Το ψέμα έχει κοντά ποδάρια!

Εκτός από σοβαρή δημοσιογραφική δουλειά η οποία φωτίζει πλήρως πτυχές της πρόσφατης πολιτικής ιστορίας μας, έχει και κάποια κομμάτια ιδιαίτερα απολαυστικά. Ας πούμε, να βλέπεις τον Νικόλα να ψεύδεται τη μια στιγμή, και την επομένη να έρχεται ο μακαρίτης ο πατέρας του να τον αποκαλύπτει.

Μιλάμε βεβαίως για το πρώτο μέρος της εξαιρετικής δουλειάς του Μιχάλη Μιχαήλ. Μιας δουλειας η οποία του χρειάστηκε πολλές ώρες και κόπο για να γίνει αλλά άξιζε τον κόπο. Και τα πέντε κομμάτια του φίλμ θα τα βρείτε στη δεξιά στήλη του μπλογκ. Σήμερα θα ασχοληθούμε με το πρώτο μέρος. 

Πρόκειται για μιας δουλειά, που οι αναγνώστες του ιστολογίου του, αλλά και οι ακροατές του ΑΣΤΡΑ όπου "έπαιξε" ένα απόσπασμα, χαιρέτισαν με ενθουσιασμό και δίκαιη ανακούφιση. Ανακούφιση επειδή τώρα όλοι μπορούν, με τεκμήρια να αποδείξουν τα ψεύδη και τις συκοφαντίες που μετέρχεται το στρατόπεδο των απορριπτικών, προκειμένου να τορπιλίσει κάθε προσπάθεια συνεννόησης με το σύνοικο στοιχείο.

ΕΚ ΠΕΡΙΤΡΟΠΗΣ ΠΡΟΕΔΡΙΑ

Το ένα από τα επίμαχα σημεία για τα οποία κατηγορείται ο  πρόεδρος Χριστόφιας είναι ότι αποδέχτηκε την εκ περιτροπής προεδρία, πράγμα που δεν είχε κάνει ο Τάσσος. Και αυτό, παρ' όλον που στη σύνοψη που ετοίμασε ο Τάσσος με τις θέσεις των κομμάτων του εθνικού συμβουλίου το 2005, και τις οποίες οι απεσταλμένοι του συζητούσαν επί τριήμερο στη Νέα Υόρκη με τον κ. Πρέντεκαστ, δεν περιλαμβανόταν αίτημα για επαναδιαπραγμάτευση ή άρνηση της εκ περιτροπής προεδρίας. Αυτά δηλώνει με πολλή σαφήνεια ο Τάσσος σε συνέντευξη του στο ΡΙΚ τον Δεκέμβρη του 2005. Στο φιλμάκι, η συνέντευξη του Τάσσου ακολουθεί "κατηγορηματικές" δηλώσεις τόσο του Νικόλα Παπαδόπουλου όσο και του Ανδρέα Αγγελίδη που προσπαθούν να μας παντρέψουν με άδρωπο! Χάρμα ειδέσθε!

Ο Νικόλας δε, χωρίς καθόλου ντροπή ψεύδεται συνειδητά αμφισβητώντας ακόμα και το γεγονός ότι οι απεσταλμένοι του Τάσσου όντως πήγαν στη Νέα Υόρκη και συζήτησαν το έγγραφο! "Δεν πήγαμε στα Η.Ε. τον Μάιο του 2005" επιμένει να λέει κατ' επανάληψη. Για να τον βάλει στη θέση του ο μπαμπάς του!

 ΤΟ ΑΝΑΝ ΕΙΝΑΙ ΣΤΟ ΤΡΑΠΕΖΙ

Στη σύνοψη που οι αντιπρόσωποι του Τάσσου συζήτησαν με τον Πρέντερκαστ στη Ν.Υ. περιέχονταν 9 (εννιά) σημεία. Κατά τον Τάσσο "το καθένα από αυτά τα εννιά σημεία περιέχει σχεδόν το σύνολο του σχεδίου Ανάν" Ουσιαστικά λοιπόν, οι αντιπρόσωποι του Τάσσου στη Ν.Υ. συζητούσαν στη βάση του "δαιμονοποιημένου" σχεδίου Ανάν.

