5 Φεβρουαρίου 2009

Προσκύνημα


Update: Μια εναλλακτική λύση που βρήκα, σε περίπτωση που δεν λειτουργεί το βίντεο, βρίσκεται εδώ. Πρόκειται για μια καλούτσικη προσπάθεια δυο νεαρών. Στο δευτερο μισό ακούγεται ο θίασος με τη Καρέζη και το Καζάκο.

Για να θυμόμαστε τα άσματα που μας ενηλικίωσαν

Πάμε κι εμείς στην αυλή του φθινοπώρου
πίσω απ' τα πετρωμένα στάχυα του καλοκαιριού
πάμε κι εμείς στα παιδιά που κοιμήθηκαν
κάτω απ' τα ματωμένα νύχια του περιστεριού
πάμε να δεις στην αυλή που μεγάλωσαν

Δυο παιδιά ερωτευμένα
δυο παιδιά του χαμού

Ορέστη απ' το Βόλο
Μαρία απ' τη Σπάρτη
γυρεύω το γιο μου
Μαρία απ' τη Σπάρτη
Ορέστη απ' το Βόλο
την κόρη μου θέλω

Στίχοι: Ιάκωβος Καμπανέλλης
Μουσική: Σταύρος Ξαρχάκος - Από "Το μεγάλο μας τσίρκο"
Πρώτη εκτέλεση: Νίκος Δημητράτος, Τζένη Καρέζη & Θίασος

8 σχόλια:

bestman είπε...

Το μεγάλο μας τσίρκο είναι η σημαντικότερη παράσταση στα χρονικά του Ελληνικού θεάτρου. Κρίμα που δεν μπορούμε να το έχουμε ολόκληρο σε εικόνα (παρά μόνο κάποια ηχητικά ντοκουμέντα από τον ομώνυμο "δίσκο").

MARINOS είπε...

Γιατί νομίζω ότι σε μια 10ετία στην αντίστοιχη σελίδα θα παίζουν οι "τσούλλες" της Βίσση;;;

Lexi_penitas είπε...

Το καλοκαίρι του 1973, κι ενώ η αμερικανοκίνητη χούντα των συνταγματαρχών ήταν και έδειχνε ακόμα πανίσχυρη , η Τζένη Καρέζη και ο Κώστας Καζάκος ανεβάζουν στο θέατρο “Αθήναιον” το έργο του Ιάκωβου Καμπανέλη “το μεγάλο μας τσίρκο”. Στο έργο αυτό, μέσα από σατιρικά και δραματικά νούμερα και τραγούδια γινόταν μια αναδρομή στην ιστορία της Ελλάδας από την Τουρκοκρατία, τον Όθωνα και τους υπόλοιπους κυβερνήτες της ανεξάρτητης Ελλάδας ως την Μικρασιατική καταστροφή, τον πόλεμο του ’40 και το –τότε– σήμερα…

Η μουσική του έργου ήταν του Σταύρου Ξαρχάκου και τα τραγούδια της παράστασης απέδιδαν ο Νίκος Ξυλούρης και τα μέλη του θιάσου. Τα σκηνικά της παράστασης ήταν του Ευγένιου Σπαθάρη και στο θίασο πρωταγωνιστικούς ρόλους είχαν ο Διονύσης Παπαγιαννόπουλος, ο Στέλιος Κωνσταντόπουλος, ο Νίκος Κούρος, ο Τίμος Περλέγκας και ο Χρήστος Καλαβρούζος.

Το “μεγάλο μας τσίρκο” είχε μεγάλη απήχηση στο αθηναϊκό κοινό, και λόγω της μεγάλης προσέλευσης των θεατών οι παραστάσεις στο “Αθήναιον” χαρακτηρίστηκαν εκ των υστέρων ως οι ” μαζικότερες – μέχρι το Πολυτεχνείο – πολιτικές συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας”. Σύντομα οι λογοκριτές της χούντας κατάλαβαν ότι το έργο δεν ήταν μια απλή κωμωδία αλλά περνούσε στον κόσμο αντιδικτατορικά μηνύματα και-αποφασίζωμεν και διατάσσωμεν- σταμάτησαν τις παραστάσεις. Οι πρωταγωνιστές του έργου συνελήφθησαν και η Τζένη Καρέζη κλείστηκε στη φυλακή για τρεις μήνες.. Το έργο ανεβαίνει ξανά από τον ίδιο θίασο μετά την πτώση της χούντας σε Αθήνα και επαρχία και γνωρίζει και πάλι τεράστια επιτυχία. (Από το "Βόλτες στη Blogοσλοβακία")

