλες από την απάτη που ονομάζουμε στρατό;

Πότε οι βουλευτές μας θα ψηφίσουν νόμο που θα καταργεί τις βίζες "καλλιτέχνιδας" με τις οποίες το κράτος διευκολύνει τους μαστροπούς να τροφοδοτούν με φρέσκο "κρέας" τη βιομηχανία της πορνείας στην οποία έχουμε τη πρωτιά; Τα παίρνετε σε cash ή σε είδος κύριοι;

Πότε θα πάψει αυτό το κράτος να αποφεύγει την φροντίδα των πολιτών του με ειδικές ανάγκες και των αναξιοπαθούντων αφήνοντας την στην (λυτρωτική των τύψεων τους) αλτρουιστική διάθεση των Κυπρίων.

Πόσα χρόνια θα πρέπει να περιμένουμε για να πάψουν οι ποϊνάες, οι νταήδες, οι ανίκανοι και οι καλοπερασάκηδες να αποτελούν την πλειοψηφία αλλά και να επιβάλλουν το πνεύμα του αστυνομικού σώματος;

Σκέφτηκα να γράψω και κάτι για τη προστασία των τετράποδων και των φτερωτών που μοιράζονται το νησί μαζί μας (τόση γη, εδώ ξέμειναν τα έρμα), αλλά το αποφεύγω επειδή θα είμαι εκτός θέματος.

Πότε τέλος πάντων οι άρχοντες του τόπου θα πάψουν να δίνουν το κακό παράδειγμα της διαφθοράς, της αναξιοκρατίας, του εύκολου (παράνομου) πλουτισμού στον υπόλοιπο λαό; Πως περιμένουμε να εκλείψει η αμπαλατοσύνη σε μια χώρα που ο μετρημένος, ο λογικός και ο αξιοπρεπής δεν έχουν υπόθεση;

Αφήσαμε κανένα υπουργείο πίσω; Η ανικανότητα, η ανοργανωσιά, η διαφθορά, η αναξιοκρατία και όλα τα κακώς έχοντα διαπερνούν το κράτος μας απ' άκρου σ' άκρον.

Αν τα γράφω όλα αυτά δεν είναι για να προσθέσω ακόμα ένα ποστ με μουρμουρητά για τα κακώς έχοντα. Ούτε αναμένω ότι κάποτε θα απαλλαγούμε παντελώς από αυτά και τα άλλα που μας ταλαιπωρούν. Απλά οι ελπίδες ότι η κυβέρνηση της αριστεράς θα έδειχνε την απαιτούμενη ευαισθησία, εξανεμίζονται. Είδατε εσείς όραμα; Ακούσατε τίποτα που δεν το άκουσα εγώ; Οι καλές προθέσεις δυστυχώς δεν φτάνουν.

Τι διαφορετικό κάνεις από τους προηγούμενους Δημήτρη για να περιμένεις άλλο αποτέλεσμα; Ή μήπως βολεύεσαι με την σκέψη ότι αυτό το κάτι τις περισσότερο που θα κάνεις (και πιστεύω θα το κάνεις), είναι αρκετό για τον μη απαιτητικό Κυπραίο να διατηρήσει το κόμμα σου στην εξουσία; Μάλλον αυτό είναι.

Γιατί (μπορεί και να) είμαι ευγνώμων στον Τάσσο!

Πλησιάζουμε στις 100 μέρες από τότε που ο κυπριακός λαός απαλλάχτηκε από την αλάζονα διακυβέρνηση του Τάσσου. Μόνο 100 μέρες και οι αλλαγές που συνέβηκαν σε αυτό το διάστημα μοιάζουν κοσμογονικές. Μιλάω πάντα για το κυπριακό. Εκεί που φαίνεται ότι ο νέος πρόεδρος έχει ρίξει τις περισσότερες δυνάμεις του.