Δ.Δ.Ο.

Σε άλλο σημείο του φιλμ, ο Τάσσος με περισσή σαφήνεια δηλώνει ότι η επιδιωκόμενη λύση είναι αυτή της Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας.

Θα συνεχίσω με την περίληψη και των υπόλοιπων τεσσάρων κομματιών του φιλμ. Είναι σήμερα απόλυτα αναγκαίο η αλήθεια να φτάσει όσο πιο μακρυά γίνεται. Να αποδείξουμε ακόμα μια φορά ότι το ψέμα έχει κοντά ποδάρια!

Είστε και χέστηδες παναθεμά σας

Το φιλαράκι ο Μαρίνος, με τον ήπιο και εμπεριστατωμένο λόγο του, μου έδωσε την αφορμή. Αντί σχολίου λοιπόν, το κείμενο που ακολουθεί! Η αιτία για το κείμενο βεβαίως, ήταν η έκπληξη μου όταν άκουσα ότι ο Κάρογιαν τους μάντρισε κανονικά!

Ο λόγος γίνεται για την ομάδα των εντός του ΔΗΚΟ απορριπτικών πάσας λύσης, πάσας προσπάθειας συνεννόησης, ακόμα και πάσας προσπάθειας επαναπροσέγγισης. Η προετοιμασία του εδάφους με μπαράζ δηλώσεων των πρωτοκλασάτων Νικολάκη, Κενεβέζου, Κολοκασίδη και Αγγελίδη μας άφησε με την εντύπωση ότι τα κοπέλια τα είχαν όλα έτοιμα για την μεγάλη έξοδο. Αλλά αντί για την ιαχή ΑΕΡΑ, ΑΕΡΑ, ο μόνος αέρας που ακούστηκε ήταν αυτός που γέμισε τα σώβρακα τους. Έχουν ξεπεράσει το όριο του ρεζιλέματος.

Η αξιοπιστία τους έφτασε στο ναδίρ! Η ετοιμότητα τους για την μεγάλη έξοδο από την κυβέρνηση ήταν τόσο πραγματική όσο πραγματικές είναι οι πατριωτικές κορώνες που διανθίζουν τες πυκνότατες δηλώσεις τους. Θαυμάστε τους! Οι τσάμπα μάγκες της κυπριακής πολιτικής σκηνής!

Το λέω και το υποστηρίζω με παρρησία φίλοι μου! Αν με ρωτούσαν ποιους πολιτικούς δεν πιστώνω με πατριωτισμό θα ανέφερα σίγουρα τους πιο πάνω. Γιατί δεν μπορεί να παίζεις και να ξιπαίζεις κάθε τρεις και μία, και να είναι και το παίζω και το ξιπαίζω, για ...το καλό της πατρίδας.

Και η απορία που μου έρχεται και δεν λέει να φύγει από το μυαλό μου είναι:

• Έχετε μαζί σας τον Αρχιεπίσκοπο και την εκκλησιά!
• Έχετε μαζί σας τον ιστορικό ηγέτη Βάσο Λυσσαρίδη!
• Έχετε μαζί σας το ΕΥΡΩΚΟ!
• Έχετε μαζί σας τον άνθρωπο όλων των προέδρων Γιώργο Λιλλήκα!
• Έχετε μαζί σας τον Φιλελεύθερο, τη Σημερινή, τη Μάχη!
• Έχετε μαζί σας τον Χ"Κωστή με το Σίγμα του και τον Λουκή με τον ΑΝΤ1 του!
• Έχετε μαζί σας το μισό (και βάλε) ΡΙΚ!
• Έχετε μαζί σας κάτι Βαρνάβες τζιαι Κουταλιανούς που την ΕΔΕΚ!
• Έχετε μαζί σας μια καλή ομάδα από τον ΔΗΣΥ!
  
• Έχετε μαζί σας Αρσένηδες, Παπαθεμελήδες και άλλα άξια τέκνα της μητρός πατρίδος!
  
