Από ποιους χρειάζεται προστασία η Δημοκρατία

Το παρόν κείμενο αποτελεί και την ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ενασχόληση μου με το θέμα της διαγραφής των τεσσάρων μπλογκς από το "Κυπριακά μπλογκς". 

Αποφάσισα να γράψω λίγα λόγια παρόλο που ειλικρινά δεν ήθελα να δώσω συνέχεια στο θέμα. Για μένα είναι κλειστό. Οι λόγοι που παρέθεσα για μένα ήταν αρκετοί, αλλά με την έκταση που πήρε το θέμα θέλω να πω δυο τρία πράγματα ακόμα.

Βεβαίως δεν είναι υποχρεωτικό να έχουμε όλοι την ίδια αντίληψη για την δημοκρατία ούτε και πως την προστατεύουμε. Όπως έγραψα και στο μπλογκ του Σπανούδη, ίσως φταίνε τα τρομακτικά και τραγικά βιώματα εκείνου του καλοκαιριού και της περιόδου που προηγήθηκε. Τότε που δεν προστατέψαμε επαρκώς τη δημοκρατία μας (όση είχαμε) και τη χάσαμε.

Βλέπω την άνοδο του φασισμού στην χώρα μου να μασκαρεύεται με πατριωτικό ή αντικατοχικό μανδύα (όπως όλοι οι φασισμοί του κόσμου) και ανησυχώ. Η ιδέα ότι χρησιμοποιούν τον χώρο που έστησα με τόσην αγάπη με κάνει να νοιώθω συνένοχος στην ανοχή αυτής της ανόδου.

Βλέπω αυτόν τον φασισμό να παίρνει ακόμα και μορφήν ψηφιακής βίας που εξασκείται πάνω σε ανθρώπους μπλόγκερς που εκτιμώ. (Μιχάλης, Άνευ, Στροβολιώτης, Ασλάν κλπ)

Βλέπω την επιθετικότητα και την πανουργία να καταστρατηγεί κάθε άγραφη αρχή πολιτισμένης και δημοκρατικής επικοινωνίας και να βιάζει κατάφωρα κάθε μορφή ελεύθερης έκφρασης ακόμα και την ίδια την ανοχή που επαγγέλλονται και ζητούν από μένα  (διαγραφή διαφωνούντων σχολίων, συστηματική και οργανωμένη προσπάθεια διασυρμού και δολοφονίας χαρακτήρων μπλογκερς και άλλων, αποβολή όσων έχουν σημαδέψει από τα μπλόγκς τους τη στιγμή που τους επιτίθενται ανελέητα) και επαναστατώ.

Νοιώθω την καλλιέργεια του μίσους για τον άλλον να γίνεται πολιτικός λόγος, (συνήθης μορφή έκφρασης του φασισμού), και δεν θέλω να παρακολουθώ άπρακτος το μπλογκ μου να γίνεται φορέας προώθησης αυτού του λόγου.

Δεν θέλω η δημοκρατική ανοχή να μετατρέψει αφελώς το μπλογκ μου σε σκαλί για να πατήσει ο φασισμός πάνω για να προωθήσει οργανωμένα τους στόχους του. Αρνούμαι να γίνω μέσο τους. Στο όνομα μια γιαλαντζί πολιτικής ορθότητας δεν θα γίνω συνένοχος στο υπό εκκόλαψη αυγό του φιδιού.

Δεν περιμένω να αλλάξει κανένας άποψη. Απλώς θέλω να κατανοήσετε και τη δική μου θέση. Οι τύψεις που είχα πριν τους διαγράψω με εγκατέλειψαν ως διά μαγείας. 

Και να είστε σίγουροι ότι η δημοκρατία στη Κύπρο δεν κινδυνεύει από τον Λεξιπένητα. Κινδυνεύει από αυτούς που ο Πήττας με το ιστορικό πια άρθρο του, αποκαλούσε βλαμμένους και ζητούσε να αφοπλιστούν. Κινδυνεύει από πολιτικές κλίκες όπως αυτή που βρίσκεται πίσω από το Christofias watch που από καιρό έχει ξεπεράσει την ιστοσελίδα του APOELLAS σε χυδαιότητα και υβρεολόγιο!