Ολόκληρο το Μεγάλο μας Τσίρκο είναι γεμάτο διδάγματα και λογοτεχνικά κοσμήματα. Διαβάστε επίσης και ακούστε από το δίσκο, γιατί η μουσική του Σταύρου Ξαρχάκου είναι πλούσια, άκρως ταιριαστή και ακουστικά υπέροχη, το Τραγούδι της Γκιλοτίνας, το "Φίλοι κι Αδέλφια" και τον Ξεριζωμό. Ακούστε την πρόζα του Κολοκοτρώνη από τα χείλη του αείμνηστου Διονύση Παπαγιαννόπουλου. Απολαύστε το λυρισμό του Νίκου Ξυλούρη. Τέτοια θεατρικά έργα δεν ξαναγίνονται πλέον.(www.stixoi.info)

Eva Neocleous είπε...

Η σπαρακτική κραυγή της Καρέζη διαπερνά τις μνήμες και λαβώνει.
Δυστυχώς, αυτό το συγκλονιστικό τραγούδι οι μαθητές μας σήμερα το ακούνε( κι αν...) μόνο στην εκδήλωση για την επέτειο του Πολυτεχνείου.

Psychia είπε...

Ε... εγώ ενηλικιώθηκα με το "Γεια" της Βανδή.
Γι'αυτό συγχωρέστε με που έριξα το επίπεδο του ποστ από το ρετιρέ στο υπόγειο.

"Βρε πως αλλάζουν οι καιροί
εγώ εδώ κι εσύ εκεί..."

:)

Phivos Nicolaides είπε...

Αχ, τι μας θύμησες! Ήταν ανάγκη να μα χαλάς την ηρεμία μας και τη βόλεψη μας;;;

Lexi_penitas είπε...

Μαρίνο, ευτυχώς το πολιτιστικό επίπεδο των μπλόγκερς είναι ψηλό όπως επίσης και η κουλτούρα που αναπτύσσεται τόσο στα ελληνικά αλλά και τα κυπριακά μπλογκς που δεν νομίζω να επικρατήσει η όποια "τσούλα" της όποιας Βισσυ.

Ψυχία μη μολύνεις το χώρο. Έρχεσαι και από αποστειρωμένους νοσοκομειακούς θαλάμους τρομάρα σου :)

Κουμπάρε, Έυα και Φοίβο, μη λαμβάνετε το σχόλιο της Ψυχίας στα σοβαρά. Κάτι μας κρύβει ;) Αυτή η μουσική και ότι αντιπροσωπεύει, εμπνέει πολλούς νέους 30-40 χρόνια μετά που γράφτηκε και θα είναι εκεί για να μπολιάσει και τους μεταγενέστερους.

gsatelite είπε...

Να'σαι καλα...δεν θυμαμαι ποτέ,αυτό το κομμάτι να το ακούω και να μην κρατάω τον λυγμό μου...ισως γιατι είναι το μοναδικό κομμάτι που ο πόνος είναι τόσο λυρικός που κανείς δεν αντέχει..
Τα σέβη μου

Related Posts with Thumbnails

Έλα στην παρέα μας

Αλήτη ! Απόψε είν' η βραδιά τόσο καλή, τόσο καλή ! Μπορείς να πας να κοιμηθείς σ' ένα παγκάκι, αλήτη ! Πλάτυνε η σκέψη τη ζωή τόσο πολύ, τόσο πολύ, πόκανε ο άνθρωπος τη γη κι όλο το σύμπαν σπίτι.

Τεύκρος Ανθίας - Τα σφυρίγματα του αλήτη