• Έχετε μαζί σας το Χριστόφιας Γουότς, το ΑΠΟΕΛΛΑΣ, το ΕΛΑΜ, την Πρώτη Γραμμή, την Χρυσή Αυγή, το Δράσις Κες, το Μέτωπο ΗΒ, και άλλους 40 κατασκευαστές πλυντηρίων!
• Έχετε μαζί σας τον Φαλά, τον Χατζηπαναγιώτου, τον Φτωχόπουλο, τον Φάληρο, τον Ρήγα, τον Πλαστήρα, τον Ιοσίλιο και όλο το κακό συναπάντημα!
  
• Έχετε μαζί σας τα απομεινάρια του 76% (αλήθεια πόσο έμεινε;)

Γιατί δεν φτιάχνετε ένα κόμμα και καθαρά και σταράτα και με πλήρη ειλικρίνεια, να βγείτε μπροστά στο λαό να ζητήσετε τη ψήφο του; Τι φοβάστε; Πάντως με αυτή τη συμπεριφορά δίνετε σε μένα και σε κάθε κακεντρεχή το δικαίωμα να εικάζει ένα σωρό πράγματα όχι και τόσο τιμητικά για σας. Όπως π.χ. ότι γνωρίζετε ότι έτσι θα φανεί η πολιτική σας γύμνια και θα μπείτε μια και καλή στο περιθώριο. Γι' αυτό και μένετε στο ΔΗΚΟ, επειδή έχετε ανάγκη το όχημα. Και βεβαίως ... για τη Κύπρο! Άντε ρεεεε και σας πήραμε χαμπάρι!

Στη δεύτερη φωτογραφία, ό,τι έμεινε από το ανεμοσκορπισμένο 76%

Από ποιους χρειάζεται προστασία η Δημοκρατία

Το παρόν κείμενο αποτελεί και την ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ενασχόληση μου με το θέμα της διαγραφής των τεσσάρων μπλογκς από το "Κυπριακά μπλογκς". 

Αποφάσισα να γράψω λίγα λόγια παρόλο που ειλικρινά δεν ήθελα να δώσω συνέχεια στο θέμα. Για μένα είναι κλειστό. Οι λόγοι που παρέθεσα για μένα ήταν αρκετοί, αλλά με την έκταση που πήρε το θέμα θέλω να πω δυο τρία πράγματα ακόμα.

Βεβαίως δεν είναι υποχρεωτικό να έχουμε όλοι την ίδια αντίληψη για την δημοκρατία ούτε και πως την προστατεύουμε. Όπως έγραψα και στο μπλογκ του Σπανούδη, ίσως φταίνε τα τρομακτικά και τραγικά βιώματα εκείνου του καλοκαιριού και της περιόδου που προηγήθηκε. Τότε που δεν προστατέψαμε επαρκώς τη δημοκρατία μας (όση είχαμε) και τη χάσαμε.

Βλέπω την άνοδο του φασισμού στην χώρα μου να μασκαρεύεται με πατριωτικό ή αντικατοχικό μανδύα (όπως όλοι οι φασισμοί του κόσμου) και ανησυχώ. Η ιδέα ότι χρησιμοποιούν τον χώρο που έστησα με τόσην αγάπη με κάνει να νοιώθω συνένοχος στην ανοχή αυτής της ανόδου.

Βλέπω αυτόν τον φασισμό να παίρνει ακόμα και μορφήν ψηφιακής βίας που εξασκείται πάνω σε ανθρώπους μπλόγκερς που εκτιμώ. (Μιχάλης, Άνευ, Στροβολιώτης, Ασλάν κλπ)

Βλέπω την επιθετικότητα και την πανουργία να καταστρατηγεί κάθε άγραφη αρχή πολιτισμένης και δημοκρατικής επικοινωνίας και να βιάζει κατάφωρα κάθε μορφή ελεύθερης έκφρασης ακόμα και την ίδια την ανοχή που επαγγέλλονται και ζητούν από μένα  (διαγραφή διαφωνούντων σχολίων, συστηματική και οργανωμένη προσπάθεια διασυρμού και δολοφονίας χαρακτήρων μπλογκερς και άλλων, αποβολή όσων έχουν σημαδέψει από τα μπλόγκς τους τη στιγμή που τους επιτίθενται ανελέητα) και επαναστατώ.