ΥΓ1: Το "Κυπριακά μπλογκς" ανήκει στο Γιάννη Ιωαννίδη άλλως Λεξιπένητα, ο οποίος προσπαθεί να το διαχειριστεί όπως ο ίδιος καταλαβαίνει καλύτερα. Τυχόν εισηγήσεις είναι ευπρόσδεκτες αλλά χωρίς εγγύηση εφαρμογής τους.

ΥΓ2: Με ένα "almost" και ένα "σχεδόν" το "Κυπριακά μπλογκς" έχει μετατραπεί σε συναθροιστή σχεδόν όλων των κυπριακών μπλογκς. Έτσι για να αποκλειστεί ακόμα ένα πρόσχημα!

ΥΓ3: Αν έχεις σκοπό να βρίσεις στα σχόλια, η βρισιά σου θα αντέξει μέχρι να την δω.

Τελείωσα με το θέμα. Ευχαριστώ για την κατανόηση όσων με κατανόησαν. 

Όσοι επιμένουν να υπερασπίζονται και να αποκαθιστούν τη δημοκρατία που έβλαψε ο Λεξιπένητας, ας ψάξουν για άλλους στόχους. Εγώ δεν είμαι διαθέσιμος!

Πρόεδρε, μεταγραφές επειγόντως

Αναδημοσιεύω το άρθρο του Χαράλαμπου Προύντζου από τον Πολίτη με την ευγενική άδεια του συγγραφέα τον οποίον και ευχαριστώ. Τις απόψεις μου επί του θέματος θα τις βρείτε μετά το τέλος του άρθρου.

Όταν ο Κασουλίδης έπαιρνε 47% στο δεύτερο γύρο των εκλογών απέναντι σε όλα τα κόμματα και τις κινήσεις του τόπου κάποιοι ερμήνευσαν το φαινόμενο ως μια χρυσή ευκαιρία του ΔΗΣΥ να διεισδύσει στον ενδιάμεσο, μετριοπαθή χώρο του εκλογικού σώματος. Δύο χρόνια σχεδόν μετά από τις προεδρικές εκλογές θεωρώ ότι η ερμηνεία αυτή έχει απολέσει κάθε ρεαλιστικό έρεισμα και υπόβαθρο. Και γι' αυτό ευθύνονται δύο παράγοντες:

1. Η τροπή της προεκλογικής εκστρατείας Κασουλίδη για τη δεύτερη Κυριακή και η συνεπακόλουθη απομάκρυνση μετριοπαθών ανένταχτων δυνάμεων.

2. Η παντελής έλλειψη ιδεολογικής επανατοποθέτησης και αξιοποίησης του σημαντικού ποσοστού νέων δυνάμεων που στήριξαν την υποψηφιότητα Κασουλίδη.

Για το πρώτο ευθύνεται ο Κασουλίδης και κάποιοι πέριξ αυτού οι οποίοι υποστήριξαν μια στροφή προς ακραία δεξιά ρητορική η οποία αναίρεσε την εκπληκτική δουλειά που έγινε για ένα ολόκληρο έτος πριν τις προεδρικές από φανερούς και αφανείς υποστηρικτές.