Το ξεγύμνωμα του Τάσσου και της πολιτικής του άρχισε από την πρώτη μέρα της διακυβέρνησης Χριστόφια. Ο Τάσσος και ο περίγυρος του πιάστηκαν απροετοίμαστοι. Οι καταλυτικές εξελίξεις γκρέμισαν με εκπληκτική ταχύτητα τους μύθους και την πλεκτάνη της μη λύσης, που έστηναν για πέντε χρόνια. Ακόμα και η προσπάθεια να κεφαλαιοποιήσουν τις δυσκολίες που εμφανίστηκαν στην πορεία των διαπραγματεύσεων έπεσε με κρότο στο κενό. Το άγχος και η αγωνία τους δεν τους αφήνει να σκεφτούν και να δράσουν μεθοδικά. Καθοδηγούμενοι από την ενδόμυχη επιθυμία τους να αποτύχουν οι συνομιλίες, πέφτουν σε σοβαρές πολιτικές γκάφες. Αλλιώς δεν δικαιολογείται η προσπάθεια τους να πλήξουν την στρατηγική Χριστόφια που μέχρι τώρα στο μέτωπο των συνομιλιών ήταν απλά άψογος.

Είδαν και απόειδαν να μας πείσουν ότι ο Χριστόφιας άρχισε το ξεπούλημα με αφορμή το ανακοινωθέν της 23ης Μαΐου. Όταν και αυτή η προσπάθεια έπεσε στο κενό, έλεγα σε φίλους ότι το ξεγύμνωμα της κλίκας της άρνησης πλησιάζει στην ολοκλήρωση. Ο λαός είναι φανερό ότι δεν το αγοράζει πια το παραμύθι τους. Μήπως η πατριδοκαπηλία δεν πουλάει πια; Μήπως η επίκληση των ηρώων, των ιερών, των οσίων, και κάθε ηρωικής στιγμής του έθνους των Ελλήνων δεν δημιουργεί πια μπλοκάρισμα στο μυαλό του μέσου Κύπριου. Έχω δίκιο να σκέφτομαι ότι οι Κύπριοι πλέον, μάλλον θεωρούν προσβλητική την εκμετάλλευση για μικροπολιτικούς σκοπούς ανθρώπων και καταστάσεων που σημάδεψαν την ιστορία τους;

Τελικά πιστεύω πως η πενταετία Παπαδόπουλου πρόσφερε και μια θετική υπηρεσία στο τόπο. Οι υπερβολές του εθνικιστικού και παπαδίστικου κατεστημένου προκειμένου να μην βρεθεί τρόπος συνεννόησης με τους συνοίκους, έστρεψε μεγάλες μάζες λαού που το 2004 φαίνονταν να ελέγχονται πλήρως από τον Τάσσο, οριστικά εναντίον του. Η παντελής απουσία πρότασης αλλά και οράματος για το μέλλον μιας πατρίδας που θα έπαυε να είναι διχοτομημένη, έπεισαν πάρα πολύ κόσμο ότι ο Τάσος απλά ροκάνιζε το χρόνο μέχρι την παγίωση της διχοτόμησης. Πόσο μπορεί να αγνοεί ένας ηγέτης τις διαθέσεις του λαού του; Πόσο ατζαμής πρέπει να είναι ένας ηγέτης που από τη λαϊκή αποδοχή της τάξης του 75%-80% δεν καταφέρνει να κρατήσει ούτε το μαγικό 33% που θα τον περνούσε στο 2ο γύρο που σίγουρα θα του έδινε τη προεδρία για 2η πενταετία.

Σκέφτηκα να βάλω για τίτλο "Ο Χριστόφιας μπορεί καλύτερα" αλλά μετά είπα ότι είναι άδικο για εκατοντάδες ίσως και χιλιάδες άλλους Κύπριους. Γιατί από τον Τάσσο ο κάθε ένας με στοιχειώδεις πολιτικές ικανότητες θα μπορούσε καλύτερα. Το κυπριακό πήγε κατά διαόλου, η Κύπρος μόνο Ευρωπαϊκή χώρα δεν θυμίζει, η Κύπρος έγινε το μαύρο πρόβατο ανάμεσα στους Ευρωπαίους συνεταίρους της αλλά τουλάχιστον απαλλάχτηκε ΟΡΙΣΤΙΚΑ από τους παλαιοκομματικούς πολιτικούς που τη οδηγούσαν με την όπισθεν σε σίγουρη καταστροφή. Ο εκσυγχρονισμός της πολιτικής ζωής του τόπου δεν είναι πια όνειρο απατηλό. Βγήκε ο τόπος από τη πολιτική φεουδαρχία. Μπήκε επιτέλους ο τόπος σε ένα πιο σύγχρονο πολιτικό περιβάλλον. Τα κόμματα του κέντρου που σαν τσιβίτζια (τσιμπούρια) λαθροβιούσαν και νόθευαν όντας μειοψηφία την πολιτική ζωή του τόπου, και εν πολλοίς καθόριζαν την πολιτική των Ε/Κ και κατ' επέκταση τις εξελίξεις, αναμένεται να συρρικνωθούν τόσο στα ποσοστά όσο και στη δυνατότητα παρέμβασης.