Νοιώθω την καλλιέργεια του μίσους για τον άλλον να γίνεται πολιτικός λόγος, (συνήθης μορφή έκφρασης του φασισμού), και δεν θέλω να παρακολουθώ άπρακτος το μπλογκ μου να γίνεται φορέας προώθησης αυτού του λόγου.

Δεν θέλω η δημοκρατική ανοχή να μετατρέψει αφελώς το μπλογκ μου σε σκαλί για να πατήσει ο φασισμός πάνω για να προωθήσει οργανωμένα τους στόχους του. Αρνούμαι να γίνω μέσο τους. Στο όνομα μια γιαλαντζί πολιτικής ορθότητας δεν θα γίνω συνένοχος στο υπό εκκόλαψη αυγό του φιδιού.

Δεν περιμένω να αλλάξει κανένας άποψη. Απλώς θέλω να κατανοήσετε και τη δική μου θέση. Οι τύψεις που είχα πριν τους διαγράψω με εγκατέλειψαν ως διά μαγείας. 

Και να είστε σίγουροι ότι η δημοκρατία στη Κύπρο δεν κινδυνεύει από τον Λεξιπένητα. Κινδυνεύει από αυτούς που ο Πήττας με το ιστορικό πια άρθρο του, αποκαλούσε βλαμμένους και ζητούσε να αφοπλιστούν. Κινδυνεύει από πολιτικές κλίκες όπως αυτή που βρίσκεται πίσω από το Christofias watch που από καιρό έχει ξεπεράσει την ιστοσελίδα του APOELLAS σε χυδαιότητα και υβρεολόγιο!

ΥΓ1: Το "Κυπριακά μπλογκς" ανήκει στο Γιάννη Ιωαννίδη άλλως Λεξιπένητα, ο οποίος προσπαθεί να το διαχειριστεί όπως ο ίδιος καταλαβαίνει καλύτερα. Τυχόν εισηγήσεις είναι ευπρόσδεκτες αλλά χωρίς εγγύηση εφαρμογής τους.

ΥΓ2: Με ένα "almost" και ένα "σχεδόν" το "Κυπριακά μπλογκς" έχει μετατραπεί σε συναθροιστή σχεδόν όλων των κυπριακών μπλογκς. Έτσι για να αποκλειστεί ακόμα ένα πρόσχημα!

ΥΓ3: Αν έχεις σκοπό να βρίσεις στα σχόλια, η βρισιά σου θα αντέξει μέχρι να την δω.

Τελείωσα με το θέμα. Ευχαριστώ για την κατανόηση όσων με κατανόησαν. 

Όσοι επιμένουν να υπερασπίζονται και να αποκαθιστούν τη δημοκρατία που έβλαψε ο Λεξιπένητας, ας ψάξουν για άλλους στόχους. Εγώ δεν είμαι διαθέσιμος!

Πρόεδρε, μεταγραφές επειγόντως

Αναδημοσιεύω το άρθρο του Χαράλαμπου Προύντζου από τον Πολίτη με την ευγενική άδεια του συγγραφέα τον οποίον και ευχαριστώ. Τις απόψεις μου επί του θέματος θα τις βρείτε μετά το τέλος του άρθρου.

Όταν ο Κασουλίδης έπαιρνε 47% στο δεύτερο γύρο των εκλογών απέναντι σε όλα τα κόμματα και τις κινήσεις του τόπου κάποιοι ερμήνευσαν το φαινόμενο ως μια χρυσή ευκαιρία του ΔΗΣΥ να διεισδύσει στον ενδιάμεσο, μετριοπαθή χώρο του εκλογικού σώματος. Δύο χρόνια σχεδόν μετά από τις προεδρικές εκλογές θεωρώ ότι η ερμηνεία αυτή έχει απολέσει κάθε ρεαλιστικό έρεισμα και υπόβαθρο. Και γι' αυτό ευθύνονται δύο παράγοντες:

1. Η τροπή της προεκλογικής εκστρατείας Κασουλίδη για τη δεύτερη Κυριακή και η συνεπακόλουθη απομάκρυνση μετριοπαθών ανένταχτων δυνάμεων.