Για το δεύτερο όμως φέρει ακέραια την ευθύνη ο Αναστασιάδης. Θα μου πείτε τώρα γιατί ασχολούμαι με τις προεδρικές του 2008; Αυτά είναι περσινά ξινά σταφύλια. Έλα όμως που δεν είναι έτσι τα πράγματα. Ο Αναστασιάδης είχε μια χρυσή ευκαιρία τότε να διευρύνει το κόμμα με άτομα νέα τόσο σε ηλικία όσο και σε πολιτική προσέγγιση και λόγο. Είχε τη δυνατότητα να τα επιβάλει έξω από την νομενκλατούρα της νεολαίας και της κομματικής πυραμίδας γιατί απλούστατα είχε το αριθμητικό έρεισμα για να το κάνει. Ποιος θα αμφισβητούσε τότε μια στροφή προς το κέντρο με μια τεράστια δεξαμενή κεντρώων/μετριοπαθών ψηφοφόρων να ψάχνει για στέγη όχι με πελατειακά αλλά με πολιτικά κίνητρα; Σίγουρα κάποια ακραία δεξιά στοιχεία που συνεχίζουν σε στυλ πολιτικών φεουδαρχών και τσιφλικάδων να κρατούν όμηρο το κόμμα. Η πλειοψηφία όμως τότε μπορούσε να πειστεί για μια ποιοτική ανανέωση του κόμματος. Αντ' αυτού ο Αναστασιάδης επέλεξε να πάρει πίσω τον Χρίστο Κληρίδη και τον Πρόδρομο. Αυτή την «ανανέωση» και «ενίσχυση» άξιζε το κόμμα. Δύο καμένα πολιτικά χαρτιά που διώχνουν πολύ περισσότερους απΆ αυτούς που υπόσχονται να φέρουν. Ας δει ο Νίκαρος την περίφημη εκπομπή του Αντ1 να καμαρώσει την ηχηρή πολιτική μεταγραφή του. Ο πνευματικός και πολιτικός φασισμός σε δικηγορική συσκευασία.

Με προβληματίζει η παρούσα κατάσταση του ΔΗΣΥ. Όχι επειδή ανησυχώ για τα κομματικά ποσοστά αλλά γιατί αυτό το συνονθύλευμα από προσωπικές ατζέντες τείνει να επισκιάσει την σπουδαία προοπτική του κόμματος όπως την χάραξε ο Γλαύκος Κληρίδης. Και δυστυχώς το άμεσο αλλά και το μελλοντικό διακύβευμα είναι πολύ σοβαρό για να τίθεται εν αμφιβόλω από την προσωπική ατζέντα του κάθε στελέχους. Μπορεί να επιβάλει ο Αναστασιάδης στο σύνολο των στελεχών την επίσημη γραμμή του κόμματος στο Κυπριακό; Τα περί δημοκρατικής εκφοράς απόψεων από όλα τα στελέχη τα θεωρώ φαιδρά και πασατέμπο για το κοινό. Είμαστε στην τελική ευθεία για έναν ιστορικό συμβιβασμό ή για τη διχοτόμηση. Όλοι ξέρουμε ποιος είναι ο Νίκος Αναστασιάδης. Όταν οι άλλοι «τσιμέντωναν» αυτός και ολίγοι άλλοι γραφικοί στέκονταν στην πολιτική κρεμάλα και σφύριζαν αμέριμνα με αυταπάρνηση. Το θέμα είναι ποιος είναι σήμερα ο ΔΗΣΥ. Ο Χρίστος Κληρίδης ή ο Χρίστος Στυλιανίδης; Ο Αναστασιάδης ή ο Αβέρωφ; Και τα δύο μαζί δεν γίνεται. Η παρούσα κομματική πυραμίδα του ΔΗΣΥ δεν ανταποκρίνεται στις αρχές που υποτίθεται ότι πρεσβεύει το κόμμα - ρεαλιστική προσέγγιση του Κυπριακού, πολιτική και οικονομική καινοτομία, σεβασμός στην αξιοκρατία. Και το κυριότερο δεν εμπνέει κανέναν ασχέτως των υψηλών ποσοστών του κόμματος. Απαιτείται επειγόντως ποιοτική εξωκομματική ενίσχυση, ιδεολογική επανατοποθέτηση και κομματική πειθαρχία. Αλλιώς ούτε λύση θα δούμε ούτε το κόμμα θα επανέλθει στην εξουσία ως συνειδητή επιλογή