Μόνο ο Τάσσος θα μπορούσε με τόση επιτυχία να γκρεμίσει όσα για πέντε δεκαετίες με κόπο έχτισε μαζί με το υπόλοιπο πολιτικό, οικονομικό και παπαδίστικο κατεστημένο. Η συνειδητοποίηση εκ μέρους τους ότι δεν έχουν ΚΑΜΙΑ ελπίδα επανόδου αν δεν έχει γίνει ήδη θα γίνει πολύ σύντομα. Η θλιβερή μοναξιά του Νικόλα Παπαδόπουλου στις δηλώσεις με τις οποίες προσπάθησε να μειώσει την αξία του μνημονίου Κύπρου - Μ. Βρετανίας δείχνει του λόγου το αληθές. Ακόμα και το ΔΗΚΟ ούτε καν προσπάθησε να ευθυγραμμιστεί με τις επιταγές του Τάσσου. Πάει τελείωσε! Φαίνεται ότι η παρέα της οπισθοδρόμησης χάνει και το τελευταίο της εφαλτήριο. Τόσο ΣΚΑΤΑ τα έκανε ο άνθρωπος. Είναι και ο μοναδικός λόγος για τον οποίο μπορεί να του είμαι ευγνώμων.

Τάσσος και οικιστική πολιτική

Και ο τραγέλαφος συνεχίζεται... Σήμερα που ο Τάσσος παρουσίασε το πρόγραμμα του για μια ισοζυγισμένη (τάχα μου) οικιστική πολιτική, σύμφωνα με τον έγκυρο δείκτη τιμών ακίνητης περιουσίας στη Κύπρο του BuySell, οι τιμές το 2007 αυξήθηκαν κατά 19,2%. Με λίγα λόγια ένα ακίνητο που στοίχιζε 100,000 την 1/1/2007, τιμώταν με 119,200 στις 31/12/2007. Εσένα πόσο αυξήθηκε το εισόδημα σου το 2007 αγαπητέ αναγνώστη;

Βεβαίως δεν είπε λέξη για την εκτόξευση των τιμών των ακινήτων στη διάρκεια της πενταετίας του. Τι να πει που αν οι γονείς δεν τσοντάρουν, η απόκτηση στέγης είναι σχεδόν άπιαστο όνειρο για τα νεαρά ζευγάρια. Πόσο άνετα νιώθεις νεαρέ αναγνώστη να πληρώνουν οι γονείς σου το χρέος του σπιτιού σου (λες και δεν πληρωσαν αρκετά για σένα;)

Αντί αυτού βέβαια ανακάλυψε τη νεα απατεωνιά για να παραμυθιάσει τους πρόσφυγες. Χωρίς καμιά επιστημονική προεργασία για μια τόσο σοβαρή πρόταση, έριξε στο τραπέζι τη "βαρέλλα" (λόγω του θορύβου που προκάλεσε) της μεταφοράς συντελεστή από τα κατεχόμενα στις ελεύθερες περιοχές. Δεν ντρέπεσαι αγαπητέ αναγνώστη να επανανεκλέξεις ένα αποδειγμένα ψεύτη και λαοπλάνο για προεδρο σου;

Δεν βρέθηκε κανένας να τον ρωτήσει: Τι διαφορετικό θα κάνετε στη νέα πενταετία έτσι που το διαμέρισμα ενός υπνοδωματίου στη Λεμεσό να μειωθεί από τις 120,000 που είναι σήμερα; Θα προστατεύσετε τον μισθοσυντήρητο με τον ίδιο τρόπο κύριε πρόεδρε όπως το κάνατε μέχρι τώρα; Δεν πάτε καλύτερα σπίτι σας κύριε πρόεδρε;

Και επειδή αγαπητοί αναγνώστες δεν θα πάει μόνος του, ας τον στείλουμε εμείς.

Τα ποσά είναι σε λίρες Κύπρου

Οι ρεζίληδες παρελαύνουν.