2. Η παντελής έλλειψη ιδεολογικής επανατοποθέτησης και αξιοποίησης του σημαντικού ποσοστού νέων δυνάμεων που στήριξαν την υποψηφιότητα Κασουλίδη.

Για το πρώτο ευθύνεται ο Κασουλίδης και κάποιοι πέριξ αυτού οι οποίοι υποστήριξαν μια στροφή προς ακραία δεξιά ρητορική η οποία αναίρεσε την εκπληκτική δουλειά που έγινε για ένα ολόκληρο έτος πριν τις προεδρικές από φανερούς και αφανείς υποστηρικτές.

Για το δεύτερο όμως φέρει ακέραια την ευθύνη ο Αναστασιάδης. Θα μου πείτε τώρα γιατί ασχολούμαι με τις προεδρικές του 2008; Αυτά είναι περσινά ξινά σταφύλια. Έλα όμως που δεν είναι έτσι τα πράγματα. Ο Αναστασιάδης είχε μια χρυσή ευκαιρία τότε να διευρύνει το κόμμα με άτομα νέα τόσο σε ηλικία όσο και σε πολιτική προσέγγιση και λόγο. Είχε τη δυνατότητα να τα επιβάλει έξω από την νομενκλατούρα της νεολαίας και της κομματικής πυραμίδας γιατί απλούστατα είχε το αριθμητικό έρεισμα για να το κάνει. Ποιος θα αμφισβητούσε τότε μια στροφή προς το κέντρο με μια τεράστια δεξαμενή κεντρώων/μετριοπαθών ψηφοφόρων να ψάχνει για στέγη όχι με πελατειακά αλλά με πολιτικά κίνητρα; Σίγουρα κάποια ακραία δεξιά στοιχεία που συνεχίζουν σε στυλ πολιτικών φεουδαρχών και τσιφλικάδων να κρατούν όμηρο το κόμμα. Η πλειοψηφία όμως τότε μπορούσε να πειστεί για μια ποιοτική ανανέωση του κόμματος. Αντ' αυτού ο Αναστασιάδης επέλεξε να πάρει πίσω τον Χρίστο Κληρίδη και τον Πρόδρομο. Αυτή την «ανανέωση» και «ενίσχυση» άξιζε το κόμμα. Δύο καμένα πολιτικά χαρτιά που διώχνουν πολύ περισσότερους απΆ αυτούς που υπόσχονται να φέρουν. Ας δει ο Νίκαρος την περίφημη εκπομπή του Αντ1 να καμαρώσει την ηχηρή πολιτική μεταγραφή του. Ο πνευματικός και πολιτικός φασισμός σε δικηγορική συσκευασία.