Χαράλαμπος Προύντζος
Δικηγόρος
cprountzos.law@cytanet.com

Κωδικός άρθρου: 906845

ΠΟΛΙΤΗΣ - 04/11/2009, Σελίδα: 6

Τον κύριο Προύντζο φαίνεται να  τον διακατέχει πραγματική έγνοια για τη λύση του κυπριακού. Βασική προϋπόθεση θεωρεί την συνεπή υποστήριξη κάθε σοβαρής προσπάθειας λύσης από το κόμμα της αντιπολίτευσης, τον ΔΗΣΥ. Επίσης παίρνω την αίσθηση από τα γραφόμενα του, ότι πιστεύει ότι ένας σύγχρονος κεντροδεξιός ΔΗΣΥ αποτελεί την πιο σοβαρή ελπίδα για καλύτερες μέρες στον τόπο.

Ο λόγος που παρέθεσα το κείμενο του βέβαια, δεν είναι για να καταγράψω τη συμφωνία μου ή τις διαφωνίες μου. Κατ' αρχήν θεωρώ το άρθρο ως πολύ σοβαρό και συμφωνώ σε πολλά σημεία μαζί του. Ο κύριος λόγος όμως είναι, για να καταδειχθεί μέσα από τα λόγια ενός υποστηριχτή του κόμματος της δεξιάς ότι εκπτώσεις και αβαρίες που μπορεί να βλάψουν την υπόθεση μας γίνονται και από το μεγάλο κόμμα της δεξιάς που εκ των θέσεων του θεωρείται ο φυσικός σύμμαχος του Χριστόφια και του ΑΚΕΛ στη προσπάθεια για λύση. 

Όσον αφορά τη σύγχυση που προκαλεί το ΑΚΕΛ και η κυβέρνηση με τις αντιφατικές θέσεις και δηλώσεις που κάποιες φορές  συναγωνίζονται αυτές του απορριπτικού μετώπου, γράφονται πάρα πολλά, και όχι άδικα. Σε σημείο μάλιστα που κάποτε υπερτονίζονται τα αρνητικά αντί τα θετικά των θέσεων τους.

Δυστυχώς λοιπόν, παλινδρομήσεις, αντιφατικές δηλώσεις και θέσεις, όσο και ανακολουθίες σε σχέση με τη συνέπεια λόγων και έργων που έχει ανάγκη σήμερα το κυπριακό πρόβλημα βρίσκουμε στη πολιτική και των δύο μεγάλων κομμάτων. 

Λέω δυστυχώς, επειδή από τη συνέπεια στις θέσεις του ΑΚΕΛ και του ΔΗΣΥ θα εξαρτηθεί, (όσο θα εξαρτηθεί από τη δική μας πλευρά), η λύση του κυπριακού. Και από τη στιγμή που και τα δύο αυτά κόμματα, τα θεωρούμενα ως τα πιο συνεπή, μεταγγίζουν σε κάθε δήλωση και θέση τους και ολίγην μέχρι μπόλικη προσπάθεια κατευνασμού των λοιπών δυνάμεων του απορριπτικού μετώπου αλλά και ολίγον μέχρι μπόλικο αναχρονισμό από την εποχή που έπαιζαν το παιγνίδι των ισχυρών του ψυχρού πολέμου, ζήτω που καήκαμε.

Αν δεν αλλάξουν μυαλά τόσο στην Εζεκία Παπαϊωάννου όσο και στην Πινδάρου στο πως αντιμετωπίζουν την ενδεχόμενη λύση αλλά και ο ένας τον άλλο, θα φέρουν περισσότερη ευθύνη σε ενδεχόμενη αποτυχία, ακόμα και από αυτή των απορριπτικών. Επειδή τουλάχιστον, εκείνοι δεν θεωρούν τον εαυτό τους έτοιμο για να κάνει τους αναγκαίους συμβιβασμούς που χρειάζονται για να βρεθεί η πολυπόθητη λύση.