Αφορμές να θέλεις. Με αυτή τη κυβέρνηση δεν χρειάζεται να σπαζοκεφαλιάσεις και πολύ για να ανακαλύψεις επιχειρήματα να την κατηγορήσεις. Σου τα δίνει απλόχερα η ίδια με τις πράξεις και ενίοτε τα ρεζιλίκια της. Το τελευταίο οφείλω να ομολογήσω μου άλλαξε την άποψη ότι οι άνθρωποι του Τάσσου δεν είναι ευρηματικοί. Ρε, τι σκέφτηκαν οι αθεόφοβοι; Να καλέσουν λέει στρατιωτικά αγήματα από τους 26 εταίρους μας της Ε.Ε. για να συμμετάσχουν στη στρατιωτική παρέλαση της 1ης Οκτωβρίου. Λες και θα καλούσαν την παρέα τους σε πάρτυ γενεθλίων, ή beach party.

Φανταστείτε τώρα αυτό τον ατσίδα επιτελή που το σκέφτηκε πρώτος. Είμαι σίγουρος ότι ανατρίχιασε από την ιδέα και έτρεξε να το πει απευθείας στο Τάσσο μη του κλέψει κανένας τη δόξα.

- Μάστρε, μάστρε έχω μιαν ιδέα να πελλάνεις
- Τι αθθυμήθηκες πάλε ρε;
- Να κάμουμεν ότι έκαμε τζιαι ο Σαρκοζί ρε μάστρε, να καλέσουμε τους Ευρωπαίους να μας στείλουν στρατό.
- Μα για να δκιώξουμε τους Τούρκους ρε;
- Οϊ μάστρε, για να παρελάσουν μαζί μας την 1η του Οκτώβρη.
- Τζαι γιατί ρε;
- Για να μεν λαλούν μάστρε ότι οι Ευρωπαίοι εν δυσαρεστημένοι μαζί σου ιμίσh
- Ρε, μα εν νάρκουντε οξά εν να γινούμε ρεζίλι;
- Γιατί ο Σαρκοζί εσιει περίτου χαττήρι πουλλόου σου ρε μάστρε; Μεν ιξιάννεις πως είμαστεν ισότιμοι. Τζιαι μόνο που αντρωπήν εν νάρτουν.
- Αϊσμε να το σκεφτώ λλίο ρε...
- Τίποτε άλλο μεν ισκεφτείς μάστρε. Μόνο σκέφτου ιντα πάτσος εννάν τούτος για τον Γριστόφκιαν τζιαι τον Κασούλα. Εν θα θωρούν το καπνό σου μάστρε!
- Θκιάολε εν καλά που λαλείς ρε. Σάστες προσκλήσεις τζιαι φέρε να τες υπογράψω!!!

Τώρα ο φανταστικός διάλογος πιο πάνω κατά πόσο έχει καμιά σχέση με τα πραγματικά γεγονότα επαφίεται στη κρίση του καθενός. Όμως σημασία έχει ότι οι προσκλήσεις πήγαν. Χωρίς να βγάλουν τσιμουδιά, περιμένοντας τις θετικές απαντήσεις των Ευρωπαίων, έτσι που να κάνουν έκπληξη στο λαό για τη μεγάλη τιμή που θα του έκαναν οι εταίροι του. Ή μήπως μας το απόκρυψαν επειδή φοβόντουσαν αρνητική στάση των εταίρων; Ακόμα ένα ερώτημα για σένα να απαντήσεις.

Φαίνεται όμως ότι παρόλο που τα ταχυδρομεία δεν απεργούσαν, απαντήσεις γιοκ.

- Ρε απαντήσαν αν θα στείλουν στρατό τούτοι;
- Οϊ μάστρε, γραπτώς εν έχουμεν τίποτε.
- Τι πάει να πει γραπτώς ρε;
- Έτο μάστρε επιάσαν 5-6 τηλέφωνο τζιαι είπαν ότι έτσι πράμα εν μπορεί να γινεί.
- Τζιαι γιατί;
- Ετο λαλούν κάτι ακαταλαβίστικα περί αντιπαράθεσης με την Τουρκία, περί ίσων αποστάσεων, μα νομίζεις εν τζιαι κατάλαβα τους τζιαι πολλά...
- Ώστε έτσι εε. Eν θα με χρειαστείτε ρε πισπιλλούθκια, που εν να πάτε; Τζιαι τότε είμαι καλός για λλοου σας.
- Ε ναι μάστρε, μα τωρά ιντα πον να κάμουμε;
- Τίποτε, κρύψετε να περάσουμε.