Με προβληματίζει η παρούσα κατάσταση του ΔΗΣΥ. Όχι επειδή ανησυχώ για τα κομματικά ποσοστά αλλά γιατί αυτό το συνονθύλευμα από προσωπικές ατζέντες τείνει να επισκιάσει την σπουδαία προοπτική του κόμματος όπως την χάραξε ο Γλαύκος Κληρίδης. Και δυστυχώς το άμεσο αλλά και το μελλοντικό διακύβευμα είναι πολύ σοβαρό για να τίθεται εν αμφιβόλω από την προσωπική ατζέντα του κάθε στελέχους. Μπορεί να επιβάλει ο Αναστασιάδης στο σύνολο των στελεχών την επίσημη γραμμή του κόμματος στο Κυπριακό; Τα περί δημοκρατικής εκφοράς απόψεων από όλα τα στελέχη τα θεωρώ φαιδρά και πασατέμπο για το κοινό. Είμαστε στην τελική ευθεία για έναν ιστορικό συμβιβασμό ή για τη διχοτόμηση. Όλοι ξέρουμε ποιος είναι ο Νίκος Αναστασιάδης. Όταν οι άλλοι «τσιμέντωναν» αυτός και ολίγοι άλλοι γραφικοί στέκονταν στην πολιτική κρεμάλα και σφύριζαν αμέριμνα με αυταπάρνηση. Το θέμα είναι ποιος είναι σήμερα ο ΔΗΣΥ. Ο Χρίστος Κληρίδης ή ο Χρίστος Στυλιανίδης; Ο Αναστασιάδης ή ο Αβέρωφ; Και τα δύο μαζί δεν γίνεται. Η παρούσα κομματική πυραμίδα του ΔΗΣΥ δεν ανταποκρίνεται στις αρχές που υποτίθεται ότι πρεσβεύει το κόμμα - ρεαλιστική προσέγγιση του Κυπριακού, πολιτική και οικονομική καινοτομία, σεβασμός στην αξιοκρατία. Και το κυριότερο δεν εμπνέει κανέναν ασχέτως των υψηλών ποσοστών του κόμματος. Απαιτείται επειγόντως ποιοτική εξωκομματική ενίσχυση, ιδεολογική επανατοποθέτηση και κομματική πειθαρχία. Αλλιώς ούτε λύση θα δούμε ούτε το κόμμα θα επανέλθει στην εξουσία ως συνειδητή επιλογή

Χαράλαμπος Προύντζος
Δικηγόρος
cprountzos.law@cytanet.com

Κωδικός άρθρου: 906845

ΠΟΛΙΤΗΣ - 04/11/2009, Σελίδα: 6

Τον κύριο Προύντζο φαίνεται να  τον διακατέχει πραγματική έγνοια για τη λύση του κυπριακού. Βασική προϋπόθεση θεωρεί την συνεπή υποστήριξη κάθε σοβαρής προσπάθειας λύσης από το κόμμα της αντιπολίτευσης, τον ΔΗΣΥ. Επίσης παίρνω την αίσθηση από τα γραφόμενα του, ότι πιστεύει ότι ένας σύγχρονος κεντροδεξιός ΔΗΣΥ αποτελεί την πιο σοβαρή ελπίδα για καλύτερες μέρες στον τόπο.

Ο λόγος που παρέθεσα το κείμενο του βέβαια, δεν είναι για να καταγράψω τη συμφωνία μου ή τις διαφωνίες μου. Κατ' αρχήν θεωρώ το άρθρο ως πολύ σοβαρό και συμφωνώ σε πολλά σημεία μαζί του. Ο κύριος λόγος όμως είναι, για να καταδειχθεί μέσα από τα λόγια ενός υποστηριχτή του κόμματος της δεξιάς ότι εκπτώσεις και αβαρίες που μπορεί να βλάψουν την υπόθεση μας γίνονται και από το μεγάλο κόμμα της δεξιάς που εκ των θέσεων του θεωρείται ο φυσικός σύμμαχος του Χριστόφια και του ΑΚΕΛ στη προσπάθεια για λύση. 

Όσον αφορά τη σύγχυση που προκαλεί το ΑΚΕΛ και η κυβέρνηση με τις αντιφατικές θέσεις και δηλώσεις που κάποιες φορές  συναγωνίζονται αυτές του απορριπτικού μετώπου, γράφονται πάρα πολλά, και όχι άδικα. Σε σημείο μάλιστα που κάποτε υπερτονίζονται τα αρνητικά αντί τα θετικά των θέσεων τους.

Δυστυχώς λοιπόν, παλινδρομήσεις, αντιφατικές δηλώσεις και θέσεις, όσο και ανακολουθίες σε σχέση με τη συνέπεια λόγων και έργων που έχει ανάγκη σήμερα το κυπριακό πρόβλημα βρίσκουμε στη πολιτική και των δύο μεγάλων κομμάτων. 