Αν οι κύριοι του ΑΚΕΛ και του ΔΗΣΥ δεν κατανοήσουν ότι τον πιο ανώδυνο γι' αυτούς συμβιβασμό, που είναι να αφήσουν κατά μέρος τη μικροπολιτική, δεν μπορούν να τον κάνουν, δύσκολα μας πείθουν ότι είναι άξιοι για τα μεγάλα και τα σπουδαία που συνεπάγεται η λύση. Για να το πετύχουν οφείλουν να μαζέψουν τη σοβαρότητα τους όπου και αν βρίσκεται. Το οφείλουν όχι μόνο στους οπαδούς και ψηφοφόρους τους αλλά και σε αυτούς ακόμα τους απορριπτικούς. Επειδή το ναυάγιο θα μας πάρει όλους στο πάτο!

Περισσότερα για τον πίνακα θα βρείτε εδώ

Το ΑΠΟΕΛ δεν μπορει να τιμά τον αντιφασιστικό αγώνα

Το ΑΠΟΕΛ δεν μπορεί να τιμά τον αντιφασιστικό αγώνα. Μην εκπλήττεσαι φίλε. Τα πραγματα είναι πολύ απλά!

Τα παρακάτω αποδεικνύουν με πλήρη καθαρότητα, αλλά και απλότητα που θα την κατανοούσε ακόμα και μικρό παιδί, ότι το ΑΠΟΕΛ υποκρίνεται όταν συμμετέχει στους σχετικούς εορτασμούς

• Σημαντική μερίδα οπαδών του θεάθηκαν κατά καιρούς να χαιρετούν ναζιστικά στη κερκίδα της ομάδας.
• Οπαδοί του ανεμίζουν τη σβάστικα του ναζισμού σε ποδοσφαιρικούς αγώνες.
  
• Στις τάξεις των οπαδών του εκκολάπτονται Χρυσαυγίτες, Ελαμίτες και άλλοι νεοφασίστες τιμητές του φασισμού και του ναζισμού.
• Οι οπαδοί του είναι οι πρωταγωνιστές των οργανωμένων τραμπουκισμών και προπηλακισμών εναντίον ανυποψίαστων Τ/Κ συμπατριωτών μας.

Παρόλο που πιστεύω ότι η πλειοψηφία των μελών και οπαδών του ΑΠΟΕΛ, δεν συμμερίζονται τις απόψεις και τις πρακτικές των μελών τους, η ανοχή που επιδεικνύουν τους αφήνει σοβαρά εκτεθειμένους και τους καθιστά συνυπεύθυνους στο υπό εκκόλαψη αυγό του φιδιού.

Είναι ή δεν είναι πολύ απλά;

Κυπριακό κράτος και ταλιμπανισμός

Ξεκαθαρίζω ότι καμιά εκτίμηση αλλά ούτε και συμπάθεια δεν τρέφω προς τους παπάδες που διαμαρτυρήθηκαν έξω από τη συνάντηση των ορθοδόξων και καθολικών. Πιστεύω μάλιστα ότι, των αναλογιών τηρουμένων, άνετα  θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν ταλιμπάν της ορθοδοξίας.

Αυτό όμως δεν με αποτρέπει από του να καταδικάσω το νέο δείγμα ετσιθελισμού και αλαζονείας του αρχιεπισκόπου αυτών Χρυσοστόμου. ("ημών" δεν μπορεί να είναι εφόσον για μένα δεν σημαίνει τίποτε, ως επίσης "υμών" δεν μπορεί να είναι εφόσον ξέρω ότι για τους περισσότερους από εσάς δεν εκπροσωπεί τίποτε).

Και για να μην μακρηγορώ μπαίνω κατευθείαν στη πρόταση μου. Εφόσον ο αρχιεπίσκοπος "αυτών" θα κόψει το μισθό των δύο "αμετανόητων" παπάδων σαν τιμωρία, (πέραν του κάνονα, της εξομολόγησης, της προσευχής κλπ) προτείνω η κυβέρνηση να τους πληρώσει και να κόψει τα λεφτά από τη περιβόητη χορηγία που καλύπτει τους μισθούς των παπάδων της υπαίθρου. Αυτό βέβαια μόνο και μόνο για να τη σπάσει του σκουλλοπάφιτου του παπά.