Έτσι η ζωή κυλούσε στη νήσο των αγίων χωρίς οι ανυποψίαστοι ιθαγενείς να γνωρίζουν τι ευκαιρία χάθηκε για τη τόνωση της εθνικής τους περηφάνιας. Μέχρι που κάποιος της παρέας ή κάποιος άλλος εσπούρτισεν τα όλα στο Πολίτη. Μεταξύ μας μπορεί να τζιαι κανένας που τες πρεσβείες που εν φιλούθκια του. Περιρρέουσα... ξέρετε εσείς. Τζιαι έμαθε τζιαι ο κόσμος που ως τότε, τζιαι ως συνήθως, ετζιοιμάτουν.

- Μάστρε, μάστρε ίντα πον να κάμουμε τωρά που μας τα φκάλαν στη φόρα, εν να αρωτούν να μάθουν, τι να τους πούμεν;
- Λάμνε μαυροϊρευκε, το πάτσον του Γριστόφκια τζιαι του Κασούλα εφααμεν τον εμείς ρε μαννέ.
- Ε καλά ρε μάστρε, εν εγίνηκεν τζαί τίποτε σπουδαίο. Οξά εν η πρώτη μας αμμοτοπόνηση τελευταία.....
- Εσιεις δίκαιο ρε, ευτυχώς που ο κόσμος εν μαννός. Πιάστον Βασίλη να τους πει ότι εν είχαμε μέρες να προετοιμαστούμε τζαί ότι καμπόσοι είπαν μας οκέϋ, αλλά είπαμε τους εμείς να μεν έρτουν...
- Καλά μάστρε.
- Τζιαι άκου, πιάσε τζιαι τα κανάλια μας τζιαι τες εφημερίδες μας τζιαι πέτους να το κάμουν γαργάρα. Τι έννα καταφέρει ένας Πολίτης μόνος του.
- Μάστρε να τους πω ότι εν νάρτουν του χρόνου;
- Επέλλανες τέλια ρε, φύε να μεν σου μείνει εσέναν ο πάτσος.....

Μη κακόν πιον!

ΥΓ: Διαβάστε τη σχετική είδηση στο φιλελεύθερο και θα καταλάβετε τι θα πει γαργάρα!

Γιατί το ΑΚΕΛ παράτησε τον Τάσσο σύξυλο;

Twisted trees by Rustee Russ

Οι αλλαγές στο πολιτικό σκηνικό είναι ραγδαίες. Το ΑΚΕΛ επιτέλους, για τον ένα ή για τον άλλο λόγο αποφάσισε να απαλλαγεί από τον ασφυκτικό εναγκαλισμό του με τον Παπαδόπουλο. Από το επίσημο ΑΚΕΛ έχουν ακουστεί διάφοροι λόγοι για την ιστορική απόφαση να προχωρήσει για πρώτη φορά σε αυτόνομη διεκδίκηση της προεδρίας. Μίλησαν χλιαρά περί διαφωνιών με τον πρόεδρο στο κυπριακό και την οικονομική κυρίως πολιτική ως επίσης και τον κακοφανισμό τους μετά που το ΔΗΚΟ και η ΕΔΕΚ προσπάθησαν να τους φέρουν προ τετελεσμένων με την πρόωρη στήριξη του Τάσσου πριν διαβουλευτούν καν. Τι να πουν οι άνθρωποι, όταν για 5 χρόνια έβαλαν την πλάτη τους για να πατήσει και να καλοκάτσει ο Τάσσος στη δική μας πλάτη.

Αντιλαμβάνομαι την δυσκολία τους να βγουν και να πουν ξεκάθαρα την αλήθεια. Περιμένουν να ανάψει για καλά ο καυγάς έτσι που όταν νοιώσουν ότι το κλίμα τους ευνοεί θα ξεστομίσουν όσα τώρα επιμελώς κρύβουν. Και τα κρύβουν επειδή ήδη η ερώτηση, γιατί δεν μας τα λέγατε τόσο καιρό, ακούγεται από φίλους και εχθρούς. Μέσα στην αναμπουμπούλα και τον φανατισμό που θα επικρατήσει πιστεύω ότι θα βγουν πολλά στη φόρα. Τον πραγματικό λόγο όμως δεν θα τον παραδεχτούν ποτέ δημόσια. Και είναι πολύ απλός: Ο φόος φέρνει κόλαση, λέει μια παροιμία. Αν τα πράγματα δεν οδηγούνταν με μαθηματική ακρίβεια στην αποδυνάμωση του ΑΚΕΛ, λόγω κυρίως της δράσης της ομάδας του προεδρικού μέσα στο κόμμα, αλλά και της πλήρους αποστασιοποίησης μεγάλης μερίδας στελεχών σε σημείο που το κόμμα να παραλύει οργανωτικά, πιστεύω ότι δεν θα υπήρχε αλλαγή πλεύσης.