Λέω δυστυχώς, επειδή από τη συνέπεια στις θέσεις του ΑΚΕΛ και του ΔΗΣΥ θα εξαρτηθεί, (όσο θα εξαρτηθεί από τη δική μας πλευρά), η λύση του κυπριακού. Και από τη στιγμή που και τα δύο αυτά κόμματα, τα θεωρούμενα ως τα πιο συνεπή, μεταγγίζουν σε κάθε δήλωση και θέση τους και ολίγην μέχρι μπόλικη προσπάθεια κατευνασμού των λοιπών δυνάμεων του απορριπτικού μετώπου αλλά και ολίγον μέχρι μπόλικο αναχρονισμό από την εποχή που έπαιζαν το παιγνίδι των ισχυρών του ψυχρού πολέμου, ζήτω που καήκαμε.

Αν δεν αλλάξουν μυαλά τόσο στην Εζεκία Παπαϊωάννου όσο και στην Πινδάρου στο πως αντιμετωπίζουν την ενδεχόμενη λύση αλλά και ο ένας τον άλλο, θα φέρουν περισσότερη ευθύνη σε ενδεχόμενη αποτυχία, ακόμα και από αυτή των απορριπτικών. Επειδή τουλάχιστον, εκείνοι δεν θεωρούν τον εαυτό τους έτοιμο για να κάνει τους αναγκαίους συμβιβασμούς που χρειάζονται για να βρεθεί η πολυπόθητη λύση.

Αν οι κύριοι του ΑΚΕΛ και του ΔΗΣΥ δεν κατανοήσουν ότι τον πιο ανώδυνο γι' αυτούς συμβιβασμό, που είναι να αφήσουν κατά μέρος τη μικροπολιτική, δεν μπορούν να τον κάνουν, δύσκολα μας πείθουν ότι είναι άξιοι για τα μεγάλα και τα σπουδαία που συνεπάγεται η λύση. Για να το πετύχουν οφείλουν να μαζέψουν τη σοβαρότητα τους όπου και αν βρίσκεται. Το οφείλουν όχι μόνο στους οπαδούς και ψηφοφόρους τους αλλά και σε αυτούς ακόμα τους απορριπτικούς. Επειδή το ναυάγιο θα μας πάρει όλους στο πάτο!

Περισσότερα για τον πίνακα θα βρείτε εδώ

Το ΑΠΟΕΛ δεν μπορει να τιμά τον αντιφασιστικό αγώνα

Το ΑΠΟΕΛ δεν μπορεί να τιμά τον αντιφασιστικό αγώνα. Μην εκπλήττεσαι φίλε. Τα πραγματα είναι πολύ απλά!

Τα παρακάτω αποδεικνύουν με πλήρη καθαρότητα, αλλά και απλότητα που θα την κατανοούσε ακόμα και μικρό παιδί, ότι το ΑΠΟΕΛ υποκρίνεται όταν συμμετέχει στους σχετικούς εορτασμούς

• Σημαντική μερίδα οπαδών του θεάθηκαν κατά καιρούς να χαιρετούν ναζιστικά στη κερκίδα της ομάδας.
• Οπαδοί του ανεμίζουν τη σβάστικα του ναζισμού σε ποδοσφαιρικούς αγώνες.
  
• Στις τάξεις των οπαδών του εκκολάπτονται Χρυσαυγίτες, Ελαμίτες και άλλοι νεοφασίστες τιμητές του φασισμού και του ναζισμού.
• Οι οπαδοί του είναι οι πρωταγωνιστές των οργανωμένων τραμπουκισμών και προπηλακισμών εναντίον ανυποψίαστων Τ/Κ συμπατριωτών μας.

Παρόλο που πιστεύω ότι η πλειοψηφία των μελών και οπαδών του ΑΠΟΕΛ, δεν συμμερίζονται τις απόψεις και τις πρακτικές των μελών τους, η ανοχή που επιδεικνύουν τους αφήνει σοβαρά εκτεθειμένους και τους καθιστά συνυπεύθυνους στο υπό εκκόλαψη αυγό του φιδιού.