Επί της ουσίας αυτό το οποίο πρέπει να γίνει, είναι η μονομερής καταγγελία εκ μέρους της κυβέρνησης, της συμφωνίας που έκαμεν ο Μακάριος (Αρχιεπίσκοπος) με το Μακάριο (πρόεδρο) με βάση την οποία ο λαός πληρώνει και θα πληρώνει εσαεί τους ορθόδοξους παπάδες. Έδωσε λέει, η εκκλησία κάτι χωράφια για χρήση στη κυβέρνηση (δλδ δεν τα εκκοτσιάννιασε καν) η οποία χρήση δεν απέφερεν ως τωρά μπακκίραν, τζιαι η κυβέρνηση πλήρωσε εκατοντάδες εκατομμύρια σε μισθούς του παπαδαριού (συμπεριλαμβανομένων και των ταλιμπάν).

Η Κύπρος σαν μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι το λιγότερο που μπορεί να κάνει (και ίσως το καταλληλότερο πρώτο βήμα) για τον σταδιακό πλήρη διαχωρισμό της εκκλησίας από το κράτος. Η Ευρωπαϊκή μας ιδιότητα (έστω επίκτητη) θα πρέπει να είναι ο μοχλός που θα πιέσει προς αυτή τη κατεύθυνση αφού αν επεριμέναμεν που την μαγκιάν των πολιτικών μας, ζήτω που καήκαμεν!

Πρέπει να αντιληφτεί ο αρχιπαπάς και οι πέριξ αυτού ότι ο τζιαιρός που έκαμνεν η εκκλησιά κουμάντον επέρασεν

• Επειδή δεν θέλω από τους φόρους που πληρώνω να πληρώνεται κανένας παπάς. Και μάλιστα χωρίς κανένα νόμο που να κατοχυρώνει την κοροϊδία
• Επειδή δεν μπορούν να πληρώνουν φόρους άθεοι και πιστοί αλλών θρησκειών ή δογμάτων για να πληρώνονται ορθόδοξοι ιερείς.
• Επειδή δεν μπορεί να δεσμεύει τη διοχέτευση εκατομμυρίων από τον προϋπολογισμό του κράτους στο payroll της εκκλησίας, μια συμφωνία του Μακάριου με τον εαυτό του πριν 40 χρόνια
• Επειδή είναι αντισυνταγματικό (?) να χρησιμοποιούνται τα έσοδα του κράτους για μισθολόγιο ανθρώπων που δεν προσφέρουν καμιά υπηρεσία στο κράτος.

Ας ρωτήσουν τον Γενικό Εισαγγελέα για το τελευταίο...

Στείλτε τους στην ανακύκλωση!!

Είναι μπλεγμένοι 

- με τη διακίνηση ναρκωτικών

- με τον ηλεκτρονικό τζόγο

- με τα παράνομα καζίνο

- με διακίνηση λαθραίων τσιγάρων

- με παράνομο κυνήγι

- με τη πορνεία

- με τη παροχή προστασίας

- εκβιασμό αλλοδαπών

Κατηγορούνται για

- ξυλοδαρμό πολιτών

- ξυλοδαρμό παπάδων

- ξυλοδαρμό παιδιών

- εξευτελισμούς πολιτών

- ρατσιστική συμπεριφορά

- παλικαρισμούς κάθε μορφής

Ελέγχονται για 

- μασονικού τύπου αλληλεγγύη

- συγκάλυψη εγκληματικών ενεργειών συναδέλφων τους

- αδυναμία κατανόησης των ορίων κατά την άσκηση των καθηκόντων τους

- αδυναμία αποβολής του αυταρχισμού, του ετσιθελισμού, του φασισμού, του ρατσισμού και των άλλων –ισμών που ανάπτυξε το σύστημα τους

Κρίνω ότι κάθε προσπάθεια επιδιόρθωσης τους είναι καταδικασμένη σε αποτυχία. Έχουν από καιρό ξεπεράσει κάθε όριο επισκευής.