Ο Χριστόφιας είχε δύο επιλογές: α) Να προχωρήσει με τον Τάσσο και να αφήσει το ΑΚΕΛ ανοχύρωτο στις ορέξεις του, και έτσι να διώξει οριστικά από το κόμμα μια μερίδα στελεχών που δεν θα άντεχαν την κατρακύλα και από τα οποία είχε προειδοποιηθεί έγκαιρα, και β) Να αποτάξει τον Τάσσο και να συσπειρώσει το κόμμα φέρνοντας κοντά το ποιο ζωντανό κομμάτι του, που κινδύνευε να χάσει οριστικά και παράλληλα να εξουδετερώσει και τη φράξια του προεδρικού στο κόμμα.

Γνωρίζοντας τον κομματικό πατριωτισμό του ανθρώπου ενδόμυχα πίστευα από αρκετά νωρίς ότι θα επέλεγε το δεύτερο. Δεν θα μπορούσε να αντέξει τη ρετσινιά του να γίνει ο άνθρωπος που συνέτεινε όσο κανείς στην αποδυνάμωση και τελικά την περιθωριοποίηση του ΑΚΕΛ ακόμα και αν αντάλλαγμα θα ήταν η σίγουρη παραμονή του στο δεύτερο αξίωμα του κράτους για πολλά χρόνια ακόμα.

Η παρέμβαση πολλών στελεχών του ΑΚΕΛ αλλά και πολλών ανέντακτων αριστερών προς την κατεύθυνση της διόρθωσης της πορείας του κόμματος ήταν καταλυτική. Τα πράγματα οδηγούνταν στη προβολή εναλλακτικής επιλογής για τους αριστερούς σε περίπτωση που το ΑΚΕΛ θα υποστήριζε Παπαδόπουλο. Αυτό θα σήμαινε ουσιαστικά διάσπαση στο ΑΚΕΛ. Και ο Χριστόφιας ουσιαστικά έμεινε με την μία και μοναδική επιλογή που θα του εξασφάλιζε όχι μόνο την ύπαρξη αλλά και την συσπείρωση του κόμματος του. Για εκείνους που έχουν αμφιβολίες για την αποτελεσματικότητα της παρέμβασης της λαϊκής βάσης νομίζω ότι είναι ένα καλό μάθημα. Όχι μόνο η νύχτα έγινε μέρα στο ΑΚΕΛ, αλλά οι δυνάμεις της λύσεις και της επανένωσης μέσα στο κόμμα απόκτησαν το πάνω χέρι, παροπλίζοντας ουσιαστικά τους εγκάθετους του προέδρου, οι οποίοι είτε λούφαξαν και μερικοί θα το παίξουν βασιλικότεροι του βασιλέως στην υποστήριξη Χριστόφια, είτε τραβήχτηκαν πίσω για να αποφύγουν τον μπάτσο.

Λοιπόν, αυτή είναι η αλήθεια φίλοι και παρόλη την πικρή γεύση που μου αφήνει το πεντάχρονο παραστράτημα και η περιπλάνηση του κόμματος της αριστεράς στους δρόμους του εθνικισμού και του απορριπτισμού δεν κρύβω ότι βλέπω ότι υπάρχει ξανά μια ελπίδα, έστω μικρή να αντιστραφεί η καταστροφική πορεία που έχει πάρει το κυπριακό πρόβλημα. Γιατί όπως έλεγα πριν κάποιους μήνες με τον Τάσσο για ακόμα πέντε χρόνια τα ΠΑΝΤΑ θα έχουν τελειώσει.

Υπάρχουν πολλές προεκλογικές παράμετροι που θα αποπειραθώ να αναπτύξω. Ελπίζω με τις δικές σας παρεμβάσεις να ανεβάσουμε το πολιτικό θερμόμετρο στη κυπριακή μπλογκοσφαιρα όμορφα και πολιτισμένα.