Είναι ή δεν είναι πολύ απλά;

Κυπριακό κράτος και ταλιμπανισμός

Ξεκαθαρίζω ότι καμιά εκτίμηση αλλά ούτε και συμπάθεια δεν τρέφω προς τους παπάδες που διαμαρτυρήθηκαν έξω από τη συνάντηση των ορθοδόξων και καθολικών. Πιστεύω μάλιστα ότι, των αναλογιών τηρουμένων, άνετα  θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν ταλιμπάν της ορθοδοξίας.

Αυτό όμως δεν με αποτρέπει από του να καταδικάσω το νέο δείγμα ετσιθελισμού και αλαζονείας του αρχιεπισκόπου αυτών Χρυσοστόμου. ("ημών" δεν μπορεί να είναι εφόσον για μένα δεν σημαίνει τίποτε, ως επίσης "υμών" δεν μπορεί να είναι εφόσον ξέρω ότι για τους περισσότερους από εσάς δεν εκπροσωπεί τίποτε).

Και για να μην μακρηγορώ μπαίνω κατευθείαν στη πρόταση μου. Εφόσον ο αρχιεπίσκοπος "αυτών" θα κόψει το μισθό των δύο "αμετανόητων" παπάδων σαν τιμωρία, (πέραν του κάνονα, της εξομολόγησης, της προσευχής κλπ) προτείνω η κυβέρνηση να τους πληρώσει και να κόψει τα λεφτά από τη περιβόητη χορηγία που καλύπτει τους μισθούς των παπάδων της υπαίθρου. Αυτό βέβαια μόνο και μόνο για να τη σπάσει του σκουλλοπάφιτου του παπά.

Επί της ουσίας αυτό το οποίο πρέπει να γίνει, είναι η μονομερής καταγγελία εκ μέρους της κυβέρνησης, της συμφωνίας που έκαμεν ο Μακάριος (Αρχιεπίσκοπος) με το Μακάριο (πρόεδρο) με βάση την οποία ο λαός πληρώνει και θα πληρώνει εσαεί τους ορθόδοξους παπάδες. Έδωσε λέει, η εκκλησία κάτι χωράφια για χρήση στη κυβέρνηση (δλδ δεν τα εκκοτσιάννιασε καν) η οποία χρήση δεν απέφερεν ως τωρά μπακκίραν, τζιαι η κυβέρνηση πλήρωσε εκατοντάδες εκατομμύρια σε μισθούς του παπαδαριού (συμπεριλαμβανομένων και των ταλιμπάν).

Η Κύπρος σαν μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι το λιγότερο που μπορεί να κάνει (και ίσως το καταλληλότερο πρώτο βήμα) για τον σταδιακό πλήρη διαχωρισμό της εκκλησίας από το κράτος. Η Ευρωπαϊκή μας ιδιότητα (έστω επίκτητη) θα πρέπει να είναι ο μοχλός που θα πιέσει προς αυτή τη κατεύθυνση αφού αν επεριμέναμεν που την μαγκιάν των πολιτικών μας, ζήτω που καήκαμεν!

Πρέπει να αντιληφτεί ο αρχιπαπάς και οι πέριξ αυτού ότι ο τζιαιρός που έκαμνεν η εκκλησιά κουμάντον επέρασεν

• Επειδή δεν θέλω από τους φόρους που πληρώνω να πληρώνεται κανένας παπάς. Και μάλιστα χωρίς κανένα νόμο που να κατοχυρώνει την κοροϊδία
• Επειδή δεν μπορούν να πληρώνουν φόρους άθεοι και πιστοί αλλών θρησκειών ή δογμάτων για να πληρώνονται ορθόδοξοι ιερείς.
• Επειδή δεν μπορεί να δεσμεύει τη διοχέτευση εκατομμυρίων από τον προϋπολογισμό του κράτους στο payroll της εκκλησίας, μια συμφωνία του Μακάριου με τον εαυτό του πριν 40 χρόνια
• Επειδή είναι αντισυνταγματικό (?) να χρησιμοποιούνται τα έσοδα του κράτους για μισθολόγιο ανθρώπων που δεν προσφέρουν καμιά υπηρεσία στο κράτος.

Ας ρωτήσουν τον Γενικό Εισαγγελέα για το τελευταίο...