Στείλτε τους στην ανακύκλωση! Τώρα!

ΥΓ1: Οι λίγες φωτεινές εξαιρέσεις δεν μπορούν (δυστυχώς) να βελτιώσουν την εικόνα

ΥΓ2: Μπορείτε να συμπληρώσετε τις σχετικές λίστες με οτιδήποτε ξέχασα (λόγω βιασύνης) να αναφέρω

Αυτοί δεν μπορεί να είναι άνθρωποι!

Διαβάζω από τα ΝΕΑ της Αθήνας

«Ο Όρμος», ένα ντοκιμαντέρ που σοκάρει

Η ΜΥΣΤΙΚΗ ΤΟΠΟΘΕΣΙΑ

Στο χωριό Ταϊτζί της Ιαπωνίας, 23.000 δελφίνια παρασύρονται κάθε χρόνο από τους ψαράδες σε έναν μυστικό όρμο και σφαγιάζονται- όλα εκτός από μερικά που πωλούνται σε δελφινάρια έναντι 150.000 δολαρίων το κεφάλι

Η ΜΕΓΑΛΗ ΣΦΑΓΗ

Η σφαγή διαρκεί έξι μήνες και αρχίζει τον Σεπτέμβριο. Οι ψαράδες παρασύρουν τα δελφίνια που εντοπίζουν στα ανοιχτά με ήχους από ειδικές καμπάνες. Κατόπιν κλείνουν την είσοδο του όρμου με δίχτυα φυλακίζοντάς τα

ΤΟ ΚΟΚΚΙΝΟ ΝΕΡΟ

Τα λίγα «τυχερά» θηλαστικά που καταλήγουν σε δελφινάρια διαλέγονται προσωπικά από εκπαιδευτές που ταξιδεύουν εκεί από ολόκληρο τον κόσμο. Τα υπόλοιπα σφάζονται με μαχαίρια και καμάκια, βάφοντας με το αίμα τους τα νερά κόκκινα. Το κρέας τους διατίθεται κατόπιν στην αγορά, παρά την τοξική περιεκτικότητά του σε υδράργυρο εξαιτίας της θαλάσσιας ρύπανσης

Ο ΕΛΛΗΝΑΣ ΣΚΗΝΟΘΕΤΗΣ

Οι ιαπωνικές αρχές και η Γιακούζα, η ιαπωνική μαφία, φρόντιζαν επί χρόνια να κρατούν τον τόπο της σφαγής αλλά και τις άγριες σκηνές που εκτυλίσσονται εκεί κρυφά.

Χρειάστηκε μια επιχείρηση «κομάντο» υπό την καθοδήγηση του Ελληνοαμερικανού σκηνοθέτη Λούη Ψυχογιού, προκειμένου να αποκαλυφθεί το μυστικό και να βρει τον δρόμο προς τη μεγάλη οθόνη «Ο Όρμος»

ΤΑ ΔΑΚΡΥΑ ΤΟΥ ΚΟΙΝΟΥ

«Δεν έχω δει ποτέ ανθρώπους να κλαίνε και να συμμετέχουν τόσο πολύ σε ταινία», δήλωνε το καλοκαίρι στα «ΝΕΑ» ο βραβευμένος σκηνοθέτης.

«Μόλις πέσουν οι τίτλοι τέλους όλοι ρωτάνε τι μπορούν να κάνουν για να βοηθήσουν»

Το σχετικό δημοσίευμα είναι εδώ

Δείτε το τρέιλερ του ντοκυμαντέρ

Το website του ντοκυμαντέρ θα το βρείτε εδώ. 

Τελικά ο άνθρωπος δεν σταματά στιγμή να μας θυμίζει ότι μπορεί να γίνει χειρότερος από τα ζώα!